zaterdag 3 februari 2018

Welterusten

Vanmorgen kon ik maar weer moeizaam wakker worden. Stel dat je eenderde van de tijd van je leven slaapt, namelijk acht van elke 24 uur, dan heb ik als 60-plusser inmiddels al meer dan twintig jaar van m'n leven geslapen. Heerlijk. De mooiste tijd van m'n leven! Ik dacht aan al mijn nachtelijke avonturen. Op welke mooie plekken heb ik mijn leven slapend doorgebracht? Wat later weer wegmijmerend onder de douche vulde de lijst zich snel aan.

Waar heb ik geslapen?
  • In m'n huidige slaapkamer, die door de politie verzegeld is geweest. (*)
  • Op zolder, omdat de politie met luidsprekers daartoe opriep. 
  • In een vrachtwagen op de Afsluitdijk. 
  • Op de bank tussen de gasten in een varend restaurant op weg naar Duinkerken. 
  • Onder de bank van onze Friendship-zeilboot. 
  • In de kelder van een snackbar op een matras vol vlooien. 
  • Op het damestoilet. 
  • In een studentenhuis met zicht op het Watergate-complex in Washington, DC.
  • In een vergaderzaal van het academisch ziekenhuis in Charlottesville, Virginia. 
  • In een vergaderzaal van een ziekenhuis in Tel Aviv. 
  • In een militair hospitaal waar nu asielzoekers en de protestantse kerk gevestigd zijn.
  • In het ziekenhuis waar onze koning is geboren. 
  • In een opvangcentrum voor daklozen. 
  • Op het podium van de Episcopaalse kerk in Washington, Pennsylvania. 
  • Onder een kerk van de zusters in Nazareth. 
  • Met Maria. 
  • Met 300 m/v in één ruimte in Kopenhagen. 
  • Met z'n drieën.
  • Met een aankomend faculteitsdirecteur. 
  • Met een accountant in opleiding. 
  • Met mijn vader en broer in een tentje tussen Warga en Wartena, loom luisterend naar een luidruchtig concert van de Golden Earring in de verte. 
  • In de openlucht op de grond onder een overhangende rots op het smalle Appalachian trail in Shenandoah Park met one bear per square mile (ons ver weg in een boom opgehangen eten was de volgende ochtend open geklauwd en opgepeuzeld). 
  • Op een hoogbed boven een baby in een wiegje aan de Marnixlaan in Utrecht. 
  • In een appartement met uitzicht op Turkije, waar ik nog nooit geweest ben. 
  • Recuerdos aan een kamer met uitzicht op de Alhambra. 
  • In Cordoba, de geboortestad van Rabbi Ben Maimonides (Rambam). 
  • In Tiberias, met uitzicht op het graf van Rambam. 
  • In m'n tentje op een grasveld in een kibboetz met uitzicht op Bethlehem, nadat ik die ochtend met escudos op zak vertrokken was naar Portugal, waar ik tot op de dag van vandaag nooit ben aangekomen. 
  • Op een stapelbed voor het raam vlakbij en met direct uitzicht op de gouden Rotskoepel op de Tempelberg. 
  • In een hostel waar ik uitgezet werd toen CNN het nodig had, bij de Jaffa Gate in Jeruzalem; uit woede trok ik de kabel van de lichtreclame kapot.
  • In het slot te Wittenberg waar Luther zijn 95 stellingen poneerde. 
  • In de villa van de Duitse schrijver Hermann Hesse in het Zwitserse Schaffhausen/Gaienhofen. 
  • Zes weken op een minifarm met twee geiten en een os op het idyllische Vancouver Island aan de Stille Oceaan. 
  • In een hotelbed in Mexico, waar ik 's morgens wakker werd geschud door een heftige aardbeving. 
  • Op de judomat van een politiebureau in San Antonio, Texas. 
  • In een besteleend. 
  • In een Citroën HY model 'patatwagen'. 
  • In de bus naar Joegoslavië. 
  • In Joegoslavië, dat niet lang daarna is opgehouden te bestaan.
  • Boven de wolken en tussen de sneeuw in een tentje op de hoogvlakte in Noorwegen. 
  • Maar ik heb nog nooit geslapen in een vliegtuig, omdat ik dan constant uit het raam hang naar buiten te kijken...

