maandag 3 augustus 2020

CNN ziet het niet

Wat een vreselijk slechte live uitzending van CNN over de terugkeer van de SpaceX Dragon in de Golf van Mexico. Zondagmiddag heb ik ruim een uur zitten kijken. De 'landing' (eigenlijk 'zeeïng') verliep voorspoedig. Na een eerste controle werd de ruimtecapsule aan boord van het bergingsschip gehesen en daarna duurde het nog een uurtje of zo voordat de twee astronauten, Bob Behnken en Doug Hurley, de capsule mochten verlaten. Als kind zag ik de landingen van de Apollo-vluchten. De beelden waren dan meestal van grote afstand te zien vanuit een helikopter of het bergingsschip. Over de terugkeer van de rampvlucht van de Apollo 13 heb ik geschreven in mijn jeugddagboek.

De bemanning werd indertijd dobberend in zee uit de capsule gehaald en voer dan met een rubberboot naar het bergingsschip. Maar nu werd de capsule met bemanning en al aan boord gehesen, wat natuurlijk veel veiliger is. Aan boord stonden een paar vaste camera's van dichtbij op de capsule gericht. Het beeld was desalniettemin nogal slecht, waarschijnlijk omdat het een livestream was via een internetverbinding. Dat moet toch beter kunnen, dacht ik. Maar dat lag niet aan CNN, het waren de beelden die Nasa leverde.

Vervolgens zagen we een uur lang mannen in zwarte shirtjes met een mondkapje op druk heen en weer lopen. Ze waren kennelijk vooral bezig om gassen rond de capsule te meten die konden zijn vrijgekomen tijdens de terugkeer in de dampkring. Die moesten eerst onder een bepaalde waarde zijn voordat de capsule kon worden geopend. Ook dat lag niet aan CNN.

Intussen deed CNN waar de zender goed in is: een blik ratelaars opentrekken, commentatoren die de tijd vol moeten ratelen als er niets te vertellen is. Ze bleven een uurlang ratelen dat we in afwachting waren van het moment dat de astronauten de capsule mochten verlaten, dat het lange wachten beslist geen reden was voor ongerustheid en dat er dus geen reden was voor ongerustheid. O ja en dat er echt geen reden was voor ongerustheid. Dat konden we zelf ook nog wel zien, want de mannen rond de capsule hadden geen beschermende kleding aan, behalve mondkapjes, maar als we er van uitgaan dat de SpaceX openbaar vervoer is, dan vallen mondkapjes niet op. Het zag er helemaal niet zo spacey of spannend uit, het leek eerder op de backstage crew van een popfestival. Die hooguit wat spacecake hadden gegeten.

Omdat Amerikanen kennelijk niet tegen stilte kunnen (misschien was de terugkeer dáárom ook niet in de Stille Oceaan, zoals vroeger), schakelde CNN een deskundige bij, die wist te vertellen dat de astronauten na twee maanden verblijf in het internationale ruimtestation ISS graag hun gezin en de hond terug zagen. (De afgelopen maanden heb ik een paar keer vanuit mijn zolderraam naar de ISS gezwaaid, daardoor moeten ze zich toch minder eenzaam hebben gevoeld.) Intussen was het moment dáár, waar we een uur op hadden gewacht. Terwijl de deskundologe doorratelde over de kinderen en de hond, zagen we - dat wil zeggen: wie goed oplette - de eerste astronaut uit de capsule komen en in zijn ruimtepak op een stretcher getild worden. Was het Bob of Dough? Ging het goed of slecht? Wie zal het zeggen? Er was kennelijk niemand van de redactie, presentatie of regie van CNN die doorhad, dat dit het moment was waarop we hadden gewacht. Pas toen de astronaut op de stretcher al weer buiten beeld was afgevoerd, drong het kennelijk tot de Anchor van CNN door dat er iets aan boord was veranderd. De blinde presentatrice vroeg aan de ratelende deskundige: "Wat zien we hier?" "Het spijt me", was het antwoord van de deskundige, "ik werk vanuit huis, ik kan de beelden hier niet zien."

