IBM en Microsoft hebben vrijdag 28 februari 2020 in het Vaticaan een gezamenlijke verklaring ondertekend over kunstmatige instelligentie oftewel artificial intelligence (AI). Het document roept op tot bescherming van de planeet en de rechten van alle mensen, in het bijzonder de zwakken, en regulering op het gebied van nieuwe technieken zoals gezichtsherkenning. Er moet een 'plicht tot uitleggen' komen. Niet alleen moet duidelijk zijn hoe de algoritmes tot beslissingen komen maar ook wat het doel ervan is.
"Het Vaticaan is geen expert in technologie maar in waarden", zegt Francesca Rossi, hoofd AI-ethiek van IBM, in de Financial Times. De samenwerking moet het Vaticaan en de maatschappij laten zien hoe we deze technologie op een ethisch verantwoorde manier kunnen gebruiken.
De verklaring komt kort nadat de Europese Commissie haar visie publiceerde over regulering van AI. Volgens deze visie moeten risicovolle AI-toepassingen aan een strenge keuring worden onderworpen voordat ze in de EU geïntroduceerd kunnen worden, waarbij de risico's worden afgewogen tegen de voordelen.
Meerdere bronnen, o.a. Financial Times
Volledige tekst van de verklaring: Rome Call for AI Ethics
Fundamental principles:
... to promote “algor-ethics”, the ethical use of AI by the following principles:
1. Transparency: in principle, AI systems must be explainable;
2. Inclusion: the needs of all human beings must be taken into consideration so that everyone
can benefit and all individuals can be offered the best possible conditions to express
themselves and develop;
3. Responsibility: those who design and deploy the use of AI must proceed with responsibility
and transparency;
4. Impartiality: do not create or act according to bias, thus safeguarding fairness and human
dignity;
5. Reliability: AI systems must be able to work reliably;
6. Security and privacy: AI systems must work securely and respect the privacy of users.
Posts tonen met het label Management. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Management. Alle posts tonen
maandag 2 maart 2020
woensdag 23 mei 2018
Verplichte marketing
Aan de Kamer van Koophandel
cc. Autoriteit Persoonsgegevens
Geachte directie,
Hiermee laat ik u weten u geen toestemming te verlenen – en ook nooit verleend te hebben – voor het doorverkopen van de door u over mij geregistreerde gegevens en dat ik mij resp. mijn bedrijf niet met dat doel heb ingeschreven in het handelsregister. De verplichte inschrijving in het handelsregister is bedoeld om anderen inzicht te geven of men met een bonafide bedrijf van doen heeft en wie de eigenaren en/of verantwoordelijken zijn van een bedrijf waarmee men zaken wil doen.
Het Handelsregister is niet bedoeld als database voor marketing en reclame.
Mocht u toch adressenbestanden verstrekken voor marketingdoeleinden, dan dient u mijn gegevens daaruit te verwijderen. Zolang u dit niet doet, dient u mij van elke verstrekking van mijn gegevens mij schriftelijk te informeren.
Zoals u weet, leidt het doorverkopen van data al jaren tot ergernis en problemen. Een ondernemer heeft geen keuze, geen opt-in en zelfs geen opt-out, want de inschrijving is wettelijk verplicht.
Mijn bedrijf staat ingeschreven sinds 15 april 1984 en ik vergeet niet de ergernis toen ik als gevolg daarvan regelmatig midden in de nacht wakker werd gebeld door reclamefaxen van bedrijven. Om die reden heb ik toen mijn telefoonnummer uit de registratie laten schrappen, terwijl deze registratie voor het doel (bonafide zaken doen) wel geëigend was. Door de handelswijze van de Kamer van Koophandel werkte deze instelling dus ook zijn eigen doelstellingen tegen.
In de pers heeft u ter verdediging aangevoerd, dat de u dit al honderd jaar zo doet, maar door het lang en stoïcijns vol te houden, wordt onwenselijk en ergerlijk gedrag nog niet wenselijk. Gelukkig is er vanaf nu een wet en een autoriteit die in tegenstelling tot de Kamer van Koophandel ook de belangen van de individuele ondernemer beschermd, hopelijk óók tegen het gedrag van de Kamer. Daarom stuur ik een kopie van deze brief aan de Autoriteit Persoonsgegevens.