    (*) Volstrekt irrelevante informatie, net als de rest van de lijst, maar het voegt wat avontuur toe aan de slaapkamer.

Geen niet-actuele gegevens

Op de dag dat de Amerikaanse parlementaire inlichtingencommissie een memo openbaar maakt over het - al dan niet terecht - heimelijk volgen van een eigen staatsburger, krijg ik van onze eigen overheid bericht dat ik niet interessant genoeg ben (althans: was) om gevolgd te worden. Ik vroeg het mij af, omdat ik lang geleden eens de zoon van een gezochte rebellenleider heb gehuisvest (en waar kan je dat beter doen dan aan het Geuzenland, genoemd naar onze eigen beroemde rebellen) en ik daardoor indertijd een paar keer met "de autoriteiten" te maken heb gehad. Misschien is daar iets van bijgehouden.

De plv. directeur-generaal van de Algemene Inlichtingen en Veiligheidsdienst antwoordt: "Voor zover het een verzoek tot kennisneming van actuele gegevens betreft, wijs ik uw aanvraag af. Voor zover het een verzoek tot kennisneming van niet-actuele gegevens betreft, wijs ik uw aanvraag eveneens af, nu er bij het archiefonderzoek geen niet-actuele gegevens over u zijn aangetroffen. Met betrekking tot aangelegenheden die voor de taakuitvoering van de AIVD nog wel actueel zijn, doe ik uitdrukkelijk geen mededeling, ook niet ten aanzien van de vraag of dergelijke gegevens wel of niet aanwezig zijn."

Nu moet ik dus een slag om de arm houden, maar ik ga ervan uit dat louter het naakte feit dat de naam van mijn straat geduchte krijgsheren eert die met grof geweld het gezag van de koning hebben ondermijnd, voor de AIVD geen reden genoeg is om een geheim agent met regenjas en gleufhoed achter mij aan te sturen.

vrijdag 26 januari 2018

De spiegeltjes van Okkie Trooi

FNV: Rutte grijp in bij Europees Octrooibureau om schending rechten werknemers

De FNV heeft minister-president Mark Rutte en minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid Wouter Koolmees in een brief opgeroepen om in te grijpen bij het Europees Octrooibureau (EPO). EPO overtreedt opnieuw de Nederlandse wet. Marieke Manschot, bestuurder FNV Overheid: 'Nederland is als gastland van buitenlandse ondernemingen (mede)aansprakelijk voor de rechten van de werknemers op haar grondgebied en moet daarom ingrijpen om de rechten van werknemers veilig te stellen. Om buitenlandse investeerders aan te blijven trekken en te behouden, dienen daar ook goede arbeidsvoorwaarden tegenover te staan.'

Directie voert schrikbewind
Het EPO is voornemens om vaste dienstverbandcontracten grotendeels af te schaffen, ook als de aard van het werk dit niet vraagt. De contracten voor toekomstige medewerkers worden vervangen door tijdelijke contracten met een maximale duur van 5 jaar, die verlengbaar is. Dit is in strijd met de Nederlandse Wet Werk en Zekerheid. Ook worden personeelsvertegenwoordigers, zoals bijvoorbeeld de ondernemingsraad of vakbondsvertegenwoordiging, niet meer betrokken bij het aannamebeleid van nieuwe medewerkers.

'De misstanden bij EPO stapelen zich op', zegt Tuur Elzinga, vicevoorzitter FNV. 'Eerder zijn we al samen met het personeel in actie gekomen omdat het management het personeel intimideerde en kritische mensen direct werden ontslagen. Nu wordt de werknemers ook de zekerheid van een vast contract afgenomen. De Nederlandse regering moet ingrijpen om dit schrikbewind van de directie te stoppen.'

Schending Europese regelgeving
Nederland heeft - net als alle andere lidstaten van de Europese Unie - een verantwoordelijkheid ten opzichte van werknemers die op haar grondgebied werkzaam zijn. Dit betekent onder andere dat werknemers in tijdelijk dienstverband niet slechter worden behandeld dan werknemers in vast dienstverband. Misbruik door over te stappen op bijvoorbeeld enkel opeenvolgende tijdelijke dienstverbanden moet dus worden voorkomen. De FNV wijst in dit verband ook op schendingen van de Europese regelgeving (Richtlijn 1999/70/EC).