zaterdag 1 augustus 2020

AOW

Het zag er lang naar uit dat vandaag een bijzondere dag voor mij zou worden. Want vanaf vandaag zou ik AOW ontvangen. Ware het niet dat ruim acht jaar geleden op dit punt de wet is veranderd. Eerst verschoof de ingangsdatum van het begin van de maand naar je feitelijke verjaardag en later werd deze gekoppeld aan de gemiddelde levensverwachting. Mijn AOW-datum is inmiddels verschoven naar 19 december 2021. Dat ik toch volgend jaar 'al' AOW krijg, zou ik dan weer te danken hebben hebben aan de griepepidemie van een paar jaar geleden. De ene z'n dood is de ander z'n uitkering. Dat er een relatie is tussen de ingangsdatum van de AOW en de gemiddelde levensverwachting vind ik trouwens niet onlogisch. Bij de invoering van de AOW leefden de mensen hier gemiddeld zo'n jaar of zeven van, inmiddels is dat zo'n twintig jaar en dit moet door de werkenden worden opgebracht. De AOW is geen spaarpot, zoals de particuliere en bedrijfspensioenen. In Duitsland is dit jaar na heftige discussies voor het eerst een vorm van AOW ingevoerd, de Grundrente, die veel lager is dan onze AOW en aan meer voorwaarden verbonden. Ook de invoering van het minimumloon levert bij onze Oosterburen nog steeds heftige discussies op. Een Duitse vriend en leeftijdgenoot van mij was heel verbaasd toen ik hem onlangs uitlegde dat je in Nederland ook voor de 'Grundrente" in aanmerking komt als je niet (of weinig) gewerkt hebt. Een Duitse 'Hausfrau' kan pensioen wel vergeten. Dan is er nog wel een soort bijstand als laatste vangnet. We hebben het hier dus zo slecht nog niet. Wat ik in mijn situatie wel weer vreemd vind, is dat ik niet de volle AOW-uitkering krijg omdat ik in 1980 negen maanden met m'n vriendin door Amerika heb getrokken. We hadden onze kamers opgezegd en dat keurig gemeld bij de gemeente, je persoonskaart gaat dan als expat volgens de regels naar de gemeente Den Haag. Had ik mij indertijd, ik was 24, weer bij mijn ouders ingeschreven, waar ook mijn spullen stonden en waar onze bankrekening en inkomen geparkeerd waren, dan had ik straks meer AOW gekregen. Maar goed, ook daardoor zal ik niet verhongeren. Intussen eet ik mijn eigen huis op en ik heb een heerlijk huis, waar Hans en Grietje nog van zouden smullen. 

Wel krijg ik hoogtevrees van dat getal 65. Het lukt mij niet om die leeftijd werkelijk met mijzelf in verband te brengen. Maar ach, dat was ook al zo toen ik 10 werd en niet kon geloven dat je twee cijfers oud kunt zijn.

Omdat ik nog maar een paar weken 64 ben en vanwege het actuele woordgrapje aan het eind (goed opletten, het is een tentamenvraag of gezien het onderwerp misschien eerder een vraag voor Max Geheugentrainer) zing ik nog één keer voor jullie "When I'm 64".


vrijdag 10 juli 2020

Expo-paviljoen krijgt nieuw leven

Het Nederlandse paviljoen van de Expo 2000 in Hannover krijgt een nieuw leven. Het gestapelde landschap van bureau MVRDV wordt omgebouwd tot functionele kantoor- en vergaderruimte en wordt geïntegreerd in een groter complex. De mensen kunnen straks werken in de 'duinen' of in het 'bos' van het paviljoen. 
Dit is te lezen in een artikel - met afbeeldingen - van Archello.nl. Ik heb in dit paviljoen rondgelopen, het beklommen zo je wilt, tijdens mijn bezoek aan de Expo 2000. Een andere aardige associatie die ik met deze wereldtentoonstelling heb, is dat ik in de tram gezeten heb die later werd verkocht aan de HTM en werd ingezet in Houten. Dit trammetje - gehuurd van de HTM, geëxploiteerd door NS en bestuurd door chauffeurs van het Gemeentelijk Vervoerbedrijf Utrecht - reed eindeloos heen en weer tussen station Houten en Houten Zuid, vlakbij het huidige station Houten Castellum. Een ritje van drie minuten. De bouw van het nieuwe station, centraal in Houten-Zuid, was een belangrijke voorwaarde in het Vinex-akkoord van de regio Utrecht met het Rijk (bij de onderhandelingen hierover voerde ik het secretariaat van een drietal werk- en projectgroepen), maar de realisatie moest jaren worden uitgesteld doordat de Tweede Kamer de daarvoor noodzakelijke spoorwegverdubbeling voor zeker tien jaar blokkeerde. De letters HTM staan voor mij sindsdien niet alleen voor Haagse Tram Maatschappij, maar ook voor Hannoverse en Houtense Tram Maatschappij. En dat alles in één tram. 

