vrijdag 24 mei 2019

Wil van het volk

Nu op naar de verkiezingen van de Eerste Kamer komende maandag 27 mei. Met enige moeite probeer ik mijn Duitse vrienden uit te leggen dat bij de uitslagen van zondagavond de sociaal-democraten de grootste zullen blijken te zijn maar een dag later toch weer Forum voor Democratie (al is het nog wel even spannend of Forum in alle provincies voldoende kiezers heeft die dan ook nog het rode potlood begrijpen en de partijlijn getrouw volgen).

Op Twitter had ik gisteravond contact met allerlei mensen uit verschillende landen die óf niet wisten of begrepen dat in Nederland de verkiezingen al geweest waren (en dachten dat de kiezers altijd nog anders konden beslissen) en/of het verschil niet snapten tussen peilingen, prognoses, exit polls (die in Engeland verboden zijn, daarom bleef het daar gisteren stil), Hochrechnungen, getelde stemmen en officiële uitslagen, tussen een proportioneel stelsel (waarin 1% verschil niet meer is dan 1% verschil) of een stelsel waarin de 'winner takes all' (waarin 1% afwijking kan leiden tot een verschil van 100% in de uitslag) en tussen opiniepeilingen of statistische kansberekeningen. Iemand voerde aan dat de gemanipuleerde media in Amerika daags voor de verkiezingen van 2016 Hillary Clinton meer dan 90% kans gaven om te winnen en dat dus ook in Nederland nog alles anders kon zijn. Toen ik zei dat die 90% niet de uitslag van een peiling of exit poll was maar een statistische kansberekening in een tweepartijenstelstel en dat in Nederland de verkiezingen al achter de rug waren, was de reactie: "Nö, das war die politisch motivierte Lügenpresse mit ihren Fake News, da können Sie versuchen zu relativieren und zu rechtfertigen wie Sie möchten." Het is de vraag of zo iemand straks de officiële uitslagen wél gelooft. Of zoals ik gisteren ook op Twitter las: "Dus 80% van de kiezers negeert de wil van het volk!?"

woensdag 22 mei 2019

A Good American Family



Book cover A Good American Family

Dit vind ik leuk om te lezen:

"I'm interviewing my dad tomorrow (May 22) abt his great new book about HIS father & the Red Scare. Self-centered synopsis: If it weren't for McCarthyism, blackballing of my grandpa Elliott before he rebuilt his life in WI [Wisconsin] where my dad grew up & met my mom in HS [highschool], I wouldn't exist"

Bron: https://twitter.com/trublu24/status/1130948016116887552

Maraniss, A Good American Family. Drie generaties journalisten. Zoon Andrew interviewt zijn vader David over zijn grootvader Elliott.

Helaas lukt het me niet om vanavond in Nashville te zijn. Ik zou dit wel willen meemaken.

In mei 1980 ontmoette ik David Maraniss, die mijn vriendin en mij rondleidde bij de Washington Post, waar hij de assistent was van Bob Woordward, en daarmee een vurige wens van mij vervulde. David is nu eindredacteur bij de Washington Post en biograaf van Carter en Obama. Begin juli 1980 logeerden we bij zijn vader Elliott Maraniss, hoofdredacteur van de Capital Times in Madison, Wisconsin, die ons dáár weer rondleidde. Daags voor Fourth of July bracht hij ons naar het dorpje Barneveld, Wisconsin, waar ik als oud-Barnevelder met open armen werd ontvangen.

Zie o.a. http://blog.stylo.nl/search?q=maraniss

David Maraniss beschrijft in A Good American Family het verhaal van zijn vader, die in de jaren '50 erg te lijden had onder McCarthy.

"Elliott Maraniss, a World War II veteran who had commanded an all-black company in the Pacific, was spied on by the FBI, named as a communist by an informant, called before the House of Un-American Activities Committee, fired from his newspaper job, and blacklisted for five years. Ultimately, though, this is an optimistic book. Maraniss’s father never lost faith in America, and he was eventually vindicated. A Good American Family takes a larger look at what it means to be American. Maraniss weaves his father’s story through the lives of his inquisitors and defenders..."

Bron: https://wisconsinbookfestival.org/even…/good-american-family


donderdag 25 april 2019

Bollengif in babyluiers

Vanavond (21:10u, Ned.2) is de aangekondigde uitzending 'Bollengif in babyluiers' van Zembla over het onderzoek naar bestrijdingsmiddelen en omwonenden (OBO).

Bij omwonenden zijn in het onderzoek meer schadelijke stoffen aangetroffen dan verwacht, maar wel binnen de normen. De gevolgen voor de gezondheid zijn nog niet bekend, dit vraagt meer onderzoek, waarbij ook naar stapeling van stoffen gekeken moet worden en vooral naar kinderen.

