zaterdag 3 februari 2018

Welterusten

Vanmorgen kon ik maar weer moeizaam wakker worden. Stel dat je eenderde van de tijd van je leven slaapt, namelijk acht van elke 24 uur, dan heb ik als 60-plusser inmiddels al meer dan twintig jaar van m'n leven geslapen. Heerlijk. De mooiste tijd van m'n leven! Ik dacht aan al mijn nachtelijke avonturen. Op welke mooie plekken heb ik mijn leven slapend doorgebracht? Wat later weer wegmijmerend onder de douche vulde de lijst zich snel aan.

Waar heb ik geslapen?
  • In m'n huidige slaapkamer, die door de politie verzegeld is geweest. (*)
  • Op zolder, omdat de politie met luidsprekers daartoe opriep. 
  • In een vrachtwagen op de Afsluitdijk. 
  • Op de bank tussen de gasten in een varend restaurant op weg naar Duinkerken. 
  • Onder de bank van onze Friendship-zeilboot. 
  • In de kelder van een snackbar op een matras vol vlooien. 
  • Op het damestoilet. 
  • In een studentenhuis met zicht op het Watergate-complex in Washington, DC.
  • In een vergaderzaal van het academisch ziekenhuis in Charlottesville, Virginia. 
  • In een vergaderzaal van een ziekenhuis in Tel Aviv. 
  • In een militair hospitaal waar nu asielzoekers en de protestantse kerk gevestigd zijn.
  • In het ziekenhuis waar onze koning is geboren. 
  • In een opvangcentrum voor daklozen. 
  • Op het podium van de Episcopaalse kerk in Washington, Pennsylvania. 
  • Onder een kerk van de zusters in Nazareth. 
  • Met Maria. 
  • Met 300 m/v in één ruimte in Kopenhagen. 
  • Met z'n drieën.
  • Met een aankomend faculteitsdirecteur. 
  • Met een accountant in opleiding. 
  • Met mijn vader en broer in een tentje tussen Warga en Wartena, loom luisterend naar een luidruchtig concert van de Golden Earring in de verte. 
  • In de openlucht op de grond onder een overhangende rots op het smalle Appalachian trail in Shenandoah Park met one bear per square mile (ons ver weg in een boom opgehangen eten was de volgende ochtend open geklauwd en opgepeuzeld). 
  • Op een hoogbed boven een baby in een wiegje aan de Marnixlaan in Utrecht. 
  • In een appartement met uitzicht op Turkije, waar ik nog nooit geweest ben. 
  • Recuerdos aan een kamer met uitzicht op de Alhambra. 
  • In Cordoba, de geboortestad van Rabbi Ben Maimonides (Rambam). 
  • In Tiberias, met uitzicht op het graf van Rambam. 
  • In m'n tentje op een grasveld in een kibboetz met uitzicht op Bethlehem, nadat ik die ochtend met escudos op zak vertrokken was naar Portugal, waar ik tot op de dag van vandaag nooit ben aangekomen. 
  • Op een stapelbed voor het raam vlakbij en met direct uitzicht op de gouden Rotskoepel op de Tempelberg. 
  • In een hostel waar ik uitgezet werd toen CNN het nodig had, bij de Jaffa Gate in Jeruzalem; uit woede trok ik de kabel van de lichtreclame kapot.
  • In het slot te Wittenberg waar Luther zijn 95 stellingen poneerde. 
  • In de villa van de Duitse schrijver Hermann Hesse in het Zwitserse Schaffhausen/Gaienhofen. 
  • Zes weken op een minifarm met twee geiten en een os op het idyllische Vancouver Island aan de Stille Oceaan. 
  • In een hotelbed in Mexico, waar ik 's morgens wakker werd geschud door een heftige aardbeving. 
  • Op de judomat van een politiebureau in San Antonio, Texas. 
  • In een besteleend. 
  • In een Citroën HY model 'patatwagen'. 
  • In de bus naar Joegoslavië. 
  • In Joegoslavië, dat niet lang daarna is opgehouden te bestaan.
  • Boven de wolken en tussen de sneeuw in een tentje op de hoogvlakte in Noorwegen. 
  • Maar ik heb nog nooit geslapen in een vliegtuig, omdat ik dan constant uit het raam hang naar buiten te kijken...

    (*) Volstrekt irrelevante informatie, net als de rest van de lijst, maar het voegt wat avontuur toe aan de slaapkamer.

Geen niet-actuele gegevens

Op de dag dat de Amerikaanse parlementaire inlichtingencommissie een memo openbaar maakt over het - al dan niet terecht - heimelijk volgen van een eigen staatsburger, krijg ik van onze eigen overheid bericht dat ik niet interessant genoeg ben (althans: was) om gevolgd te worden. Ik vroeg het mij af, omdat ik lang geleden eens de zoon van een gezochte rebellenleider heb gehuisvest (en waar kan je dat beter doen dan aan het Geuzenland, genoemd naar onze eigen beroemde rebellen) en ik daardoor indertijd een paar keer met "de autoriteiten" te maken heb gehad. Misschien is daar iets van bijgehouden.

De plv. directeur-generaal van de Algemene Inlichtingen en Veiligheidsdienst antwoordt: "Voor zover het een verzoek tot kennisneming van actuele gegevens betreft, wijs ik uw aanvraag af. Voor zover het een verzoek tot kennisneming van niet-actuele gegevens betreft, wijs ik uw aanvraag eveneens af, nu er bij het archiefonderzoek geen niet-actuele gegevens over u zijn aangetroffen. Met betrekking tot aangelegenheden die voor de taakuitvoering van de AIVD nog wel actueel zijn, doe ik uitdrukkelijk geen mededeling, ook niet ten aanzien van de vraag of dergelijke gegevens wel of niet aanwezig zijn."

Nu moet ik dus een slag om de arm houden, maar ik ga ervan uit dat louter het naakte feit dat de naam van mijn straat geduchte krijgsheren eert die met grof geweld het gezag van de koning hebben ondermijnd, voor de AIVD geen reden genoeg is om een geheim agent met regenjas en gleufhoed achter mij aan te sturen.