donderdag 5 februari 2026

Gemeente Houten voor de politierechter


Woensdag 18 februari 2026 vindt bij de economische politierechter in Utrecht de strafzaak plaats over de illegale sloop van twee loodsen door de gemeente Houten. Dit liet het Functioneel Parket van het Openbaar Ministerie in Amsterdam mij begin januari weten. Ik volg deze zaak al jaren. De zaak werd aan het rollen gebracht toen ik vroeg hoe het kon dat de gemeente de loodsen sloopte, terwijl de daarvoor aangevraagde vergunning of ontheffing door de provincie was afgewezen.

Eén korte vraag, waarop ik een kort antwoord had verwacht.
Maar het werd een lang verhaal.

Afgewezen sloopaanvraag
Volgens de gemeente was de sloop ondanks de afgewezen sloopaanvraag niet in strijd met de wet. De regionale uitvoeringsdienst RUD (de milieudienst van de provincie en gemeenten in de regio Utrecht) zag dit anders en stelde een onderzoek in, dreigde met een dwangsom en droeg het dossier eind 2023 over aan het Openbaar Ministerie, dat een strafrechtelijk onderzoek startte. De ambtenaar die opdracht gaf tot de sloop is als verdachte aangemerkt. De verantwoordelijke bestuurders, wethouder Paul van Ruitenbeek (Natuurlijk Houten) en burgemeester Gilbert Isabella, zijn inmiddels afgetreden, om andere redenen. In 2025 heeft de provincie alsnog ontheffing verleend.

Twee loodsen gesloopt
Waar draait het om? De gemeente liet in maart 2023 twee loodsen slopen aan het Hofspoor. Het terrein ligt langs de spoorlijn tussen het Hofspoor (vroeger Beusichemseweg), de Koppeling (de vroegere zuidelijke rondweg) en het inmiddels leegstaande regiokantoor van de Rabobank. Hier waren eerder een bedrijf in landbouwvoertuigen en een carrosseriebedrijf gevestigd. De locatie staat bekend als Loerik 6 en behoort tot de eerste Vinex-locaties van Houten-Zuid, waar al vanaf de jaren ‘90 woningbouw gepland staat. De plannen maken nu deel uit van de onlangs door de gemeenteraad aangenomen gebiedsvisie Centrum-Molenzoom-Koppeling CMK.

Rustplek voor steenuilen
In 2020 vroeg de gemeente Houten bij de provincie een ontheffing aan om de loodsen te slopen en het terrein bouwrijp te maken. Deze ontheffing of vergunning was nodig omdat zich in één van de drie loodsen steenuilen bevinden, die de andere twee loodsen als rustplekken gebruikten en het omliggende ruige terrein om te foerageren. Er zaten zodanige fouten in deze aanvraag, en de gemeente ging niet in op de herhaalde uitnodigingen voor overleg, dat de provincie als bevoegd gezag uiteindelijk niet anders kon dan de aanvraag af te wijzen. Het was de gemeente zélf die, in de door bureau Lievense (nu WSP) opgestelde aanvraag, betoogde dat het slopen van deze loodsen in strijd zou zijn met de Wet Natuurbeheer (Wnb).

Verhuizen naar Houten-Oost
Het verjagen of doden van beschermde vogels is alleen toegestaan als er een aantoonbaar concreet belang is, er geen alternatief is en er verzachtende maatregelen worden genomen om achteruitgang van de soort te voorkomen. De gemeente wilde de steenuilen naar de weilanden langs het Ka-pad buiten de rondweg lokken, een gebied dat ook bekendstaat als Houten-Oost, maar kon de provincie er niet van overtuigen dat de uilen over deze grote afstand vrijwillig zouden verhuizen. De gemeente voerde het belang van de woningbouw aan, maar verwees daarbij naar een complex dat al in aanbouw was en buiten het plangebied lag, en daarnaast het belang van de natuur, alsof het in het belang van de uilen was om verjaagd te worden. De gemeente ging niet in op de uitnodiging van de vergunningverlener voor overleg.