Voor Houten en omgeving is de fruitteelt van belang, waar de volgende fase van het onderzoek op gericht is.

Het onderzoek zegt daarover: "Dit deelonderzoek richtte zich op neerwaartse bespuiting in de bollenteelt. Opwaartse bespuiting, zoals in de fruitteelt, leidt tot grotere drift-emissies bij toepassing, maar de vraag is ook in hoeverre verspreiding van damp en huisstof tot een grotere blootstelling van omwonenden leidt.

De gemeente Houten heeft met de fruittelers een Convenant Driftreductie afgesloten met verschillende 'drifreducerende' maatregelen en de afspraak dat gemeente en fruittelers na dit onderzoek opnieuw zullen overleggen. De gemeente heeft laten weten in de week van 15 april hierover met een reactie te komen, maar deze laat nog op zich wachten.

Zie de aankondiging van Zembla:

https://zembla.bnnvara.nl/nieuws/bollengif-in-babyluiers

Zie mijn blog met links naar het onderzoek en andere bronnen:

http://blog.stylo.nl/2019/04/staan-omwonenden-bloot.html


----------
Aanvulling 
De woordvoerder van de gemeente heeft mij op 2 mei 2019 het volgende laten weten: 
Er is nog geen besluit genomen over (tussentijds) overleg met convenantpartners.
De wethouder bespreekt dit binnenkort met de betrokken beleidsmedewerkers.


zaterdag 20 april 2019

Minderhedenidentificatie

De Chinese overheid gebruikt kunstmatige intelligentie en gezichtsherkenning om minderheden te volgen. Het beleid is vooral gericht op de Oeigoeren, een moslimminderheid in China. De techniek is geïntegreerd in het snel groeiende netwerk van beveiligingscamera's. De software herkent Oeigoeren op basis van hun uiterlijk. De overheid slaat de gegevens over hun komen en gaan op in databases. China hield al DNA-profielen bij van de bevolking in de autonome regio Xinjiang, waar de meeste Oeigoeren wonen, maar met gezichtsherkenning kunnen Oeigoeren door heel China gevolgd worden. De New York Times publiceerde hierover een indrukwekkend artikel,

De New York Times interviewde voor het artikel verschillende betrokkenen en bestudeerde databases van de politie, inkoopdocumenten van de overheid en advertenties van bedrijven die deze systemen produceren. Uit de documenten van de Chinese politie blijkt dat meer dan twintig politiekorpsen in zestien provincies en regio's afgelopen jaar technologie voor gezichtsherkenning hebben besteld. Zo wilde de provincie Shaanzi, volgens deze documenten, een slim camerasysteem aanschaffen "dat gezichtsherkenning ondersteunt om het kenmerk Oeigoer of niet-Oeigoer te kunnen identificeren".

De politiekorpsen en technologiebedrijven spreken van "minderhedenidentificatie". In China gaat het specifiek om de Oeigoeren. Hun uiterlijk wijkt af van de meerderheid van de Han-bevolking en vertoont meer gelijkenis met de bevolking van Centraal Azië. De uiterlijke verschillen maken het voor de software eenvoudiger om de Oeigoeren 'er uit te pikken'.

Lees het hele artikel in de New York Times van 14 april 2019. Intussen pak ik ook een NOS-bericht van 10 augustus 2018 er bij. Daarin lees ik dat volgens de Verenigde Naties naar schatting een miljoen Oeigoeren worden vastgehouden in strafkampen.

Net heb ik bovenstaande geschreven of een tweet attendeert mij op een artikel van de Amerikaanse 'denktank' Council on Foreign Relations over de Chinese detentiekampen. Het artikel gaat in op vragen als: wanneer is het massaal opsluiten van moslims in China begonnen, wat gebeurt er in de kampen en wat zijn de reacties vanuit de wereld en de uitleg van de Chinese overheid. Op de bijgevoegde kaart staan 27 bevestigde of waarschijnlijke heropvoedings-kampen. Naar schatting zijn er in totaal 1200.

New York Times 14-04-19
One Month, 500,000 Face Scans: How China Is Using A.I. to Profile a Minority

NOS 10-08-18
VN: miljoen Oeigoeren vast in Chinese strafkampen

Council on Foreign Relations 11-04-19
China’s Crackdown on Uighurs in Xinjiang

Wikipedia: Oeigoeren, Xinjiang

Trefwoorden, keywords: gezichtsherkenning, facial recognition, kunstmatige intelligentie, artificial intelligence,
minderhedenidentificatie, minority identification, Oeigoeren, Uighurs. 

woensdag 17 april 2019

Mr BluesRoute

Een opvallend bericht van RTV Utrecht. Cees van Leeuwen, initiatiefnemer en organisator van de roemruchte BluesRoute in Utrecht, is afgelopen december overleden. Zijn dood bleef lang onopgemerkt. Nu vindt een groep muziekliefhebbers dat hij geëerd moet worden met een klein festival in de stad Utrecht. Een - blijvend - eerbetoon vind ik een goed idee.

