maandag 18 maart 2019

New Orleans

A friend posted a meme on Facebook. "I also want to die in New Orleans". Actually, it's the title of a recently released album by Sun Kil Moon. I wanted to add a short comment, but then I kept on writing, so many memories in my mind from almost 40 years ago. Let's copy my 'short comment' here.

Dear friend. It's a nice town, but alive it's just a bit more fun then being found dead there. I've been there with my girlfriend in 1980, we rented an apartment in old downtown French Quarter. Jazz and blues all around us in the streets. It was the first time I've ever seen a real gun, a gold coloured revolver. A 17 year old boy who showed me the gun told me he had stopped shooting people. He felt he was to old for that now.

The owner of the apartment block thought I was a burglar, when I was waiting in the hall for my girlfriend who had the key. I was lucky my girlfriend came back just in time. The owner told me he used to shoot first, then talk. The first time I heard that expression, and it was for real.

The man whom we rented the apartment from had two adjacent apartments with a connecting door. He explained to us why. When the police came with a search warrant, he could slip through the door to the other apartment for which the police would need to get another warrant, giving him the chance to get away.

We were hitchhiking for a year through North America. On our way to New Orleans we were picked up by five guys in a big classic American automobile. They were just coming from an offshore oil rig heading to New Orleans for the weekend, looking for some hookers. My girlfriend was the only woman in the car - a mistake that we had never made before but it was getting late, we were tired and it started to rain, so we had accepted the ride. The guys started talking dirty about my girlfriend, and I was really getting worried about her safety.

The highway to New Orleans is a many miles long bridge through the swamps, no houses, no turning left or right, nowhere to go. There were three guys in the back of the car, I was sitting next to the driver, my girlfriend next to me and next to her another guy, all pushed together in the front of the car. The driver had told me where he came from and had said that he was a Southern Baptist. I asked him whether he was baptized (which I know is done in that church only after a testimony of faith as an adult) and when he nodded I started to talk to him about his faith and the responsibility that came with it. While the guys in the back started talking more and more aggressively about my girlfriend, I made the driver personally responsible for whatever would happen to her, and he seemed to understand the message.

It was a relief when we finally entered the city, but then we were shocked when the driver spotted an eight years old black boy on the side of the street and he pulled his car straight to the boy, shouting "ah, a nigger!". I still can see the fear in the boy's eyes when he turned around and saw the car coming straight at him, only turning away at the last moment.

A few minutes later we could finally leave the car and we had made it safe. We had one address where we could stay a few days, the aunt of someone we had met before. A white lady who was a professor at an all black college. First we went to a grocery store to get some food, but the shelves were almost empty. At the entrance there was a sign "Cashier carries no money. Armed guard in the back."

We went across the street, into a bar. We ordered a drink and I called the professor. She asked me where we were and if there were any whites in the bar. I was very surprised by her question, hadn't thought of that at all, so I looked around and told her: no, there are only black people here. Then she asked if I could ask for the owner of the bar to come to the phone. Again I was very surprised by her question, but I did as she said, I asked who the boss was and he came to the phone.

Later we heard that she did exactly the same as I had done, she made the owner personally responsible for our safety until she was there to pick us up. She told him who she was, professor of a renowned black university and that we were her guests.

While we were waiting for her, an old man, 80+, put a nickel in the juke box, chose an old blues song and started to dance alone on the wooden floor of the bar. We felt safe and very much at home there.

When the professor came to pick us up, she and I thanked the people in the bar for their care. In the car the professor explained to us that we had been in a neighborhood where even police and fire brigade often refuse to go, out of concern for their safety. We had picked the right bar and her good name had done the rest.

Our way out of the city, after we had stayed a few days in her suburban house and a week in the old apartment downtown, was just as exciting as the beginning. We got a long ride North with a black truck driver. On one condition. My girlfriend had to hide behind the curtains of the driver's sleeping compartment, for at least a 100 miles. We could talk but she shouldn't show her face. The driver explained that if anyone saw him with a white woman, he would be reported and lose his job. A white man was just about acceptable.

The man told us that he had been marching with Martin Luther King, knowing that police were prepared to shoot with live ammunition, and that several of his friends had lost their lives during the protests.

New Orleans is a wonderful city, worth a visit, but a louzy place to die.