Op 30 januari a.s. wordt in München het voornemen tot het afschaffen van vaste dienstverbandcontracten door EPO besproken. In maart wordt het voornemen voorgelegd aan de Raad van Bestuur van EPO. Elzinga: 'Nederlandse vertegenwoordigers bij EPO zullen bij beide bijeenkomsten aanwezig zijn. Het is bij uitstek het moment om de inbreuk op de rechten van de werknemers aan de orde te stellen.'

Bron: Persbericht FNV 26-01-2018

Dit persbericht kwam zojuist bij mij binnen en heb ik direct ongewijzigd geplaatst. De door mij aan het bericht meegegeven titel verwijst naar een kinderserie uit mijn jeugd over de uitvinder Okkie Trooi met zijn onafscheidelijke door hem uitgevonden toverkoffertje. Als hij het koffertje opent, komen er meestal krentenbollen uit. Maar wanneer hij daarmee op een keer het vege lijf probeert te redden als inboorlingen hem gaar willen koken in een grote pot, dan komen er alleen maar spiegeltjes uit de koffer. De inboorlingen bijten er in maar ze lusten de spiegeltjes niet en Okkie Trooi dreigt alsnog opgegeten te worden. Dan ineens zien ze voor het eerst zichzelf. Een primitief en denigrerend koloniaal verhaal, waar wij als kinderen van genoten maar dat wij inmiddels achter ons hebben gelaten. Helaas blijkt het Europees Octrooibureau het primitieve denken van Okkie Trooi nooit te zijn ontgroeid. - Ytzen

dinsdag 23 januari 2018

Zakelijk onbereikbaar

Actuele aanvulling. Na vanaf woensdag 17 januari 198 uren onbereikbaar te zijn geweest, is de nummerportering door Telfort eindelijk gelukt. Sinds donderdag 25 januari 16:30 uur doet mijn mobiele nummer het weer. De door Telfort aangekondigde 10 minuten service-onderbreking is toch nog onder de 200 uren gebleven.
--------------------------------------

Helaas ben ik sinds vorige week woensdag 17 januari voor langere tijd niet bereikbaar op mijn mobiele nummer. Na meer dan tien jaar storingsvrij en een tevreden klant te zijn geweest bij Dekatel  - recent overgenomen door Yes Telecom - heb ik afgelopen december de domme beslissing genomen om over te stappen naar Telfort Zakelijk. Met Dekatel had ik altijd een goede band, maar bij Yes voelde ik niet direct "Yes!". Oorspronkelijk had ik drie nummers voor de prijs van één, maar recent vervielen die extra nummers (waarover Yes nogal warrig communiceerde) en een nieuwe prijsaanbieding voor een contract van twee jaar viel tegen. Daarom besloot ik om rond te gaan kijken. Uiteindelijk kwam ik uit op een voor mij aantrekkelijk abonnement bij Telfort Zakelijk. Met nummerhoud. Op 17 januari zou het nummer worden overgezet. Dat dacht ik.

Woensdag 17 januari om 10.37 uur ontving ik een SMS'je van Telfort: "Beste klant, uw nummerbehoud is uitgevoerd. Zorg dat u uw Telfort simkaart gebruikt en zet uw toestel uit en weer aan. U bent dan bereikbaar op [het oude nummer]. Welkom bij Telfort en wij wensen u veel belplezier. Groet, Telfort."

Het nummer zou hooguit tien minuten uit de lucht zijn, had Telfort gezegd, maar meer dan twee uur later had ik nóg geen signaal en ik moest die middag weg - en bereikbaar zijn. Dus heb ik de klantenservice gebeld, die mij na het aanhoren van mijn probleem doorverbond met de technische dienst. Daar zei men eerst dat het overzetten van het nummer succesvol was afgerond, maar na wat gezoek en gepraat bleek dat het nog wat langer kon gaan duren. Het netwerk zou overbezet zijn. Ik moest de telefoon elk half uur uit- en aanzetten, dan zou het wel goed komen.