Van januari 1984 tot december 1997 woonde ik in de Kloksteeg in Utrecht, een doodlopende steeg tussen het Lucas Bolwerk, de Wittevrouwenstraat en de Keizerstraat. Het nieuwbouwcomplex van 45 appartementen was in 1981 nauwgezet tussen de oude bebouwing ingeklemd. Vanuit mijn woonkamer keek ik uit op de Universiteitsbibliotheek, via een balkonnetje met schuifpui aan de zijde van de Keizerstraat. Boven had ik nog zo'n balkonnetje met een al even mooie schuifpui aan de andere kant van het huis. Het eerste wat ik 's morgens zag als ik mijn ogen opsloeg, was het torentje van het politiebureau Wittevrouwen, nu advocatenkantoor, ooit tolhuis bij de Wittenvrouwenbrug. Als ik het balkon op ging, kon ik over de oude huizen van de Lange Jufferstraat nog net het dak van de Stadsschouwburg zien, waarop sinds de renovatie van de jaren '90 kleurige lichtjes rondjes draaien.

De onbekende Kloksteeg vormt dus de achterkant van de oude huizen van de Lange Jufferstraat met indertijd het bekende café De Lange Juffer van Cees van Leeuwen. De achterdeur van het café stond altijd open, zeker op zondagavond, wanneer daar live muziek te horen was. Vaak moesten we met de buurman in overleg over de overlast: cafégangers die dachten dat ze onbespied achter het café - dus onze entree - konden plassen, de lading afval die vaak onze straat blokkeerde en de door de klankkast van onze steeg luid schetterende muziek. Maar we genoten ook van dat laatste. We zaten eersterangs met gratis prachtige live muziek. Vooral de bluesmuziek kon ik zeer waarderen. Ik ben geen festivalganger, maar voor deze muziek bleef ik thuis en hoefde ik alleen maar m'n schuifpui open te schuiven. 

De Lange Juffer stond al gauw bekend als bluescafé en vanuit dit café begon buurman Cees van Leeuwen met zijn BluesRoute. Boven het café had hij zijn hoofdkwartier. Het bericht van RTV Utrecht herinnert mij hier weer aan:

"Elk derde weekend van april stond Utrecht op zijn kop, vergelijkbaar met Koningsdag. Tussen 1985 en het eind van de vorige eeuw was dat weekend traditioneel het domein van de BluesRoute. De grote man achter het festival was een kleine kroegbaas, Cees van Leeuwen. Van Leeuwen was eigenaar van de Lange Juffer, een café vlakbij het Lucas Bolwerk. Vanuit een rommelig kantoortje boven het café bestierde Van Leeuwen zijn imperium. Op de hoogtijdagen van het festival kwamen er honderdduizenden mensen naar de binnenstad. Sommige bronnen spreken over een half miljoen mensen. Op buitenpodia, in grote cafés en bruine kroegjes, overal klonk drie dagen lang de blues."

De afloop is verdrietig. "Van Leeuwen overleed berooid en eenzaam op 17 december vorig jaar. Zijn dood bleef enige dagen onopgemerkt. Een buurvrouw zette nadat zijn overlijden bekend was geworden een berichtje op Facebook, maar door de media werd dat niet opgepakt. Van Leeuwen was letterlijk in vergetelheid geraakt. Hij werd 'van gemeentewege' gecremeerd. Mr BluesRoute werd vijfenzeventig jaar."

Die vergetelheid is niet terecht. Een aantal muziekliefhebbers wil daar nu wat aan doen. Gitaarlegende Jan Akkerman heeft al toegezegd zijn medewerking te willen verlenen aan de plannen onder leiding van Wilbert de Greeve. De Greeve wil na de zomer een mini-bluesroute organiseren. Daarnaast denkt hij aan het instellen van een Cees van Leeuwen Award voor popmuzikanten. Ook wil hij ergens in de stad een herdenkingstegel neerleggen. 

Wat mij betreft mag het ook wel wat meer zijn dan een tegel, een vast aandenken aan Cees van Leeuwen en aan de Lange Juffer. Liefst op de hoek van Lucas Bolwerk, op de stoep voor zijn oude café of direct daar tegenover in het park langs de singel.

RTV Utrecht 16-04-19 Oprichter Bluesroute moet een memorial krijgen

Facebook-pagina van wijlen Cees van Leeuwen