dinsdag 19 juni 2018

Summerschool

SUMMERSCHOOL JOURNALISTIEK & SMART CITIES (17, 24 EN 31 AUG)
Schrijf mee aan het bookazine met spelregels voor de slimme stad
Voor de Summerschool Journalistiek en Smart Cities zoeken wij studenten, net afgestudeerden en jongprofessionals met schrijfambities die in augustus een topstuk willen schrijven, maar bovenal veel willen leren over journalistiek en de smart city.

Niet alleen maak je kans op een mooie prijs, je leert in deze dagen bovenal hoe het is om te werken op een professionele vakinhoudelijke redactie. Hoe start je een verhaal, welke bronnen raadpleeg je en hoe zorg je voor een productie met inhoud en uitstraling?
VOOR WIE? 
Er kunnen 14 schrijftalenten in de dop gratis deelnemen. De summerschool is bedoeld voor studenten en jongprofessionals met journalistieke ambities. Een achtergrond in de ruimtelijke ordening of sociale wetenschappen/studies is handig, maar zeker niet noodzakelijk. Wij zijn blij met omdenkers en dwarskijkers.

WAT GA JE DOEN?
Je gaat meeschrijven aan een bookazine. Je artikel wordt verspreid onder duizenden stedelijke professionals.
Je leert alles over de smart city.
Je neemt deel aan journalistieke masterclasses (hoe schrijf je een artikel, hoe is het om uitgever te zijn, hoe maak je een blad, hoe positioneer je jezelf als journalist en we  gaan in op contentmarketing en onderzoeksjournalistiek)
Je netwerk uitbreiden en contacten op doen in de journalistieke wereld.

PRIJZEN 
Naast een publicatie in het bookazine, op www.future-city.nl en op Stadszaken.nl krijg je €100,- voor je productie. Daarnaast maakt de winnaar kans op een mooie prijs waaronder (bij interesse) een halfjaar contract bij ons!

DEELNEMEN
Meer informatie over de summerschool kun je vinden op http://www.kennislabvoorurbanisme.nl/project/summerschool-journalistiek-en-smart-cities-2018/. Deelname is GRATIS. Inschrijven kan t/m zondag 22 juli. De summerschool vindt plaats in Amersfoort, bij ons op kantoor, op Paulus Borstraat 41 (10 minuten lopen vanaf station Amersfoort).

Bron: Kennislab voor urbanisme 

donderdag 24 mei 2018

Openbaargemaakt vervoer

Tussen alle mailtjes in de mailbox over de nieuwe privacyregels valt de email van de Nederlandse Spoorwegen deze middag bijzonder op. Geen woord over privacy of de vraag om ergens mee in te stemmen, zoals al die andere bedrijven (in de trant van: om aan de nieuwe wetgeving te voldoen, kunt u nu uw persoonlijke instellingen aanpassen, zodat wij uw unieke ervaring nog verder kunnen verbeteren; wilt u de doodstraf of levenslang, wij maken het voor u nu extra gemakkelijk).

NS stuurt mij een "leuke" mail (hun woorden) met een overzicht van hoe vaak en hoever ik het afgelopen anderhalf jaar met de trein heb gereisd, hoeveel kilometers ik in het totaal over het spoor heb afgelegd, waar ik het vaakst ben opgestapt (verrassend: mijn eigen woonplaats) en wat mijn verste reis was (hé-le-maal naar Friesland).

En ik wéét natuurlijk wel dat NS de gegevens van mijn OV-chipkaart bijhoudt, maar toch is het goed dat het spoorbedrijf mij daags voor het ingaan van de nieuwe wetgeving nog eens flink laat schrikken. Dit is wat we allemaal van je weten en niet vergeten.

Meteen bezwaar gemaakt bij NS met een kopietje naar de Autoriteit Persoonsgegevens. Mag dit allemaal? Ja, het mag ongetwijfeld allemaal. De meeste bedrijven zijn er helemaal niet op uit om je privacy te beschermen, ze willen alleen dat je je privacy vrijwillig opgeeft. En de NS maakt het allemaal al helemaal niks uit. Die vraagt het niet eens. Had je maar nìet zoveel (194 keer, 69 uren, 5914 kilometers) met de trein moeten reizen.

woensdag 23 mei 2018

Verplichte marketing

Aan de Kamer van Koophandel
cc. Autoriteit Persoonsgegevens

Geachte directie,

Hiermee laat ik u weten u geen toestemming te verlenen – en ook nooit verleend te hebben – voor het doorverkopen van de door u over mij geregistreerde gegevens en dat ik mij resp. mijn bedrijf niet met dat doel heb ingeschreven in het handelsregister. De verplichte inschrijving in het handelsregister is bedoeld om anderen inzicht te geven of men met een bonafide bedrijf van doen heeft en wie de eigenaren en/of verantwoordelijken zijn van een bedrijf waarmee men zaken wil doen.