Met vriendelijke groet,
Ytzen Lont, h/o Stylo
cc. Autoriteit Persoonsgegevens
Geachte directie,
Hiermee laat ik u weten u geen toestemming te verlenen – en ook nooit verleend te hebben – voor het doorverkopen van de door u over mij geregistreerde gegevens en dat ik mij resp. mijn bedrijf niet met dat doel heb ingeschreven in het handelsregister. De verplichte inschrijving in het handelsregister is bedoeld om anderen inzicht te geven of men met een bonafide bedrijf van doen heeft en wie de eigenaren en/of verantwoordelijken zijn van een bedrijf waarmee men zaken wil doen.
Het Handelsregister is niet bedoeld als database voor marketing en reclame.
Mocht u toch adressenbestanden verstrekken voor marketingdoeleinden, dan dient u mijn gegevens daaruit te verwijderen. Zolang u dit niet doet, dient u mij van elke verstrekking van mijn gegevens mij schriftelijk te informeren.
Zoals u weet, leidt het doorverkopen van data al jaren tot ergernis en problemen. Een ondernemer heeft geen keuze, geen opt-in en zelfs geen opt-out, want de inschrijving is wettelijk verplicht.
Mijn bedrijf staat ingeschreven sinds 15 april 1984 en ik vergeet niet de ergernis toen ik als gevolg daarvan regelmatig midden in de nacht wakker werd gebeld door reclamefaxen van bedrijven. Om die reden heb ik toen mijn telefoonnummer uit de registratie laten schrappen, terwijl deze registratie voor het doel (bonafide zaken doen) wel geëigend was. Door de handelswijze van de Kamer van Koophandel werkte deze instelling dus ook zijn eigen doelstellingen tegen.
In de pers heeft u ter verdediging aangevoerd, dat de u dit al honderd jaar zo doet, maar door het lang en stoïcijns vol te houden, wordt onwenselijk en ergerlijk gedrag nog niet wenselijk. Gelukkig is er vanaf nu een wet en een autoriteit die in tegenstelling tot de Kamer van Koophandel ook de belangen van de individuele ondernemer beschermd, hopelijk óók tegen het gedrag van de Kamer. Daarom stuur ik een kopie van deze brief aan de Autoriteit Persoonsgegevens.
Met vriendelijke groet,
Ytzen Lont, h/o Stylo
zaterdag 12 november 2016
Vrijwilligerswerk
Het Rijksmuseum voor Oudheden is op zoek naar een vrijwilliger in de bibliotheek. De vrijwilliger moet boeken invoeren in de catalogus, archiveren, bezoekers ontvangen en wegwijs maken. De vrijwilliger moet aan een flink rijtje eisen voldoen, eigenlijk alles kunnen wat een vaste medewerker ook kan. Liefst ook nog collegiaal, stressbestendig en bereid om mee te denken over verbeteringen.
Het museum publiceerde de vacature donderdag in NEDBIB-L, een landelijke mailing list voor medewerkers van bibliotheken.
Au! Dat deed zeer.
Op deze vacature kwamen dezelfde dag nog veel reacties binnen. Maar niet van de vrijwilliger die het oudheidkundig museum zocht.
Een senior informatiemedewerker legt de vraag weer terug bij het Rijksmuseum voor Oudheden: "Waarom is deze functie een vrijwilligersfunctie? Dit zijn eisen die aan een professional worden gesteld, met name gedegen kennis van WinIBW (het catalogusprogramma)"
Het museum publiceerde de vacature donderdag in NEDBIB-L, een landelijke mailing list voor medewerkers van bibliotheken.
Au! Dat deed zeer.
Op deze vacature kwamen dezelfde dag nog veel reacties binnen. Maar niet van de vrijwilliger die het oudheidkundig museum zocht.
"Alweer een onbetaalde baan! Word er niet blij van hoor.", was de eerst reactie. En even later: "Klopt, ik vind dan ook dat dit soort 'banen' niet op deze lijst horen. Is uitermate pijnlijk."
De volgende gaat wat dieper op het probleem in: "Ik ben dus zo'n werkloze vakgenoot, al bijna anderhalf jaar op zoek naar een nieuwe baan in ons vakgebied. Niet te vinden dus, zeker niet als je 50+ bent. Dus "wanhoop" onder die groep mensen... (...) Betaalde medewerkers worden vervangen door vrijwilligers. Veel goedkoper en geen verplichtingen voor de organisatie. (...) Er worden eisen gesteld als voor een HBO-medewerker en wat wordt er voor geboden: vrijwel niets, vier uurtjes per week vrijwilligerswerk als invoerkracht."