Niets doen, wachten tot de uilen sterven
Toen de ontheffingsaanvraag in november 2021 definitief was afgewezen, stelde ik de toenmalige wethouder Sander Bos (VVD) hierover vragen in het persgesprek. Hij antwoordde dat er nog genoeg tijd was en dat het allemaal wel goed zou komen. Dat was goed om te horen, maar - hoezeer ik ook doorzeurde - hij kon geen antwoord geven op de vraag wat hij wilde of kon doen nu er een onherroepelijk verbod lag om te slopen en te bouwen op deze Vinex-woningbouwlocatie. Pas veel later, nadat ik via een Woo-verzoek de stukken had opgevraagd, las ik in het stafverslag dat hij letterlijk had gekozen voor “Keuze voor Optie 1: Niets doen, wachten tot de uilen sterven en hopen op geen nakomelingen”.

Raad niet geïnformeerd
De volgende dag nam de raad zijn voorstel aan om de locatie Loerik 6 aan te wijzen als ‘laaghangend fruit’, waar vrij snel en zonder grote problemen gebouwd zou kunnen worden. De wethouder besloot de gemeenteraad niet te informeren over het ‘verbod’ om te slopen en bouwen op deze Vinex-locatie.

Geen soortenmanagementplan 
Een mogelijkheid om de blokkade op te heffen, was het opstellen van een soortenmanagementplan, een SMP, waarvoor de gemeente ook subsidie zou kunnen aanvragen. In een SMP - zoals de gemeente intussen wel heeft opgesteld voor vleermuizen, gierzwaluwen en huismussen - wordt gekeken naar een veel groter gebied en de instandhouding van de soort als geheel in plaats van alleen naar enkele individuele vogels. Tussen 2021 en 2023 heb ik regelmatig gevraagd of de gemeente van plan was om een soortenmanagementplan op te stellen of hoe de gemeente anders dacht de blokkade op deze bouwlocatie op te heffen. In september 2022 liet de gemeente mij weten, besloten te hebben geen SMP voor de steenuil op te stellen. Wat dan wél, werd mij niet duidelijk.

Wethouder wist niet van sloopplannen
Op 6 februari 2023 verscheen er een bericht in de krant dat de gemeente hier Oekraïners wilde huisvesten. Ik wees de gemeente op het sloopverbod en vroeg hoe zij daarmee om dacht te gaan. Een maand later stond er een foto in de krant van een trotse wethouder Paul van Ruitenbeek in één van de loodsen bij een bericht dat twee van de drie loodsen gesloopt werden, of beter gezegd ‘gedemonteerd’ voor hergebruik. Weer vroeg ik hoe het zat met de geweigerde ontheffing voor sloop, maar de wethouder liet mij weten dat sloop niet in strijd was met de wet, omdat voor slopen geen vergunning nodig is. Alleen een melding. Bij de gemeente zelf. Ik vroeg de provincie of het ‘verbod’ om te slopen inmiddels van tafel was, niet wetende dat ik daarmee een handhavingstraject en een strafzaak in gang zou zetten. De wethouder vertelde mij dat hij tot het fotomoment niet had geweten van de sloopplannen.

Tegenstrijdig advies
Was de geweigerde ontheffingsaanvraag simpelweg over het hoofd gezien, doelbewust genegeerd of was er sprake van nieuwe inzichten? Via de Wet Open Overheid vroeg ik de stukken op. Daaruit blijkt dat het sloopbesluit is gebaseerd op een nieuw advies van bureau WSP op 6 april 2022. Daarin wordt op bladzijde 1 gewezen op de geweigerde sloopaanvraag, maar vervolgens gesteld dat sloop van twee van de drie loodsen toch niet in strijd is met de wet. Het ‘sloopverbod’ is dus niet over het hoofd gezien, maar ontzenuwd door hetzelfde bureau dat de ontheffing had aangevraagd. Voor de door mij gevraagde uitleg van dit tegenstrijdige advies verwijst het bureau naar de gemeente en die geeft geen commentaar zolang de strafzaak loopt. Naar ik aanneem, zal dit advies een belangrijke rol spelen in de strafzaak, omdat het bewijst dat de ‘verdachte’ ambtenaar wist van de afgewezen aanvraag, maar dacht het advies te kunnen volgen zonder vragen. De provincie laat weten dat niemand van de gemeente indertijd contact heeft opgenomen met de vergunningverlener.

