vrijdag 12 oktober 2018

Klare taal

Schulinck, de juridische-kennisbank van Wolters Kluwer, levert begrijpelijke voorbeeld-beschikkingen in Klare Taal. "De beschikking is een belangrijk communicatiemiddel tussen gemeente en burger, aangezien de burger zijn rechten en plichten hieraan ontleent", aldus Schulinck. "Het consequent opmaken en juridisch correct samenstellen van beschikkingen is bij veel gemeenten een tijdrovend en inefficiënt proces. Schulinck heeft daarom modelbeschikkingen opgesteld waarin het besluit op een eenvoudige manier (B1-niveau) duidelijk wordt uitgelegd." Zie: Schulinck Klare Taal Beschikkingen 

Werk en Inkomen Lekstroom (WIL) is de gemeenschappelijke sociale dienst van vijf Utrechtse gemeenten, waaronder mijn thuisgemeente Houten. Op de website is te lezen dat vanaf het moment dat iemand een uitkering aanvraagt, bepaalde rechten en plichten gelden. Eén van die rechten is een tijdige en duidelijke beslissing op de aanvraag, gebaseerd op goede argumenten in heldere, begrijpelijke taal. 

Ik vroeg of WIL een eigen taalbeleid heeft en hierover overlegt met de Cliëntenraad. Toetst WIL beschikkingen en brieven op begrijpelijkheid, worden medewerkers getraind op begrijpelijk schrijven en maakt WIL gebruik van voorbeeld-teksten? 

Marjolein van Veenendaal, communicatie-adviseur van WIL, antwoordt: "Het beleid van WIL met betrekking tot geschreven communicatie naar klanten, is dat wij dit duidelijk en klantvriendelijk doen." WIL is bezig met het herschrijven van de standaard-brieven en betrekt hier ook de Cliëntenraad bij. "Voor het schrijven van teksten hebben wij een schrijfwijze(r), waar wij medewerkers in trainen." Een samenvatting hiervan staat op een naslagkaart voor de medewerkers. 




donderdag 11 oktober 2018

Blokkeerfriezen

De rechtszaak deze week in Leeuwarden tegen de Friezen die antipietstrijders uit Holland de weg naar Dokkum blokkeerden, krijgt in de media veel aandacht. Bij Dokkum is al eens iemand door de Friezen vermoord, dus dit keer is het nog redelijk goed afgelopen. Toen de Batavieren op boomstammen bij Lobith ons land kwamen binnendrijven, had ik net oorontsteking en daardoor kwam ik pas ten tijde van de moord op Bonifatius in 754 de eerste geschiedenisles binnenvallen. Ik zat in de derde klas van de School met de Bijbel in het orthodoxe Barneveld. Ik kreeg een vuurrode kop, dacht dat de hele klas naar mij keek: wij Friezen hadden het gedaan. Ik schaam mij er nog steeds voor. Ik koos natuurlijk de kant van het slachtoffer, de vermoorde zendeling.

Maar op 18 mei van dit jaar werd ik bij de opening van de elf Friese fonteinen door kunstenares Birthe Leemeijer gewezen op de gevolgen van de vernielingen die onze geliefde zendeling had aangericht. Bonifatius had door het omhakken van de heilige eik de verbinding met de natuur verbroken. Daardoor hebben we nooit meer een elfstedentocht en komt Birthe's ijsfontein in Dokkum ook maar niet goed van de grond. Hadden de Friezen Bonifatius nu maar bij de rotonde van Joure tegengehouden. Eenmaal aangekomen bij de Centrale As is het te laat. 

In het Journaal zag ik dat de Friezen, die natuurlijk allemaal op klompen kwamen, hun schoeisel bij de deur van de rechtszaal moesten laten staan. Volgens de beveiligers kan je met klompen gooien en dan weet je maar nooit op wie ze terechtkomen. Gelijk hebben ze. Op school leerden we al dat 'sabotage' is afgeleid van het Franse woord sabot, klomp, boze Fr... Fransen die met hun klompen gingen gooien. Bovendien heeft het gerechtsgebouw in Leeuwarden al één en ander te verduren gehad van boze Friezen. Ik moest meteen denken aan Kneppelfreed, knuppelvrijdag. 

Op 16 november 1951 stond de Friese dichter en journalist Fedde Schurer terecht in het gerechtsgebouw van Leeuwarden. Mijn pake Ytzen heeft hem zeker gekend, want ze hebben wel eens samen in een discussieforum gezeten voor Friese studenten. Fedde Schurer moest terechtstaan omdat hij zich in een hoofdredactioneel commentaar beledigend had uitgelaten over een rechter die het een verdachte niet had toegestaan Fries te spreken in de rechtszaal. Friezen kwamen massaal naar het gerechtsgebouw om Schurer te ondersteunen, maar de zaal was te klein. Buiten ontstond een oproer, dat met knuppels werd neergeslagen. Kneppelfreed slaat dus op de knuppels van de gezagsgetrouwe politie en niet op boze klompengooiende Friezen. 

De onrust in Friesland in 1951 bleef niet zonder gevolgen. De regering benoemde een staatscommissie, die voorstelde het Fries als officiële taal te erkennen en ook in de rechtspraak toe te staan. Het is dus mede aan de onrust van toen rond het gerechtsgebouw te danken dat de vrouw die vandaag voor opruiïng terecht staat, zich in de rechtszaal in het Fries mocht verdedigen. 

