Country roads

Singing Country Roads

Dutch introduction 

English introduction 

Travelling country roads

Dutch diary 1980 

English diary 1980

Afgelopen week zocht ik op zolder naar wat oude schoolkranten en toen vond ik toevallig een blaadje met de tekst van Take me home, country roads. Ik was eigenlijk van plan een heel ander liedje op te nemen - dat komt dus nog - maar John Denver drong voor. Het lied is trouwens geschreven door Bill Danoff en zijn vrouw Taffy Nivert. Danoff komt uit Springfield, Massachusetts en het had niet veel gescheeld of het lied was de wereld in gegaan als “Almost heaven, Massachusetts”, maar het werd West Virginia. Het duo stond in het voorprogramma van John Denver. Ze wilden het lied eigenlijk aan Johnny Cash aanbieden, maar toen ze het aan John Denver lieten horen, die na een auto-ongeluk lichtgewond in het ziekenhuis lag, was deze meteen zo enthousiast dat hij het wilde opnemen. In 1970 zong hij het voor het eerst live en in 1971 bracht hij het nummer uit als single.

In die tijd zat ik op de middelbare school en ik had het nummer al vaak gehoord toen ik in 1980 met mijn vriendin door Amerika reisde en zo ook door West Virginia kwam. Wij sliepen die nacht bij Ron en Sandy Sowell van de Putnam County Pickers, een folk group die in een soort commune in de bossen van West Virginia woonde. Ik heb ons dagboek uit die tijd er nog eens bij gezocht, je kunt dat verhaal daar lezen, zie de link naar het dagboek (Dutch diary) bovenaan.  

“Almost heaven, West Virginia”. Iemand zei tegen ons: Denver moet dat geschreven hebben toen hij er in een vliegtuig hoog overheen vloog (en het klopt dat Danoff en Nivert ook nog nooit in West Virginia waren geweest toen ze het schreven), want West Virginia staat nou niet bepaald bekend als het hemelrijk. Het is - of was in elk geval - een armoedige mijnstreek, bekend van de steenkool en de vele liedjes over poor coal miners daughters. Daar waar veel rijkdom onder de grond te vinden is, leven de mensen boven de grond vaak in armoede en onzekerheid, net als in onze eigen geschiedenis met Limburg en Groningen.

Country roads heb ik opgenomen met mijn mobiele telefoon, na een paar keer oefenen, ik ken het nog niet uit mijn hoofd, en ik merk dat ik de akkoorden niet goed kon lezen op mijn papiertje, dus ik heb ze soms nog nét op tijd te pakken en met name in het tussenstukje of ‘bridge’ raak ik uit mijn ritme, maar weet ik de woorden nog net binnen de regels te houden. Dus hier laat ik het bij en jullie kunnen nu gaan luisteren naar mijn interpretatie van de West-Virginian country roads met een teardrop in the eye.

YouTube: https://youtu.be/OlUa7YuKlfA

Om hier terug te keren: go.stylo.nl/country

Country Roads (English introduction)

Singing Country Roads

Dutch introduction 

English introduction 

Travelling country roads

Dutch diary 1980 

English diary 1980

Last week I was looking in the attic for some old school newspapers and then I happened to find a piece of paper with the text of Take Me Home, Country Roads. I was actually planning on recording a completely different song - so that's coming up later - but John Denver pushed forward. The song was written by Bill Danoff and his wife Taffy Nivert. Danoff is from Springfield, Massachusetts and the song almost had come into history as “Almost heaven, Massachusetts”, but it was West Virginia. The duo was the support act for John Denver. They actually wanted to offer the song to Johnny Cash, but when they showed it to John Denver, who was in the hospital after a car accident, he was immediately so enthusiastic that he wanted to record it. In 1970 he sang it live for the first time and in 1971 he released the song as a single.

At the time, I was in high school and I had heard the song already many times, when I was traveling through America with my girlfriend in 1980 and we also passed through West Virginia. We slept that night with Ron and Sandy Sowell of the Putnam County Pickers, a folk group that lived in a sort of commune in the woods of West Virginia. I looked up our diary from that time, and you can read that story there, see the link to the diary above. 

“Almost heaven, West Virginia”. Someone said to us: Denver must have written that when he flew high over the state in a airplane (and it's true that Danoff and Nivert also had never been to West Virginia when they wrote it), because West Virginia isn't exactly known as the kingdom of heaven. It is - or at least was - a poor mining area, known for its coal and the many songs about poor coal miners daughters. Where much wealth can be found underground, people above ground often live in poverty and insecurity, just like in our own history of the provinces Limburg (coal mines) and Groningen (natural gas). 