Maar aan het eind van de dag had ik nog steeds geen signaal en dus nam ik opnieuw contact op met de klantenservice. Dan zou het wel aan de simkaart liggen, dacht men, ik moest maar naar de Telfort-winkel gaan. Vanwege de storm kon ik daar donderdag niet heen, dus vrijdag. Daar testte men mijn simkaart, en ook een nieuwe, in verschillende toestellen, maar wat men ook probeerde: mijn nummer bleef onbereikbaar. Na een uur testen en langdurig contact met de technische dienst kwam het 'verlossende woord' van Telfort: het lag niet aan het toestel, de simkaarten of het netwerk, maar er was een storing in het systeem van Telfort geconstateerd, waar meerdere klanten door waren getroffen. Maar het goede nieuws was dat de storing aan het eind van de dag of uiterlijk zaterdag 20 januari zou zijn verholpen. Gegarandeerd, werd erbij gezegd. Ik moest gewoon doorgaan met elk half uur mijn telefoon uit- en aanzetten. Iets wat ik inmiddels al drie dagen deed.

Maar zaterdag aan het eind van de dag deed mijn nummer het nog steeds niet. In het weekend was Telfort gesloten - natuurlijk, ook meneer Telfort moet boodschappen doen en naar de kerk - dus nam ik maandag weer contact op met de klantenservice. Inmiddels zat ik al vijf dagen zonder mobiel nummer. Naast mijn vraag wat Telfort aan de storing dacht te doen, stelde ik het bedrijf schriftelijk in gebreke en wees ik op contractbreuk. Het ging immers niet om een onderbreking van de dienstverlening, maar Telfort had tot dan toe nog geen enkele van de toegezegde diensten geleverd.

Telfort Zakelijk reageerde koeltjes en weinig zakelijk. De klantenservice nam in de loop van de dag maar weer eens contact op met de technische dienst en liet weten dat de storing best nóg een volle werkweek kon duren. Maar maandag 29 januari zou het probleem wel afgehandeld moeten zijn. Of ik mijn telefoon maar steeds uit en aan wilde blijven zetten. Ik heb Telfort er nog eens op gewezen dat volgens hun eigen mededeling meerdere klanten door de storing waren getroffen en vroeg of het niet wijs zou zijn om de klanten op eigen initiatief te informeren. Maar Telfort Zakelijk zwijgt over de aard of de voortgang van de storing. Het probleem zit voor zover ik heb begrepen niet in het netwerk, maar in het systeem van nummerportering. Netwerk en telefoon doen het dus wel. Waarom biedt Telfort Zakelijk mij geen tijdelijk vervangend nummer aan, zodat ik bereikbaar ben totdat de nummerportering is geslaagd.

Telfort had van tevoren gezegd dat mijn nummer door de overzetting wel eens tien minuten zou kunnen worden onderbroken, maar dat kan dus ook tien dagen worden. Of meer? Maar dat lijkt Telfort Zakelijk niet te deren. Telfort gunt zijn zakelijke klanten graag een paar weken het genot van onbereikbaarheid.

PS. - daar waar wifi is ben ik bereikbaar via email en app - 


zaterdag 20 januari 2018

Held op sokken

In de supermarkt moet ik met mijn karretje uitwijken voor een jongetje van een jaar of vier. Hij komt onverhoeds met grote vaart om de hoek rennen, maar rent even snel weer terug, mijn karretje nogmaals omzeilend. Heel druk rent hij op zijn sokken tussen de schappen door heen en weer en dan telkens weer vrolijk giechelend en huppelend terug naar de speelhoek, zijn basiskamp. Van achter een grote stapel kratten pils bespiedt hij een tijdlang zijn vader en moeder, die rustig doorgaan met boodschappen doen en zogenaamd niks door hebben. Als papa hem na een tijdje komt halen in de speelhoek, geeft de held op sokken enthousiast en lachend uitleg van zijn spel. "Ik ging jullie de hele tijd volgen zonder dat jij het zag. Dan was ik niet bang, want als ik kwijtraak dan ging ik naar jou toe".