There is a House in New Orleans. They call it the Rising Sun. It's been the ruin of many a poor boy. And God, I know I am one.

zaterdag 16 maart 2019

Let them flog me

This young Nigerian girl is tired of being sent home again to collect her school fee. She wants to stay in class. She'd rather be beaten than sent back home every time. She challenges her teacher to flog her. She's ready to stand up and bear the pain. Angrily she points out that they will be tired of flogging her before she'll give up. They say I'm stubborn, she says while walking away. I'll show them how stubborn I am.

In a few days the video gained attention from many people. Among them was Nollywood film producer and business man Charles Okpaleke. On Instagram he asks: "Who can genuinly track down the little girl's parents? I'll pay her school fees till she's done with university".

Also philantropist Oluseyi Ayodele Odewale, a.k.a. KBK, has pledged to help her, and has apparently already spoken to the girl's parents. KBK stands for the Kindest Brother Known as well as Koboko, meaning Whip. "KBK's motive is to whip out suffering from the lives of his fellow Nigerians".

The little girl is an inspiring example of African women's strength. She will not only need the money but also her stubborness to beat the system, or poor people will always be dependent on 'luck'.

With thanks to Annabell from Sierra Leone for sharing and explaining this video. 
News sources: Lindaikejisblog *
Wikipedia about Charles Okpaleke * I love KBK about KBK-foundation

dinsdag 12 maart 2019

Afsluitend debat?

In Houten draait alles om windmolens. Niet dat de windmolens draaien, maar in en om Houten draait alles om de windmolens. Zo gaat de gemeenteraad vanavond (dinsdag 12 maart) voor de zóveelste keer praten over de drie windmolens die al jaren staan en draaien - maar meer staan dan draaien - bij het Amsterdam-Rijnkanaal en de A27. De molens maakten indertijd van de Inwonerspartij Toekomst Houten (ITH) vanuit het niets de grootste partij. Toch bleef de partij telkens in de oppositie. Het CDA is nu nipt de grootste en vormt een coalitie met GroenLinks, VVD en ChristenUnie.

Toen de drie molens werden geplaatst, werden daar door de gemeente beperkende voorwaarden aan gesteld, zogenoemde maatwerkvoorschriften. Deze houden in dat de molens om slagschaduw te voorkomen worden stilgezet bij laagstaande zon en dat de snelheid continu wordt aangepast aan de wind om geluidhinder tegen te gaan. Dergelijke lokale maatwerkvoorschriften mogen nu niet meer, bij nieuwe molens zijn alleen de wettelijke regels nog bepalend voor wat er mag en niet mag. Maar ondanks de beperkende maatregelen, waardoor de molens vaak langzaam draaien of stilstaan, bleven de klachten van omwonenden komen. De Universiteit Utrecht deed verschillende onderzoeken, er vond mediation plaats en vorig jaar werd een proef gedaan met een aangepast draaischema. Kortgezegd: overdag wat meer, 's nachts wat minder draaien. Ook deze proef werd door de universiteit begeleid en onderzocht. Tijdens de proef was de energieopbrengst veel hoger en een deel van de bewoners had minder last van het geluid, maar anderen bleven last houden. De onderzoekers en de gemeente concludeerden dat de proef niet de gewenste oplossing had gebracht. Het College van B&W stelt vanavond daarom voor de oude maatwerkvoorschriften te handhaven.

Dit heeft allerlei tegenbewegingen op gang gebracht. D66 is woedend en wil het alternatieve draaischema van de proef definitief invoeren. Dit leverde immers veel meer energie op. Exploitant Eneco is het zat en heeft de gemeente officieel gevraagd de maatwerkvoorschriften helemaal in te trekken om 'voluit' te kunnen draaien binnen de wettelijke normen. Volgens Eneco klagen bewoners immers zelfs als de molens stilstaan. Tegenstanders van de molens hebben inmiddels een verzoek ingediend om de vergunning in te trekken en de molens dus definitief te stoppen. Intussen staan aan de overkant van de A27 vijf molens op Nieuwegeins grondgebied, die vrolijk en probleemloos draaien.