Het Handelsregister is niet bedoeld als database voor marketing en reclame.

Mocht u toch adressenbestanden verstrekken voor marketingdoeleinden, dan dient u mijn gegevens daaruit te verwijderen. Zolang u dit niet doet, dient u mij van elke verstrekking van mijn gegevens mij schriftelijk te informeren.

Zoals u weet, leidt het doorverkopen van data al jaren tot ergernis en problemen. Een ondernemer heeft geen keuze, geen opt-in en zelfs geen opt-out, want de inschrijving is wettelijk verplicht.

Mijn bedrijf staat ingeschreven sinds 15 april 1984 en ik vergeet niet de ergernis toen ik als gevolg daarvan regelmatig midden in de nacht wakker werd gebeld door reclamefaxen van bedrijven. Om die reden heb ik toen mijn telefoonnummer uit de registratie laten schrappen, terwijl deze registratie voor het doel (bonafide zaken doen) wel geëigend was. Door de handelswijze van de Kamer van Koophandel werkte deze instelling dus ook zijn eigen doelstellingen tegen.

In de pers heeft u ter verdediging aangevoerd, dat de u dit al honderd jaar zo doet, maar door het lang en stoïcijns vol te houden, wordt onwenselijk en ergerlijk gedrag nog niet wenselijk. Gelukkig is er vanaf nu een wet en een autoriteit die in tegenstelling tot de Kamer van Koophandel ook de belangen van de individuele ondernemer beschermd, hopelijk óók tegen het gedrag van de Kamer. Daarom stuur ik een kopie van deze brief aan de Autoriteit Persoonsgegevens.

Met vriendelijke groet,
Ytzen Lont, h/o Stylo 

donderdag 10 mei 2018

Nepnieuws aanpakken als spam

De Nieuwe Reporter plaatst een serie artikelen over het aanpakken van nepnieuws. Nummer 4 in deze serie is van de hand van de journalisten Chris Aalbers en Maurits Kreijveld: "We moeten nepnieuws net zo aanpakken als spam" (9 mei 2018). Een paar fragmenten uit hun artikel:

"Het aanpakken van nepnieuws gaat mis wanneer geprobeerd wordt om berichten op grote schaal uit te filteren. Dit filteren betekent keiharde censuur: in plaats van onwaarheden in een open debat en discussie naar boven te laten komen, wordt dan van tevoren al informatie weggelaten: berichten worden verwijderd uit profielen, tijdlijnen en zoekresultaten. Filteren staat compleet haaks op een ontwikkeling waarbij burgers vrij informatie willen kunnen delen."

"Fact-checkers kunnen onwaarheden identificeren, maar dit werk gebeurt achteraf met een behoorlijke vertraging en er is sprake van willekeur in wat wel en niet gecheckt wordt."

"Het gebruik van algoritmen zou niet moeten leiden tot filtering, maar moet zich beperken tot informeren en transparant maken: labeling."

"Twitter wil de kwaliteit van de discussie inzichtelijk gaan maken en wil daarbij gebruik maken van de indicatoren voor ‘conversational health’, ontwikkeld door MIT. Deze indicatoren voor een gezonde discussie zijn: ‘gemeenschappelijke aandacht’ (Is er overlap in waar men over praat? Praat men over hetzelfde thema?), ‘gemeenschappelijke realiteit’ (gebruikt men dezelfde feiten?), variëteit (zijn er meerdere meningen op grond van de voorgaande uitgangspunten) en ontvankelijkheid (staat men open voor nieuwe argumenten?)."

"Labelen kan de verspreiding van nepnieuws remmen maar het biedt geen garantie dat het wordt gestopt. Het aanpakken van nepnieuws lijkt op deze manier het meest op hoe er ook met spam e-mails wordt omgegaan: een melding ‘dit bericht kan spam zijn’."

Bron: De Nieuwe Reporter, 9.5.18

woensdag 9 mei 2018

Dag van Europa

Zoals elk jaar hang ik vandaag - 9 mei - de Europese vlag uit.

Op 4 mei denk ik aan de oorlog.
Op 5 mei denk ik aan de bevrijding.
Op 9 mei denk ik aan de vrede.

Het één kan voor mij niet zonder het ander.

Dag van Europa
Op 9 mei 1950 werd de pers bijeengeroepen voor een 'mededeling van het hoogste belang'. Op deze persbijeenkomst las de toenmalige Franse Minister van Buitenlandse Zaken Robert Schuman de eerste regels van een verklaring aan de pers voor. In zijn verklaring pleitte Schuman voor een organisatie die de Franse en Duitse productie van kolen en staal - belangrijke grondstoffen voor de oorlogsvoering - onder gezamenlijk beheer zou plaatsen. Op die manier zou de vrede op het Europese continent bewaakt worden.