Een recruiter belicht de andere kant van de zaak: "Hoe pijnlijk ook voor (betaald) werkzoekenden, ik ben van mening dat dit zeker wel op deze lijst hoort. Het is beter dan géén baan toch? En de argumentatie dat dit betaald werk vervangt, klopt niet. Er zijn veelal quota voor vrijwilligers in een organisatie en juridisch (belastingtechnisch en UWV) is het al helemaal niet eenvoudig om als organisatie vrijwilligers ‘aan te nemen’. En vanuit de werkgever gedacht: die heeft ook liever iemand in dienst dan een vrijwilliger, dat maakt een werkrelatie veel overzichtelijker."
Nieuw is het probleem niet en de gekwetste bibliothecarissen krijgen steun van hun voorganger Annie M.G. Schmidt die in 1938 debuteerde met haar gedicht Leeszaal (waarvan de openingszin is ontleend aan Willem Kloos):
Leeszaal
Ik ben een god in 't diepst van mijn gedachten,
maar in de bibliotheek een volontair
die hunk'rend op een baantje zit te wachten
en boeken uitleent met een zeker air.
Ik lever geest'lijk voedsel aan mevrouwen
die binnenkomen en alleen maar van
de allernieuwste liefdesboeken houden,
'maar niet zo'n engerd als die Wasserman'.
Ik loop met stapels boeken rond te sjouwen
en plak een etiket op Gorters Mei.
Och, als nu juffrouw Jansen eens ging trouwen,
dan kwam er eind'lijk eens een plaatsje vrij.
Ik ben het niet alleen, die staat te wachten
en achter me staat nog een hele rij.
Ik ben een god in 't diepst van mijn gedachten,
maar niet zo heel veel in de maatschappij.
maar in de bibliotheek een volontair
die hunk'rend op een baantje zit te wachten
en boeken uitleent met een zeker air.
Ik lever geest'lijk voedsel aan mevrouwen
die binnenkomen en alleen maar van
de allernieuwste liefdesboeken houden,
'maar niet zo'n engerd als die Wasserman'.
Ik loop met stapels boeken rond te sjouwen
en plak een etiket op Gorters Mei.
Och, als nu juffrouw Jansen eens ging trouwen,
dan kwam er eind'lijk eens een plaatsje vrij.
Ik ben het niet alleen, die staat te wachten
en achter me staat nog een hele rij.
Ik ben een god in 't diepst van mijn gedachten,
maar niet zo heel veel in de maatschappij.
zaterdag 28 februari 2015
Poepen
Op zoek naar iets anders las ik wat oude dagboekaantekeningen uit januari 2009. Mijn moeder, die in 2012 is overleden, begon toen al te dementeren, maar woonde nog zelfstandig. Ik heb Oud en Nieuw bij haar geslapen en als zij 's ochtends de lamellen openschuift, roep ik spontaan: "Ja! De wereld is er nog!" Ze reageert meteen ad rem en zegt: "Ja, maar wij zijn óók deel van de wereld, hoor, wij zijn er ook nog". Dan denkt ze even na en voegt er aan toe: "Ik maar half misschien. Soms weet ik het niet meer".
Later die dag hebben we een gesprekje over de Duitse seizoensarbeiders, dagloners, die in het voorjaar in Friesland kwamen helpen met de oogst en daarna weer verder trokken naar een volgende boer of terugkeerden naar huis. Ze worden 'poepen' genoemd. Ik ken dat woord wel. Mijn grootvader, pake Ytzen, schreef er ook wel eens over. Ik vroeg mij af of het een scheldwoord was. Volgens mijn moeder is dit woord 'poepen' een verbastering van het Duitse woord "Buben", jongens. Dat wist ik niet, maar het leek me heel aannemelijk. Thuisgekomen heb ik het opgezocht en genoteerd. Ik wilde er nog eens een blogje over schrijven, maar voor zover ik weet is dat er nooit van gekomen en nu vind ik die aantekeningen weer.
Mijn Frysk Wurdboek (Fryske Akademy, 1984) vermeldt als eerste betekenis van het Friese woord 'poep' het Nederlandse equivalent poep (uitwerpselen) en als derde, laatste betekenis 'meerkoet'. Daar tussenin de tweede betekenis, waar het nu om gaat: "II. Poep, mof, Duitser, Sakser; dier of product uit Duitsland; hannekemaaier; reizend koopman uit Duitsland."