De blokkeerfriezen zijn zich van geen kwaad bewust en zeggen alleen maar een kinderfeestje te hebben willen verdedigen. De politie in Dokkum (die boom noch zendeling weet te beschermen) vertrouwden ze die taak kennelijk niet toe. Zelf ben ik er niet zo'n voorstander van om conflicten op straat uit te vechten. Ook niet op de A7. Ik krijg daar toch weer een beetje een rood hoofd van. Ik ben eerder een bloosfries dan een blokkeerfries. 

-----
(1) Op 13.11.13 schreef ik al over mijn schuldgevoel
(2) Toespraak van Birthe Leemeijer over haar fontein.  


woensdag 10 oktober 2018

Vies verhaal

Dit is een vies verhaal, hoor, maar waar. Mijn huisgenoot stuurt mij tijdens mijn afwezigheid foto's van de binnengekomen post, zoals we wel vaker doen over en weer. Op één van de foto's herken ik meteen de dieppaarse plastic envelop van het bevolkingsonderzoek voor darmkanker. Inmiddels voor de tweede keer moet ik wat poep opsturen om te laten onderzoeken op bloed. Om hem te plagen vraag ik mijn jonge huisgenoot of hij die post voor mij wil beantwoorden. Hij is daar graag toe bereid, totdat ik hem uitleg wat dat inhoudt. Thuisgekomen trek ik mij terug in het kleinste kamertje van het huis om deze post persoonlijk van een passend antwoord te voorzien. Volgens de instructies leg ik de goed gesloten antwoord-envelop daarna in de koelkast, totdat ik deze naar de brievenbus zal brengen. Etenstijd, als de brievenbus allang is gelicht, trek ik de koelkast open. Shit, ligt m'n poep nog in de koelkast.

dinsdag 9 oktober 2018

Toestroom van Duitsers

BEIERSE POLITICUS
HEKELT TOESTROOM
VAN DUITSERS


Bij de verkiezingen in Beieren komende zondag 14 oktober staat de CSU een dramatisch verlies te wachten. De Beierse zusterpartij van Merkel's CDU heeft in Beieren sinds jaar en dag vrijwel absolute macht. De economie van Beieren vaart wel bij het conservatieve beleid gecombineerd met technische innovatie. Dat trekt ook Duitsers uit andere delen van het land aan. De CSU heeft het niet zo op immigranten. Afgelopen jaar dreigde de partij nog met een kabinetscrisis, omdat Merkel de grenzen niet wilde sluiten. De Beierse politicus Stoiber weet dan ook wel waar de terugval van de CSU door komt: de toestroom van Duitsers. Die begrijpen niet welke zegen de CSU Beieren heeft gebracht.

Bron: Welt, 9.10.18 (video) 
Stoiber nennt Zuzug von Deutschen nach Bayern als Grund für CSU-Absturz

maandag 8 oktober 2018

Internationale opdrachten

Vanmorgen kreeg ik een interessante offerte-aanvraag van een Chinese kerk in New York. Het zou gaan om de reviewing van uit het Chinees via Engels in het Nederlands vertaalde teksten van een aantal films en artikelen. De organisatie werft wereldwijd vertalers en reviewers. Na mij een beetje ingelezen te hebben, heb ik de opdracht vriendelijk geweigerd. Voor zover ik nu kan overzien, is het een sekte die christenen losweekt uit hun eigen kerk (zoals de meegezonden Chinese speelfilm ook toonde). Christus zou al teruggekomen zijn op aarde, naar het schijnt in de gedaante van een Chinese vrouw, maar ik weet niet zeker of dat over dezelfde groep gaat. Christus was niet voor commentaar bereikbaar.

Met de Nederlandse taal als gereedschap krijg ik niet vaak internationale opdrachten. Rond 1995 had ik mijn werkplek in Bonn ("Holländer möchte Deutsch, Deutschland und die Deutschen kennen lernen"), maar mijn opdrachtgevers zaten in Nederland, waaronder een aantal Nederlandse gemeenten. Ik herinner mij hoe ik in Bonn de schriftelijke vragen beantwoordde die de raadsfractie van D66 in Utrecht aan een wethouder had gesteld. Na het opstellen van de tekst, trok ik de telefoon van mijn hospita uit de wand, sloot mijn laptop aan en faxte de beantwoording naar het Stadhuis in Utrecht.

In 2014 had ik een opdrachtgever in Irak. Terwijl ik voor hem een mooie folder bedacht over hoe geweldig (en dus niet: gewelddadig) het is om zaken te doen in Irak - degelijk onderbouwd met een oproep van de Nederlandse overheid - moest mijn Nederlands-Koerdisch-Irakese klant hals-over-kop terug naar Irak, omdat ISIS plotseling oprukte en een familielid van hem gedood was. Terwijl het Irakese leger op de vlucht sloeg, verloor ik door ISIS een lopende opdracht. Je kunt het erger treffen.

In 2017 had ik een klant in Florida. Het ging om de proofing (correctie) van de Nederlands ingesproken tekst van een film. Vermeldenswaard is dat deze Amerikaanse klant het toch al scherpe betalingsrecord verbrak: niet zelden word ik in twee dagen betaald, maar dit keer stond het geld binnen een half uur na het versturen van mijn factuur naar Florida op mijn rekening.

Een Chinees-Amerikaanse opdrachtgever had ik graag aan mijn portfolio toegevoegd, maar bij het zien van de film en het lezen van het script vond ik mij - laten we zeggen - toch niet helemaal geschikt voor deze taak.