Alsnog toestemming
Op 17 april 2025 heeft de provincie overigens alsnog toestemming verleend voor de sloop op basis van een nieuw plan om de steenuilen naar het veld bij het Ka-pad te lokken en anders uiteindelijk te vangen. Dit advies is niet opgesteld door WSP, maar door het vroegere ingenieursbureau van de waterschappen, bureau TAUW.

Burgemeester: "Sloop was geen fout"
In september 2023 had ik een gesprek met burgemeester Gilbert Isabella, die alle openheid en medewerking toezegde, maar bleef volhouden dat de gemeente gelijk had. Volgens hem was de sloop gemeld bij de provincie en had niemand bezwaar gemaakt. Ik heb dit nagevraagd bij de provincie en de beleidsmedewerker vergunningverlening liet mij na interne navraag weten, dat niemand van de gemeente over de sloop contact heeft opgenomen met de provincie.

Er is bij de gemeente denk ik sprake van wat rolverwarring. De Regionale Uitvoeringsdienst RUD (nu Omgevingsdienst Utrecht ODU) is zowel adviseur als handhaver van zowel de provincie als de gemeente. De RUD heeft als adviseur van de gemeente het sloopplan getoetst en erover geadviseerd, maar daar staat de provincie buiten. Een andere afdeling van de RUD heeft later als handhaver van de provincie vastgesteld dat de sloop illegaal was. Uit de Woo-documenten blijkt dat de burgemeester alle medewerking wilde verlenen aan de door de RUD opgelegde compensatie van de fout (zoals het aanbrengen van uitkijkpalen, ruige begroeiing en een houtwal voor de steenuilen), maar vervolgens blijft vragen om erkenning van de RUD dat het helemaal geen fout was.

Mag je een vergunning/afwijzing negeren? 
Wat mij blijft verbazen in dit dossier, de Woo-documenten en alle gesprekken die ik heb gehad, is dat ik nergens en nooit de erkenning ben tegengekomen dat je een afgewezen sloopaanvraag niet naast je neer mag leggen. Dat is de enige boodschap die de bestuurders op zich hadden moeten nemen, nu staat een eenzame ambtenaar voor de rechter. Als de gemeente een afgewezen aanvraag mag negeren, dan mag de burger dat ook. Als opdrachtgever van bouwen, slopen, afvoeren of dumpen, handelingen die op gelijke wijze ook door een burger of bedrijf kunnen worden gedaan, zijn ambtenaar en burger gelijk en net zo strafbaar ('Pikmeerarrest'). Ik vind het pijnlijk dat het tot een rechtszaak is gekomen en dat het zo lang duurt, maar op enig moment zal toch de erkenning moeten worden uitgesproken dat je een vergunning of afwijzing ervan niet naast je neer mag leggen. Dat is het maatschappelijk belang van deze zaak en daarom is een korte vraag toch een lang verhaal geworden.

De links op een rij: 
  • afgewezen sloopaanvraag = Provincie Utrecht 04-11-2021 Besluit GS 
  • dwangsom = RUD 05-06-2023 Voornemen Last onder dwangsom, Gem. Houten - steenuilen
  • stafverslag = Gemeente Houten 22-11-2021 concept-verslag Beleidsoverleg Programma Ruimte
  • voorstel = (bron) Raadsvoorstel 05-10-2021 Blijven bouwen, vertraging voorkomen, aangenomen 23-11-2021
  • nieuw advies = WSP 06-04-2022 Notitie bevindingen veldonderzoek 5 april 2022
  • toestemming verleend = Provincie Utrecht 17-04-2025 Vergunning flora- en fauna-activiteit
  • ODU = ODRU en RUD Utrecht is Omgevingsdienst Utrecht (website)
  • Woo-documenten Gemeente Houten 1) 09-01-2024; 2) 2024-nalevering 09-07-2024
Huidige portefeuillehouders: 
  • Ontwikkeling Loerik 6: Wethouder Eveline Herben (ITH), wethouder sinds 08-05-25, speerpunt: "Versnellen start bouw CMK-gebied (Centrum-Molenzoom-Kopppeling)
  • Strafzaak: Burgemeester Karen Heerschop, waarnemend burgemeester sinds 12-03-25. 