De evaluatie van dit eerste windpark in Houten was ook van belang voor het tweede windpark dat op stapel staat, Windpark Goyerbrug. Dit plan voorziet in vier hoge molens in de omgeving van de Goyerbrug over het Amsterdam-Rijnkanaal, vlakbij de Lek (tegenover Culemborg) en vlakbij de grens van Wijk bij Duurstede. Wijk bij Duurstede is fel tegen windmolens en de gemeenteraad gaf het College in een motie op 3 juli 2018 de opdracht om zich tot het uiterste te verzetten tegen de Houtense molens, tot de Raad van State aan toe. Onlangs kwam wethouder Hans Marchal van Wijk bij Duurstede er echter achter dat zijn gevecht tegen windmolens geen schijn van kans heeft. Als hij de gemeente Houten al zo ver zou kunnen krijgen om de molens bij Goyerbrug af te wijzen, dan neemt de Provincie Utrecht het roer over en als ook die 'nee' zegt, dan grijpt waarschijnlijk het Rijk in. De windmolenlocatie staat al jaren in de plannen (o.a. provinciale en gemeentelijke structuurvisie) en mag alleen worden afgewezen op grond van 'een goede ruimtelijke ordening' en niet omdat we die dingen nou eenmaal niet willen hebben of omdat we tegen windmolens zijn. Kortom, die molens komen er tóch.

Toen wethouder Hans Marchal begreep dat hij de windmolens niet kan tegenhouden, heeft hij zonder z'n coalitiegenoten of de eigen communicatie-afdeling daarin te kennen de pers te woord gestaan. Kennelijk heeft hij een 'van-agtje' gedaan: wat je binnen de coalitie niet voor elkaar krijgt, moet je via de pers spelen. Aan journalist Wim van Amerongen van het AD vertelde hij onder andere dat hij een juridische procedure tegen de gemeente Houten om de windmolens tegen te houden zinloos vond. Ook stond hij op zaterdagmorgen 2 maart welwillend Omroep Houten te woord om uitleg te geven over wat hij eerder aan het AD had verteld. Die ochtend had presentator Arthur Vierboom de Houtense VVD-fractievoorzitter Eef Stiekema te gast. Dit leverde leuke radio op. (1)

Fractievoorzitter Eef Stiekema, die dus de Houtense coalitie steunt die binnenkort een besluit moet nemen over de vergunningaanvraag voor Windpark Goyerbrug, smeekte Hans Marchal bijna om zijn verzet niet op te geven. Je maakt niet vaak mee dat een coalitiepartij een naburige bestuurder vraagt om zijn eigen College voor de hoogste rechter te slepen. 

Eef Stiekema verzekerde zijn 'opponent' dat Houten nog helemaal niet besloten dat die windmolens er gaan komen. Anders dan de Wijkse wethouder gelooft de Houtense VVD dus nog dat de molens kunnen worden gestopt. Zowel in de Houtense als in de Wijkse coalitie werkt de windweifelende VVD samen met klimaatdrammend GroenLinks. De Wijkse VVD-wethouder is Willem Joustra, voorheen lid van de Provinciale Staten van Utrecht en daar bekend op de rechter flank. Hij moet niks hebben van windenergie, maar Wijk wil wel energieneutraal worden.

De verhoudingen in de coalities van Wijk en Houten liggen dus gevoelig. Dat merkte ook de politieke redactie van Omroep Houten, waar ik zelf bij betrokken ben. In december besloot de redactie om in het voorjaar een debat te organiseren tussen de wethouders van de gemeente Houten, Bunnik, Wijk bij Duurstede en Nieuwegein en de gedeputeerde van de provincie. Nu eens niet voor of tegen windmolens of over de energietransitie maar over de vraag: hoe komt het toch dat gemeenten windmolens telkens pal op de grens van de buurgemeenten willen zetten, hoe gaan gemeenten met elkaar om, hoe worden de inwoners - ook die van de aangrenzende gemeente - erbij betrokken. Wie gáát er nou eigenlijk over. 

Nieuwegein plaatste windmolens vlak voor de deur van Houten, Houten zette en plande ze op de grens van Nieuwegein en Wijk bij Duurstede, Wijk wil ze niet en Bunnik is aan het verkennen of ze molens op de grens met Houten kunnen zetten. Het debat zou boven de dagelijkse politiek uit moeten stijgen, geen partijpolitiek, geen links-rechts, ná de verkiezingen, zakelijk, zonder publiek, geen spandoeken en boegeroep, geen welles-nietes. Gewoon vijf volwassen bestuurders bij elkaar in de kleine studio van Omroep Houten. Maak ons nou eens duidelijk hoe jullie contacten lopen, hoe komen jullie tot je plannen en besluiten? Wat is nou eigenlijk wat je als bestuurder van ons burgers vraagt? 