Dan volgt een hele reeks denigrerende uitdrukkingen, zoals: "Sa dom, dronken as in poep. In poep mei in marse: een kleine mannetje met een grote vrouw achter zich bij het schaatsen. Dat is ien, sei de duvel en hy skopte in poep yn 'e hel."
Het woord wordt dus soms neutraal maar vaker als neerbuigend of regelrecht scheldwoord gezien. De herkomst van het woord wordt niet verklaard.
Google helpt me verder. Zo vind ik het artikel 'Het scheelt veel wie er poep zegt. Een verkenning van het fecale discours' van Michael Elias in Medische Antropologie 11 (1) 1999 p 38-58. Op pagina 40 staat: "Het lemma poep uit deel 12 van het WNT (*) is van 1933 en omvat bijna zes kolommen; de redacteur onderscheidt globaal vier hoofdcategorieën. [...] De vierde categorie vermeldt het woord poep als vermoedelijke vertaling van het Duitse Bube; dit woord is etymologisch verwant met ons woord boef, het kan in het meervoud staan, evenals poepin: 'Duitsche vrouw die met de hannekemaaiers meekwam'."
Dit is interessant! Ik ken het liedje als 'poppenkraam, daar zag ik zeven poppen staan' en heb het als kind vaak gezongen. Maar het gaat dus om Duitse landarbeiders, wat de wijn en het bier in het liedje veel aannemelijker maken. Mijn moeder had dus gelijk dat 'poepen' in de betekenis van dagloners komt van het Duitse Buben (jongens) en dat inzicht van haar wil ik hier graag toch nog even delen.
(*) WNT = Woordenboek der Nederlandsche Taal (zie Wikipedia)
Het Nederlandse woord 'hannekemaaier' (Fries: hantsjemier, gersmierpoep of poep; Nederduits: hankemeier) is een Westfaling die in de hooitijd in Nederland kwam werken, maar ook: een lompe kerel. Als Westfaling komt het al in 1710 in het Nederlands voor en de betekenis ‘lompe kerel’ in 1768. Het woord komt van Hanke, Hanneke oftewel Johannes. De benaming is ontleend aan het feit dat de maaiers op St. Johannesdag, 24 juni, in dienst kwamen. Bron: Etymologiebank.nl.
Later die dag hebben we een gesprekje over de Duitse seizoensarbeiders, dagloners, die in het voorjaar in Friesland kwamen helpen met de oogst en daarna weer verder trokken naar een volgende boer of terugkeerden naar huis. Ze worden 'poepen' genoemd. Ik ken dat woord wel. Mijn grootvader, pake Ytzen, schreef er ook wel eens over. Ik vroeg mij af of het een scheldwoord was. Volgens mijn moeder is dit woord 'poepen' een verbastering van het Duitse woord "Buben", jongens. Dat wist ik niet, maar het leek me heel aannemelijk. Thuisgekomen heb ik het opgezocht en genoteerd. Ik wilde er nog eens een blogje over schrijven, maar voor zover ik weet is dat er nooit van gekomen en nu vind ik die aantekeningen weer.
Mijn Frysk Wurdboek (Fryske Akademy, 1984) vermeldt als eerste betekenis van het Friese woord 'poep' het Nederlandse equivalent poep (uitwerpselen) en als derde, laatste betekenis 'meerkoet'. Daar tussenin de tweede betekenis, waar het nu om gaat: "II. Poep, mof, Duitser, Sakser; dier of product uit Duitsland; hannekemaaier; reizend koopman uit Duitsland."
Dan volgt een hele reeks denigrerende uitdrukkingen, zoals: "Sa dom, dronken as in poep. In poep mei in marse: een kleine mannetje met een grote vrouw achter zich bij het schaatsen. Dat is ien, sei de duvel en hy skopte in poep yn 'e hel."
Het woord wordt dus soms neutraal maar vaker als neerbuigend of regelrecht scheldwoord gezien. De herkomst van het woord wordt niet verklaard.
Google helpt me verder. Zo vind ik het artikel 'Het scheelt veel wie er poep zegt. Een verkenning van het fecale discours' van Michael Elias in Medische Antropologie 11 (1) 1999 p 38-58. Op pagina 40 staat: "Het lemma poep uit deel 12 van het WNT (*) is van 1933 en omvat bijna zes kolommen; de redacteur onderscheidt globaal vier hoofdcategorieën. [...] De vierde categorie vermeldt het woord poep als vermoedelijke vertaling van het Duitse Bube; dit woord is etymologisch verwant met ons woord boef, het kan in het meervoud staan, evenals poepin: 'Duitsche vrouw die met de hannekemaaiers meekwam'."