vrijdag 23 januari 2026

Taal van het hart

Deze week las ik Taal fan it hert (Taal van het hart), een brochure van de provincie Friesland (provinsje Fryslân). Het boekje uit 2018 is verschenen in het Fries, Nederlands, Engels en Duits en bevat veel links naar aanvullende informatie. Bij het boekje is ook een gelijknamige app verschenen met aanvullende informatie. Ik heb het opgenomen in mijn eigen catalogus en vanwege de vele handige links beschrijf ik het ook hier.

Inhoudsopgave:

p3: Taal van je hart; Introductie; Fries spreken en appen; Taal of dialect; Rijke taal
p17: 1) In het onderwijs: van peuter tot promovendus; Zingen en lezen
p25: 2) In het openbare leven: Recht, Overheid; Zorg
p37: 3) In de vrije tijd: Literatuur; Film; Toneel; Muziek; Media; Sport; Kerk
p51: 4) Geschiedenis van het Fries
Van Oudfries naar Middelfries en Nieuwfries; Fryslân is meertalig; Friezen wereldwijd
p61: 5) Behouden en bevorderen: De Fryske Beweging; Erkenning
p67: 6) Taal van het hart: Meer met je moedertaal

Diverse links:

Van peuter tot promovendus
p18 https://www.heitenmem.nl (meertalig voorleesboek/blad voor jonge ouders)
p18 https://www.sfbo.nl (tweetalige kinderopvang)
p19 https://wybinnembu.frl (Friestalig MBO)
p19 https://www.nhlstenden.com (Friestalig HBO, Pabo, NHL Stenden)
p19 https://www.rug.nl/bachelors/minorities-multilingualism (Rijksuniversiteit Groningen)
p19 https://afuk.frl (Fries taalonderwijs voor volwassenen)

Taalplan Fries 2030
p20 https://taalplan.frl
p20 https://www.fryslan.frl/taalnota-fansels-frysk-2025-2028 (Taalnota)
p20 https://www.fryslan.frl/bftk (verkort) (Bestjoersofspraak Fryske Taal en Kultuer)

Zingen en lezen (lesmateriaal)
p22 https://spoar8.frl/
p22 https://searje36.frl
p22 https://www.inspirerendmeertaligonderwijs.nl
p22 https://tsjil.omropfryslan.nl/ (schooltelevisie)
p23 https://ferstival.frl
p23 https://www.sjong.frl

Film, toneel en muziek
p40 https://fryskfilmfuns.nl
p41 https://tryater.frl
p41 https://www.pier21.nl
p42 https://frysketop100.nl

Media
p44 https://lc.nl (Leeuwarder Courant)
p44 https://frieschdagblad.nl (Friesch Dagblad)
p45 https://heitenmem.nl (tweetalig tijdschrift voor ouders)
p45 https://ensafh.nl (Fries literair tijdschrift, fusie van Hjir en Farsk)
p45 https://www.demoanne.nl (cultureel tijdschrift De Moanne)

Kerk
p48 https://www.kruspunt.frl (Frysk Oekumenysk Platfoarm Krúspunt)

Fryslân is meertalig
p56 https://bildtsaigene.nl
p56 https://stellingwarfs.nl

Friese beweging en taalkunde
p62 https://afuk.frl (Algemiene Fryske Underjocht Kommisje)
p63 https://www.fryske-akademy.nl (Fryske Akademy)
p63 https://www.frysker.nl (schrijfhulpmiddelen, zoeken, controleren, vertalen)