De wethouders van Nieuwegein en Wijk bij Duurstede en de gedeputeerde zegden meteen hun medewerking toe, Bunnik aarzelde nog, maar de wethouder van de 'eigen' gemeente Houten wilde niet voor de radio in debat met haar collega's. Onverwachts trokken zich ineens de wethouders van Nieuwegein en Wijk zich terug, terwijl de afspraken al waren gemaakt. De voorlichters van de vier gemeenten en de provincie kwamen op het gemeentehuis van Houten bij elkaar, waar coördinerend redacteur Paul van Ruitenbeek, en ik als ondersteuner, doel en opzet van het debat nog eens uitlegden. De voorlichters luisterden welwillend, maar een week later lieten alle vier gemeenten weten af te zien van een debat over dit onderwerp. De rijen werden gesloten. Alleen gedeputeerde Pim van den Berg hield moedig stand, maar concludeerde uiteindelijk dat hij ook niet in zijn eentje kon debatteren.

In het gesprek met de voorlichters hadden we al laten weten dat Omroep Houten hoe dan ook doorgaat met proberen een antwoord te vinden op de gestelde vragen. Ter ondersteuning houd ik een dossier bij van beleidsdocumenten en mediaberichten over dit onderwerp. Inmiddels heeft Omroep Houten (met een beroep op de Wet openbaarheid van bestuur) bij alle vier betrokken gemeentes alle relevante documenten opgevraagd die gaan over de onderlinge contacten over het windmolendossier. (2)

Vanavond zou - eindelijk - het afsluitende debat moeten worden over het windpark Houten. Maar het debat blijft dóórdraaien. Niet dat de windmolens draaien, maar in en om Houten draait alles om de windmolens.

(1) Radiogesprek Marchal
(2) Omroep Houten dient wob-verzoek in

AD 13-03-19 Houtense molens gaan niet harder draaien
Dossier Windmolens, zie

maandag 11 maart 2019

Publicatie verboden

Op 9 februari 2015 schreef ik een blog over de onzinnige disclaimer onder e-mails van de Provincie Utrecht. Die disclaimer is des te onzinniger als campagnevoerende partijen hun provinciale e-mailadres gebruiken voor het versturen van persberichten over hun campagne. De disclaimer verbiedt de ontvanger namelijk om hier uit te publiceren. Onzin natuurlijk, niemand houdt zich daaraan, maar daarmee wordt het hele begrip vertrouwelijkheid onzin. Ik heb de Provincie hier in 2015 al eens over benaderd, maar er is sindsdien niets veranderd. Onlangs ontving ik een persbericht van de SGP met hetzelfde verbod tot publicatie en die gezagsgetrouwe fractie heb ik er maar eens op aangesproken. Fractiemedewerker Frans Hazeleger reageerde direct, vond het een terechte opmerking en gaat er werk van maken. Nu afwachten of de SGP de Provincie om krijgt. Voor nu herhaal ik nog maar eens mijn blog van 4 jaar geleden. 


Publicatie verboden

De campagnes voor de provinciale verkiezingen [...] zijn losgebarsten. Bijna dagelijks ontvang ik nu persberichten van de deelnemende partijen en daar ben ik blij mee, want zo bouwt zich langzaam het beeld op van wat de partijen willen en welke keuzes er voor liggen. Via verschillende media kunnen de kiezers hierover worden geïnformeerd.

De partijen gebruiken soms een eigen e-mailadres, maar vaak ook hun e-mailadres bij de Provincie Utrecht. Dat laatste is erg irritant, want élk bericht gaat dan gepaard met deze zin:
"De informatie verzonden met dit bericht is uitsluitend bestemd voor de geadresseerde. Gebruik van deze informatie door anderen dan de geadresseerde is verboden. Openbaarmaking, vermenigvuldiging, verspreiding en/of verstrekking van deze informatie aan derden is niet toegestaan."
Hier verbiedt een overheidsorgaan expliciet en schriftelijk het publiceren van persberichten. Dat is perscensuur. Uiteraard trekt geen medium zich daar wat van aan. Ik ook niet. Maar daarmee wordt een door de overheid uitgevaardigd verbod niet serieus genomen.