Michael Elias geeft enkele voorbeelden van de vele overleveringen over poep (p47): "Er zijn ten eerste allerlei liedjes en rijmpjes, soms kort, soms lang. Het WNT geeft in kolom 2970: Poep! zee-d-ie, stink deed-ie (gemeenzaam rijmpje). Kinderen zijn veel met hun ontlasting bezig en rijmen al vroeg: Hoeperdepoep zat op de stoep, middenin in de paardepoep. Onder poep (IVde categorie, Bube) geeft het WNT een ander nu nog bekend versje: 'Ik kwam laatst in een poepenkraam, Daar zag ik zeven poepen staan. Ik dacht wat doen die poepen hier? Die poepen drinken poepenbier, Die poepen drinken poepenwijn. Wat zullen die poepen vrolijk zijn. Iedere poep die kocht een koek, Die stak hij in zijn poepenbroek.' In de betekenis van Bube is het door ouderen zonder schaamte te zingen, terwijl kinderen er andere associaties bij hebben en zich vermaken om het doorbreken van het taboewoord."
Dit is interessant! Ik ken het liedje als 'poppenkraam, daar zag ik zeven poppen staan' en heb het als kind vaak gezongen. Maar het gaat dus om Duitse landarbeiders, wat de wijn en het bier in het liedje veel aannemelijker maken. Mijn moeder had dus gelijk dat 'poepen' in de betekenis van dagloners komt van het Duitse Buben (jongens) en dat inzicht van haar wil ik hier graag toch nog even delen.
(*) WNT = Woordenboek der Nederlandsche Taal (zie Wikipedia)
Het Nederlandse woord 'hannekemaaier' (Fries: hantsjemier, gersmierpoep of poep; Nederduits: hankemeier) is een Westfaling die in de hooitijd in Nederland kwam werken, maar ook: een lompe kerel. Als Westfaling komt het al in 1710 in het Nederlands voor en de betekenis ‘lompe kerel’ in 1768. Het woord komt van Hanke, Hanneke oftewel Johannes. De benaming is ontleend aan het feit dat de maaiers op St. Johannesdag, 24 juni, in dienst kwamen. Bron: Etymologiebank.nl.
Lees ook het door mij (in 2001) uit het Fries in het Nederlands vertaalde artikel 'Oer de boer' (Over de boer) van 'Poarteboer' Ytzen K. Tamminga in Ons Friese Platteland 14.12.1961 (Word-document 8 pagina's).
woensdag 4 februari 2015
KNAB stopt met Facebook
De KNAB-bank (draai het woord om en je weet hoe ze aan die naam komen) heeft - of had - een leuke betaaloptie. Vanuit je bank-app kan je betaalopdrachten geven via Facebook. Maar het werkt niet goed en KNAB heeft besloten hiermee te stoppen.
Stel je bent met een een paar vrienden uit eten gegaan en je wilt de rekening delen, maar niemand heeft contant geld bij zich. Eén van de vrienden schiet de rekening voor en jij maakt vanaf jouw bankrekening van de KNAB jouw deel direct over naar de geldschieter zonder lange rekeningnummers uit te hoeven wisselen. Je stuurt je betaalopdracht direct vanuit je bank-app naar het Facebook-account van je vriend. Hij krijgt daarvan een persoonlijk bericht op Facebook. Hij hoeft alleen maar te klikken op de link in dat bericht en zijn eigen bankrekeningnummer in te vullen en het geld wordt overgeboekt.
Dat is tenminste de bedoeling. Het leek mij verstandig om het eerst eens uit te proberen en ik maakte één cent over naar een vriend, Jeffrey. In de omschrijving noteerde ik: "Beste Jeffrey, het begin van je kapitaal". De betaalopdracht bleef in mijn lijst overboekingen staan, maar werd nog niet afgeschreven. So far so good. Na een week kreeg ik een mailtje van de bank dat de betaalopdracht verviel omdat Jeffrey het geld niet had geïnd. Domme Jeffrey, dacht ik, zo gaat deze rijkdom aan je voorbij. Ik probeerde het nog een keer en mailde Jeffrey hierover. Die hing direct aan de telefoon. De eerste keer had hij helemaal geen Facebook-bericht ontvangen. Dit keer kreeg hij wel een bericht, maar als hij doorklikte, zag hij geen betaling staan en kon hij ook niets invullen. Ik mailde de bank hierover, want er gaan natuurlijk vriendschappen en relaties stuk, als het systeem niet werkt.