Europese organisaties
p65 https://www.eblt.nl (Europeesk Buro foar Lytse Talen)
p65 https://elen.ngo/ (European Language Equality Network)
p65 https://www.mercator-research.eu/nl/ (Fryske Akademy Mercator Research Centre)

zaterdag 10 januari 2026

Zwaaien naar de Sjah

In het programma 'Nederland op film' (Omroep Max, NPO2, 9/1/26 20:25u) waren vrijdagavond historische beelden te zien van het bezoek van de Sjah van Perzië in 1959 aan Friesland. Hij bezocht de boerderij Vijverzathe van weduwe Rigtje Wassenaar-Boelstra, waar hij de beroemde fokstier Gerard Wouter bewonderde. 

Ik heb de Sjah van Perzië gezien! Helaas kan ik me er niks meer van herinneren. Ik was nog geen vier jaar oud, maar de anecdote gaat een levenlang mee. 

Revolutie
De laatste dagen is de zoon van de Sjah, Reza Pahlavi Junior veel in het nieuws, vanwege de optstand en mogelijke revolutie die zich op dit moment in Iran afspeelt en waarbij Zoonlief klaarstaat om zo mogelijk de macht over te nemen. Zijn vader was zeker niet vlekkeloos, hij is niet voor niets verjaagd, hij onderdrukte het volk met zijn geheime dienst Savak en martelgevangenissen. Aan de andere kant was Perzië of Iran in die tijd een moderne westers georiënteerde staat, met redelijke welvaart en met veel meer vrijheid, vooral voor vrouwen. 

De revolutie van 1979 herinner ik mij nog wel. Ayatollah Khomeini zat in Parijs, drommen journalisten om hem heen, toen het regime van de Sjah viel en in eerste instantie vervangen werd door een tamelijk liberale opvolger. Bahktiar was een aristocraat en intellectueel die jarenlang door de Sjah gevangen was gehouden. Toen de Sjah hem als laatste redmiddel vroeg om premier te worden, stelde Bakthiar als eis dat de Sjah het land zou verlaten en de geheime politie moest worden ontbonden. Hij stond toe dat Khomeini terugkeerde naar Iran, in de hoop dat de Ayatollah zich in de heilige stad Qom zou vestigen en zich alleen met religieuze zaken zou bemoeien. Maar dat was een inschattingsfout.

Khomeini benoemde meteen een parallele eigen regering, met Bazargan als premier en hij wilde geen enkel compromis sluiten met de seculiere democratie. Bakthiar - gezien als stro-pop van de Sjah - vluchtte al na een paar weken naar Parijs (waar hij in 1991 door agenten van het Iraanse regime werd vermoord) en Bazargan (die binnen het regime nog enige liberale redelijkheid had proberen te redden) trad in november 1979 af uit protest tegen de gijzeling van de Amerikaanse ambassade. Dit markeerde de definitieve overgang naar een radicale theocratie. 

De gijzeling zou meer dan een jaar duren, tot januari 1981, toen aftredend president Jimmy Carter de gijzelaars eindelijk mocht ontvangen. In 1980 reisde ik met mijn vriendin liftend een jaar lang door Amerika en ik herinner mij nog goed hoe wij op 25 april 1980 Washington DC binnenreden - door de wijk Foggy Bottom, waar het State Department is gevestigd - en wij in de auto het nieuws hoorden van de mislukte bevrijdingspoging, waarbij een paar helicopters heimelijk onderweg naar Teheran in de woestijn tegen elkaar aan botsten. Die dag in april verloor Carter de verkiezingen van november. 

Elke 'februari-revolutie' krijgt zijn 'november-revolutie', zeg ik wel eens. Ofwel, in het machtsvacuum en de machtstrijd die ontstaat na een eensgezinde revolutie grijpen de sterkste krachten de macht, wat vaak leidt tot restauratie óf tot compromisloze radicalisering en het einde van de samenwerking.