I recorded Country Roads with my mobile phone, after practicing it a few times, I don't know it by heart yet, and I notice that I couldn't read the chords well on my piece of paper. I sometimes got them right just in time, and I get out of rhythm at bit in the intermezzo or 'bridge', but I just manage to keep the words within the lines. So I'll leave it at that and you can now listen to my teardrop-in-the-eye interpretation of West Virginian country roads.

YouTube: https://youtu.be/OlUa7YuKlfA

To return to the starting page for my Country Roads blogs:

go.stylo.nl/country

This Land is Your Land

Link: video This Land is Your Land

 

Mensen zoals wij

YouTube video (click on screenshot above or this link):  Mensen zoals wij (with introduction and English original) (7'48")
Verkorte versie, alleen Nederlands, zonder inleiding: Mensen zoals wij (sec) (2'9")

Text of the introduction: Today, on Christmas Day, I am going to sing for you two songs: a love song and a song about peace. The song about peace is a cover song in Dutch of the original love song, but not a translation. I will give an introduction in English and in Nederlands, or Dutch. So stay with me. 

The original song is called ‘I’ll Never Find Another You’ by an Australian folk group called The Seekers. The single was released in 1964 and became a number one hit song in the United Kingdom in 1965. Already in 1964 a Dutch group called the Shepherds came out with a cover song, but in my memory the first time I heard about it was in 1972, when I was 16 years old and following a scouting training weekend to become an assistant boy scouts leader. I’ll dig up some memories of that weekend in Dutch now.

Op mijn zestiende kwam ik via mijn broer bij de padvinderij en zonder enige scoutingervaring - mijn broer was de ware padvinder, niet ik - werd ik welpenleider bij de Hessengroep in Lunteren. Sommigen kennen mij ook nu nog als Baloe, de beer die de welpen de wetten van de jungle leert. De hele leiding was pas vernieuwd en we gingen met een groep van acht naar de leiderscursus, en vormden een nogal dominante groep in de klas. We kregen onder andere een lesje ontwikkelingspsychologie en de docent behandelde jaar voor de jaar de ontwikkeling van jongens van acht tot zestien jaar oud. Dat leverde hilarische - voor mij niet altijd even leuke - taferelen omdat ik zelf qua leeftijd zelf nog in die doelgroep zat. Dus bij alles wat de docent vertelde over “de jongen van zestien” - “hij krijgt zijn emoties onder controle, hij houdt van stoere activiteiten” - keek de hele groep naar mij en riep in koor: “nou, daar geloven we niks van!”

Over geloven gesproken. Die zondag, 26 maart 1972, was het Palmzondag, en er moest wat voorbereid worden waar gelovigen en ongelovigen zich in konden vinden. Het mocht dus geen kerkdienst heten, maar we noemden het een ‘Aandacht’. En toen kwam iemand met het lied van de Shepherds, dat ik straks ga zingen. Ik heb de aantekeningen nog van die cursus en ik kan dus ook mijn herinneringen controleren. We luisterden onder andere naar ‘I don’t know how to love him’ uit de musical van Jesus Christ Super Star en Imagion van John Lennon. We zongen ‘Mensen zoals wij’, een vredeslied waarin iedereen zich wel kon vinden. Ik kwam er pas onlangs achter dat het van de Shepherds is, maar het past zeker in hun lieflijk en zoetsappig repertoire. Toch is het lied ook weer actueel, omdat we in een wereld leven waarin opnieuw grenzen worden getrokken en we zouden kunnen vergeten dat aan de overzij mensen wonen die hetzelfde willen als wij.

After the love song of the Seekers I will sing the Dutch version of the Shepherds, called ‘People like us’. All over the world there are people like us, who wish the same as we do, that is to live in peace. Every country has borders, which might give us the idea that on the other side people are completely different, but they are not. When we want to see our children happy, we must make sure that our future world will be less divided than today and lives in peace.

Put your hand in the hand

When I'm 64

Love me tender

Rien n'a changé

In de inleiding in de video maak ik een vergissing. Ik associeer "trève" met "rève", droom, maar "trève" betekent "wapenstilstand". "C'est l'historie d'une trève": dit is het verhaal van een (kerst)bestand. De trèvezaal aan het Binnenhof in Den Haag, waar de ministerraad vergadert, refereert aan het Twaalfjarig Bestand (1609-1621), omdat de onderhandelingen daarvoor tussen de Nederlanden en Spanje hier plaatsvonden.