Vandaag kreeg ik een telefoontje van de KNAB. Binnenkort verdwijnt de Facebook-optie helemaal. Het gaat te vaak mis op de manier zoals ik beschreef. De ene keer werkt het wel, maar vaak werkt het niet. Omdat het via Facebook loopt, kan de bank dit niet herstellen. De bank is het met me eens dat dit een betrouwbaar systeem moet zijn en dat een betaling niet mis mag gaan. Daarom is het verstandig om er mee te stoppen. Maar wel jammer.
Stel je bent met een een paar vrienden uit eten gegaan en je wilt de rekening delen, maar niemand heeft contant geld bij zich. Eén van de vrienden schiet de rekening voor en jij maakt vanaf jouw bankrekening van de KNAB jouw deel direct over naar de geldschieter zonder lange rekeningnummers uit te hoeven wisselen. Je stuurt je betaalopdracht direct vanuit je bank-app naar het Facebook-account van je vriend. Hij krijgt daarvan een persoonlijk bericht op Facebook. Hij hoeft alleen maar te klikken op de link in dat bericht en zijn eigen bankrekeningnummer in te vullen en het geld wordt overgeboekt.
Dat is tenminste de bedoeling. Het leek mij verstandig om het eerst eens uit te proberen en ik maakte één cent over naar een vriend, Jeffrey. In de omschrijving noteerde ik: "Beste Jeffrey, het begin van je kapitaal". De betaalopdracht bleef in mijn lijst overboekingen staan, maar werd nog niet afgeschreven. So far so good. Na een week kreeg ik een mailtje van de bank dat de betaalopdracht verviel omdat Jeffrey het geld niet had geïnd. Domme Jeffrey, dacht ik, zo gaat deze rijkdom aan je voorbij. Ik probeerde het nog een keer en mailde Jeffrey hierover. Die hing direct aan de telefoon. De eerste keer had hij helemaal geen Facebook-bericht ontvangen. Dit keer kreeg hij wel een bericht, maar als hij doorklikte, zag hij geen betaling staan en kon hij ook niets invullen. Ik mailde de bank hierover, want er gaan natuurlijk vriendschappen en relaties stuk, als het systeem niet werkt.
Vandaag kreeg ik een telefoontje van de KNAB. Binnenkort verdwijnt de Facebook-optie helemaal. Het gaat te vaak mis op de manier zoals ik beschreef. De ene keer werkt het wel, maar vaak werkt het niet. Omdat het via Facebook loopt, kan de bank dit niet herstellen. De bank is het met me eens dat dit een betrouwbaar systeem moet zijn en dat een betaling niet mis mag gaan. Daarom is het verstandig om er mee te stoppen. Maar wel jammer.
vrijdag 2 oktober 2009
Bij welke reorganisatie werk jij?
‘Bij welke reorganisatie werk jij?’ is de titel van een nieuw boek van Jaap Peters en Hester Heringa. De rode draad in het boek is managen versus organiseren. Managen werkt met geplande tijd, organiseren gaat uit van de werkelijke tijd. Organiseren start in het hier en nu en beweegt organisch mee met de tijd. Managen leidt per definitie tot onvrede, omdat het hier en nu zich niet laat kneden, met permanente reorganisaties als gevolg.
Het boek is de opvolger van Peters’ boek ‘Intensieve menshouderij’ (2004), een protest tegen de overdaad aan management, een wereld waarin kengetallen de dienst uitmaken en mensen worden gereduceerd tot output uit een spreadsheet.
Bron: M&L, managementenliteratuur.nl, oktober 2009
Bij welke reorganisatie werk jij?
Jaap Peters, Hester Heringa
Van Duuren Management, 2009
Gebonden, 184 blz, € 29,90
Het boek is de opvolger van Peters’ boek ‘Intensieve menshouderij’ (2004), een protest tegen de overdaad aan management, een wereld waarin kengetallen de dienst uitmaken en mensen worden gereduceerd tot output uit een spreadsheet.
Bron: M&L, managementenliteratuur.nl, oktober 2009
Bij welke reorganisatie werk jij?
Jaap Peters, Hester Heringa
Van Duuren Management, 2009
Gebonden, 184 blz, € 29,90
Abonneren op:
Posts (Atom)