Vandaag, in 2026, wordt de Iraanse theocratie tot het uiterste getest.

Zwaaien naar de Sjah
Van Teheran terug naar Jelsum. Op 21 mei 1959 (ik was drie jaar en negen maanden oud) kwam de Sjah van Perzië, tijdens een driedaags staatsbezoek, aan op vliegbasis Leeuwarden. Hij werd daar ontvangen door koning Juliana en prins Bernhard en het gezelschap toog van daar naar Jelsum, een dorpje direct aan het uiteinde van de start- en landingsbaan, een rit van amper een kilometer. 

Mijn grootvader pake Ytzen Tamminga en zijn kinderen zijn geboren op boerderij Groot Humalda. Het vliegveld werd in 1938 aangelegd op 'zijn' land. Hun adres Keegsdijkje 5-7 is nu het adres van de luchtmachtbasis. Mijn tante Dirkje, oudste zus van mijn moeder, woonde precies tegenover de ingang van het vliegveld, aan de Troelstraweg, de oude uitvalsweg vanuit Leeuwarden naar het Noorden, naar Jelsum, Stiens en verder. 

Op de filmbeelden is te zien, hoe de stoet vanaf het Keegsdijkje de Troelstraweg opdraait in de richting van Jelsum. Daar stond ik met mijn moeder en anderen te zwaaien naar de Sjah. Ik heb geprobeerd te achterhalen of ik mensen herken. Staat daar beppe Afke? Ze lijkt er erg op, haar gezicht, het haar. Maar beppe was toen 65 jaar, deze vrouw lijkt ouder, grijzer. Dáár moeten wij hebben gestaan. Maar ik herken niemand en zoals gezegd, ik herinner het mij ook niet. 

In de voorste open wagen koningin Juliana en Sjah Pahlavi, daarachter auto's met prins Bernhard, de Commissaris van de Koningin van Friesland, de burgemeester van Leeuwarden en andere hoogwaardigheidsbekleders. Even later draait de stoet het erf op van boerderij Vijverzathe. Een pronte zwarte weduwe Rigtje Wassenaar, groter dan de Sjah en de Koningin, ontvangt het gezelschap en neemt de leiding. Haar man Jan Nannes Wassenaar is een half jaar eerder op 25 november 1958 overleden. De Sjah bewondert de gigantische stier. De Jelsummer schoolkinderen hebben vrij, kijken vanaf een afstandje toe en brengen even later een lied ten gehore. Na het bezoek aan Vijverzathe vertrekt het hele gezelschap naar de stad en bezoekt daar het hoofdkantoor van Friesche Vlag en daarna een demonstratie ringrijden en ringsteken op het Wilhelminaplein, beter bekend als het Zaailand.

De andere dagen van het staatsbezoek bezocht de Sjah de kruiser Hr. Ms. De Ruyter in Amsterdam, Fokker en Shell. Op de laatste dag, 22 mei, woonde hij op de Verolme-werf in Rozenburg de tewaterlating bij van de supertanker Mohammed Reza Shah, die door prinses Margriet werd gedoopt. Het schip is in 1977 verkocht aan Taiwan en gesloopt. Twee jaar vóór de revolutie ging deze Shah dus al tenonder. 

Roem en verval van Vijverzathe
Jan en Rigtje Wassenaar (*) reisden de hele wereld rond om het Friese rundvee te promoten, hun fokvee was de absolute wereldtop. Kinderen hadden ze niet. Als ze weg waren, pasten boer en boerin Piet en Tine Sinnema op het grote huis. Zij woonden op het terrein, deden veelal het dagelijks werk en toen Rigtje Wassenaar in 1969 overleed, ging de boerderij over op Piet Sinnema, die het bedrijf - later met zijn zoon Sjirk - voortzette. Het adres van de boerderij is Langhüsterdyk 1, Jelsum. In de jaren '90 verkochten de Sinnema's de boerderij aan de Leeuwarder vastgoedmagnaat Jan Riedstra, die er woonde tot zijn plotselinge overlijden in 2009.