In dit geval wil de overheid het publiceren natuurlijk helemaal niet verbieden. Maar men heeft gewoon gedacht: laten we er voor de zekerheid altijd maar een verbodstekst tegenaan gooien. Er kan immers ooit wel eens iets door heen glippen wat mogelijkerwijs verboden had kúnnen zijn. Dat is hetzelfde als wanneer de provincie toevallig nog een stapel verkeersborden op voorraad heeft liggen, laten we zeggen eenrichtingsverkeer, en die op regelmatige afstand langs alle provinciale wegen opstelt. Altijd handig voor het geval dát.

Naar de provincie heb ik hier al een paar keer op gereageerd. Ook wel eens pesterig als de afdeling voorlichting weer eens zo'n persbericht met publicatieverbod verstuurde en ik er toch niks mee kon: "goed, zoals u wilt, dan publiceren wij het niet".

Voor de overheid zou openheid en openbaarheid het uitgangspunt moeten zijn. Vooral in verkiezingstijd is dit quasi-verbod erg irritant. Natuurlijk moeten overheidsdienaren - intern en extern - ook wel eens vertrouwelijk kunnen communiceren. In zo'n geval zou er zo'n advocatenzinnetje bij gezet kunnen worden. De juridische waarde ervan is mij niet goed duidelijk, ook niet in het geval dat het om echt vertrouwelijke informatie gaat. De provincie zou er in dat geval beter aan doen de inhoud van de e-mail en bijlagen explicieter te classificeren: wat mag wel, wat niet (mag een overheidsdienaar het stuk kopiëren ten behoeve van een vergadering over het onderwerp of is dat ook verboden?), hoe lang geldt de geheimhouding en wat kan er aan gedaan worden om die op te heffen. In het geval dat publicatie een strafbaar feit is, is het goed dat er bij te vermelden.

Ook het accepteren van een 'embargo' (dat wil zeggen: geheimhouding tot de aangegeven datum) wordt met dit algemene zinnetje er bij tamelijk onzinnig.

Eén voordeel heeft dit onzin-zinnetje intussen wel. Als een krant of ander medium een geheim stuk in handen krijgt, het publiceert en daar op aangesproken wordt, dan kan de uitgever zich met recht beroepen op het feit dat hij het niet kon weten. Immers, zelfs de afdeling persvoorlichting en de politieke partijen vermelden dit zinnetje bij elk bericht, waardoor het elke betekenis heeft verloren. Een overheid die elke communicatie expliciet, categorisch en volledig verbiedt - lijkt te verbieden - bereikt het tegendeel van wat wordt beoogd.

Goed, dan is het ideaal toch bereikt: een volledig open overheid.

Zie mijn eerdere blog over dit onderwerp op 21 mei 2014. #disclaimerfetisjisme 
Zie ook Disclaimers in email-signatures are not just annoying but legally meaningless.

zaterdag 2 maart 2019

Wijkse wethouder wijkt... wellicht

Wethouder Hans Marchal (PCG) van de gemeente Wijk bij Duurstede spreekt berichten tegen dat hij ineens vóór windmolens is. Hij wil zich houden aan het coalitie­akkoord en dat betekent in deze raadsperiode geen windmolens op Wijks grondgebied. Hij zei dit zaterdag in het politieke radioprogramma van Omroep Houten. Hij blijft ook bij zijn bezwaren tegen het geplande windpark Goyerbrug aan de Houtense kant van de gemeentegrens, maar vindt het bij nader inzien niet zinvol om zich daar juridisch tegen te verzetten.

Het dagblad AD berichtte donderdag als eerste over zijn koers­wijziging. Marchal ontkende echter in het radioprogramma dat hij het coalitieakkoord zou willen openbreken, zoals het AD meldde. De wethouder heeft zijn veranderende inzicht ook nog niet besproken in het College van B&W. Dinsdag 5 maart zal hij uitleg geven aan de raadsleden. Daarbij heeft hij gedeputeerde Pim van den Berg (D66) van de Provincie Utrecht uitgenodigd om de juridische procedure uit te leggen en wat er gebeurt als Houten ‘nee’ zegt tegen de vergunningaanvraag voor windpark Goyerbrug. Voor het raadsoverleg van dinsdag heeft de D66-fractie al een motie aangekondigd om een verkennend gesprek aan te gaan met de bevolking, buurgemeente en provincie over het plaatsen van windmolens op het grondgebied van de gemeente Wijk bij Duurstede. Dit kan de coalitie van VVD, Protestants-Christelijke Groepering PCG en Groen Links onder druk zetten. 