Bron: Archello 10/07/20 MVRDV revisits their iconic Hannover Expo 2000 pavilion with co-working office transformation



Life expectancy

Tonight I had - as often - contact with a young friend in Sierra Leone. He has no work and income, and tries everything to find a job or earn some money with trade. It occurs that he has no money for food, let alone for investments. This weekend he could get a nice gig as DJ, which he likes to do, but he would risk his health as well as problems with the police, because there's a state of emergency and a curfew from 11 pm tot 7 am. During the day restaurants and bars are allowed to open, but a big club festival isn't allowed. It's a pity that he has to pass for this nice gig.

They have gone through several health crises there in recent years, and every time it's a hard blow. And also, every time (civil war, ebola, corona) education comes to a halt. The spreading of the corona virus in this West-African country is limited till now, but it could hit harder any time. Till now there's 1600 registered cases of corona and 63 deaths. Through the hard lesson of the ebolacrisis the authorities and the people are well prepared for an epidemic, in fact better than the Netherlands. But more than half of the population lives in severe poverty, the average income per inhabitant is according to several sources somewhere between 1100 and 1500 euro's per year, the average live expentancy is 52,2 years.

My young friend (25) has followed a few computer courses last year and he tries everything to find some work to do and he regularly asks me for advice. Via the side I try to bounce the ball back to other contacts in Sierra Leone and the Sierra Leone community. You never know where the ball roles.

On request of my above mentioned friend I translated my yesterday's blog from Dutch.

donderdag 9 juli 2020

Levensverwachting

Vanavond had ik - zoals vaak - contact met een jonge vriend in Sierra Leone. Hij heeft geen werk en inkomen en probeert van alles om een baan te vinden of met handel wat geld te verdienen. Het komt voor dat hij geen geld heeft om te eten, laat staan om te investeren. Het komend weekend kon hij een leuke klus krijgen als DJ, wat hij graag doet, maar dan zou hij zijn gezondheid en problemen met de politie riskeren, want vanwege corona geldt er een noodverordening en een avondklok van 23:00 tot 07:00 uur. Overdag mogen restaurants en bars wel open, maar een groot clubfeest zoals dit is verboden. Jammer dat hij deze leuke schnabbel aan zich voorbij moest laten gaan.

Ze zijn daar de afgelopen jaren al door meerdere gezondheidcrises gegaan en de klap komt elke keer hard aan. Ook elke keer weer (burgeroorlog, ebola, corona) komt het onderwijs stil te liggen. De verspreiding van het coronavirus is in dit West-Afrikaanse land tot nu toe beperkt, zeker in vergelijking met de ebolacrisis, maar kan elk moment alsnog harder toeslaan. Tot nu toe zijn er zo'n 1600 coronagevallen geregistreerd en 63 doden. Door de harde les van de ebola zijn de autoriteiten en de bevolking wel goed voorbereid op een epidemie, in feite beter dan Nederland. Maar meer dan de helft van de bevolking leeft in grote armoede, het gemiddelde inkomen per inwoner ligt volgens verschillende bronnen zo tussen de 1100 en 1500 euro per jaar, de gemiddelde levensverwachting is 52,2 jaar.

Mijn jonge vriend (25) heeft het afgelopen jaar verschillende computercursussen gevolgd en probeert van alles om aan het werk te komen en vraagt mij regelmatig om advies. Via de band van Nederland probeer ik de bal ook door te kaatsen naar mijn andere contacten in Sierra Leone en de Sierra Leoonse gemeenschap. Je weet nooit hoe het balletje rolt. 

On request of my above mentioned friend I translated this blog in English.