De huidige eigenaar is Thomas Leo Olivier Terpstra, geboren in Leeuwarden, woonachtig in Amsterdam. Hij heeft een vastgoedbedrijf en kocht de boerderij in 2016. Hij wil er wooneenheden bouwen, maar hier zit de ligging aan de drempel van de start- en landingsbaan hem flink in de weg. Het is niet fijn wonen als luide F35-ers door je porceleinkast denderen. 

In de zomer van 1969 heb ik hier samen met mijn klasgenoot en vliegtuigspotter Ger Geertsma - met wie ik een week op Tienertoer ging - aan de voet van de landingsbaan in het gras gelegen en kregen wij met lichte vleugelbewegingen heen en weer de persoonlijke groeten van een landende Starfighter. In mijn vakantiealbum komt die Starfighter nog voorbij. 

Of het de vliegtuigen zijn of de centen, maar het lukt de huidige eigenaar niet om de beroemde boerderij op te knappen. Gebouwen en tuin zijn in ernstig verval geraakt. Monumentenzorg, politiek en omwonenden spreken er schande van. De boerderij is inmiddels een rijksmonument en de gemeente Leeuwarden zet de eigenaar flink onder druk met meerdere 'lasten onder dwangsom' om er werk van te maken. 

Hoe gaat het verder?
Hoe gaat het verder met de nazaten van de Jelsumer fokstier Gerard Wouter, de zoon van de Sjah, het Iraanse volk en de beroemde boerderij Vijverzathe van de Wassenaars? Ik heb als kind de Sjah gezien, maar kan het me niet herinneren en ik weet ook niet hoe dit verhaal gaat aflopen. 

______________________________

Bronnen: 

Foto 1: Rigtje Wassenaar toont het vorstelijke gezelschap de fokstier. 
© DVN, een project van Huygens ING en OGC (UU). Bron: Kees Kuiken, Boelstra, Rigtje, in: Digitaal Vrouwenlexicon van Nederland.
Foto 2: Boerderij Vijverzathe. © Bron: J.P. de Koning via Wikimedia Commons. 
Foto 3: (onder) Vakantiealbum Ytzen Lont (1969, 13 jaar). Copyrightsvrij. 

Film Vorstelijk bezoek aan Friesland 1959, waarvan 09-01-26 fragmenten te zien waren op televisie.
Rond 5'37" vertrek van de stoet vanaf het vliegveld en rond 6' de hoek Keegsdijkje-Troelstraweg, waar ik heb staan te zwaaien.

In het televisieprogramma worden Piet en Tine Sinnema geïnterviewd. 
Zoek Nederland op film 9-1-2026 via TV-Blik (nog niet beschikbaar). 

Boek Strie moeat bolsterje, Werken op fokbedrijf Vijver Zathe in Jelsum bij Jan en Rigtje Wassenaar-Boelstra in de jaren 1950-1969, door G. Fokkema-de Beer, uitg. Hoekstra, St. Annaparochie, 2015, 160 pagina's.
Zie inhoudsopgave. Zie bibliotheek Tresoar

Nieuws rond het verval van de boerderij: 

(*) PS. Rigtje Wasenaar-Boelens kwam uit Stiens (waar mijn oudste zus geboren is), de familie van haar man, de familie Wassenaar, kwam uit Het Bildt (waar mijn vader geboren is). Mijn vaders grootmoeder van vaderszijde was Adriaantje (Jaantsje) Wassenaar. Mogelijk is hier ergens een familierelatie, maar ik weet niet langs welke lijn. 









donderdag 8 januari 2026

Houdt het dak?

Her en der zijn daken bezweken onder het gewicht van de sneeuw. Dit herinnert mij aan een spannende anecdote, die mijn vader indertijd berucht heeft gemaakt in Barneveld en omstreken. Van 1960 tot 1963 was mijn vader gemeente-opzichter bij de gemeente Barneveld.
 