Nog niet besloten
In hetzelfde radioprogramma van Omroep Houten benadrukte fractievoorzitter Eef Stiekema van de Houtense VVD-fractie dat Houten nog helemaal niet heeft besloten dat het windpark er komt. “In het coalitieakkoord van Houten staat dat de windmolens er alleen komen bij voldoende draagvlak. Dat moet de ondernemer nog bewijzen”. Hij toonde zich erg verbaasd over de ommezwaai van Wijk bij Duurstede.

Verzet zinloos
Wethouder Hans Marchal vertelde in de uitzending dat hij door gesprekken met de Houtense wethouder Hilde de Groot (GroenLinks) en gedeputeerde Pim van den Berg (D66) tot het inzicht is gekomen dat juridisch verzet zinloos is. “Dat wil niet zeggen dat het verzet gestaakt wordt”, aldus Marchal. “De bal ligt nu eerst bij de gemeente Houten. Wij zullen onze bezwaren kenbaar maken in het ambtelijk vooroverleg, dat nog moet plaatsvinden, en we zullen waarschijnlijk ook wel inspreken als de Houtense raad het onderwerp bespreekt.” Maar het juridisch traject acht hij kansloos: als Houten ‘nee’ zegt, dan is de Provincie aan zet, en zelfs als die ‘nee’ zegt, dan kan de ondernemer met een beroep op de Elektriciteits­wet en ook nog de Crisis- en Herstelwet een vergunning afdwingen.

Gang naar de rechter
Eef Stiekema van de Houtense VVD vond dat de Wijkse wethouder zich te snel gewonnen gaf. Bij een gang naar de rechter weet je nooit vooraf hoe het loopt. Hij sprak ook over het al bestaande windpark Houten. Eneco heeft de gemeente verzocht om de beperkende ‘maatwerkvoorschriften’ in te trekken. De gemeente moet daar nog over beslissen. Door deze voorschriften, die geluidoverlast en slagschaduw moeten beperken, staan de molens van dat windpark vaak stil. “Eneco moet niet zeuren en zich aan de afspraken houden”, vond Stiekema. “Deze voorschriften waren een voorwaarde op grond waarvan de gemeente Houten indertijd heeft ingestemd met plaatsing van deze windmolens.” Stiekema is niet onder de indruk van het dreigen met juridische stappen: “Als je als ondernemer zo zeker bent van je zaak, ga dan maar naar de rechter, dan zien we wel weer”.

Wethouder Marchal wil in plaats van juridische procedures, die veel geld en ambtelijke inzet vragen, een “tussenvariant” bedenken. Hij wil met Houten en de ontwikkelaar om tafel om de pijn voor de inwoners te verzachten. “Maar er gaan natuurlijk wel anderen bezwaar aantekenen en die zullen een procedure starten. Die kunnen wij denk ik toch wellicht van allerlei adviezen voorzien. Want laat het helder zijn: de mensen op ons grondgebied daar zal ik te allen tijde voor blijven strijden. En of we dat nou met methode A doen of methode B, dat moeten we nog bekijken, maar daar stá ik voor”.

Niet netjes
De wethouder wordt niet vrolijk van molens aan de gemeentegrens. “Als je het hele traject terugspoelt, dan is dat niet netjes geweest. Om te zeggen van: je zet die windmolens maar op de grens van de buurgemeente, dat vind ik niet netjes.” Houten had volgens hem veel eerder met de buren moeten overleggen. “Misschien is dat ook wel gebeurd en heeft één van mijn voorgangers toen zitten slapen of zo. Want nu is het echt op de grens. De mensen die er het meeste last van hebben dat zijn wel ónze inwoners.”

De uitzending is hier terug te luisteren
Transcriptie interview Marchal

Omroep Houten
Daar Hou Ik U Aan
Elke zaterdag 11 tot 12 uur
HoutenFM: 107.3 FM