De opzichter komt langs bij de bouw om te controleren of de bouw aan de constructieve en vergunningseisen voldoet.

In jeugddorp De Glind in de gemeente Barneveld, ook bekend als de Rudolphstichting, werd een gymzaal gebouwd met een plat dak. Het dak van een gebouw moet een voorgeschreven gewicht kunnen dragen. Hoe controleer je dat? Gewoonlijk door bouwstempels (uitschuifbare metalen stutten) onder het plafond te plaatsen en in te stellen op de voorgeschreven afstand die het dak mag (en moet kunnen) doorzakken, de tolerantie, en vervolgens een testbelasting op het dak aan te brengen. Vaak gebeurde dit door het plaatsen van cementzakken op het dak. Ruim voorradig op de bouw, het gewicht van elke zak precies gelijk en bekend, relatief eenvoudig te plaatsen en weer te verwijderen. Plaats het voorgeschreven gewicht op het dak en controleer of de top van de stempels (net) niet door de onderkant van het dak geraakt wordt.

Toch is dat sjouwen met cementzakken het dak op en af natuurlijk nog best een hele klus. Mijn vader zag dat het net lunchpauze was en het personeel van het naastgelegen kantoor wel zin had om een frisse neus te halen. Inventief en onconventioneel als mijn vader was, stelde hij voor dat het personeel het dak op zou gaan. Gemiddeld en totaal gewicht is niet moeilijk in te schatten en de klus zou in amper tien minuten zijn geklaard. Zo gezegd en gedaan. Even later was het dak getest en goed bevonden.

Of de uitleg helder genoeg was geweest, valt te bezien, maar in elk geval was het begrip van stempels en tolerantie niet helemaal bij iedereen goed doorgekomen. Jaren later ging het verhaal nog rond van Lont die het kantoorpersoneel het dak had opgejaagd. Zak je er door, dan wordt het afgekeurd, zit je na de lunch toch weer levend aan je bureau, dan heeft het dak de test doorstaan. Het personeel van de Rudolphstichting heeft de inspectie van het dak van de gymzaal met het eigen leven betaald. Gespaard en bewaard, zoals mijn vader dagelijks bij het eten uitsprak in zijn dankgebed.

>>> Also in English

Will the roof hold?

Here and there, roofs have collapsed under the weight of the snow. This reminds me of a thrilling anecdote, which my father once made notorious in Barneveld and the surrounding area. From 1960 to 1963, my father was a municipal inspector for the municipality of Barneveld.

The inspector visits the construction site to check whether it meets the structural and permit requirements.

In the youth village De Glind in the municipality of Barneveld, also known as the foundation Rudolphstichting, a gymnasium hall with a flat roof was built. The roof of a building must be able to support a prescribed weight. How do you check this? Usually by placing building props (extendable metal supports) under the ceiling and adjusting them to the prescribed distance the roof may (and must be able to) sag, the tolerance, and then applying a test load to the roof. This was often done by placing cement bags on the roof. There's plenty of stock on the construction site, the weight of each bag is precisely equal and known, relatively easy to install and remove. Place the prescribed weight on the roof and check that the top of the props (just) doesn't touch the underside of the roof.

Still, lugging cement bags up and down the roof is quite a chore. My father saw that it was just lunchtime and the staff from the adjacent office wanted to get some fresh air. Inventive and unconventional as he was, he suggested that the staff go up onto the roof. Average and total weight aren't difficult to estimate, and the job would be done in barely ten minutes. No sooner said than done. A little later, the roof was tested and approved.

Whether the explanation had been clear enough remains to be seen, but in any case, the concept of props and tolerances hadn't fully sunk in. Years later, the story still circulated about Lont who had chased the office staff onto the roof. If you fall through the roof, it's condemned. If you're still alive and well at your desk after lunch, the roof has passed the test. The staff of the Rudolph Foundation paid for the gymnasium roof inspection with their own lives. "Gespaard en bewaard", spared and saved, as my father used to rhyme every day during his prayer of thanksgiving at dinner.
>>> Translated from Dutch