Tekst van de zienswijze
Bronnen:
U10 gaat verder als MRU West. U10 is een samenwerkingsverband van oorspronkelijk tien en inmiddels zestien gemeenten rond Utrecht (inclusief de centrumstad), vooral op het gebied van energietransitie en ruimtelijke ordening. Samen met de Regio Amersfoort vormen zij de Metropoolregio Utrecht (MRU). U10 ontleent daaraan zijn nieuwe naam.
In een brief aan de gemeenteraad schrijven burgemeester en wethouders van Houten: "Een belangrijke uitdaging voor is om én door de sleutelpartners als één Metropoolregio Utrecht gezien te worden én aan de achterban (colleges, gemeenteraden) helder te blijven maken dat de MRU West eigen positie, verantwoordelijkheden en autonomie heeft en houdt ten opzichte van de provincie Utrecht en de Regio Amersfoort." In de brief staat verder: "Voor het realiseren van ons Integraal Ruimtelijk Perspectief (IRP) is de financiële en beleidsmatige steun van Den Haag en Brussel hard nodig.". "Het door de raad vastgestelde IRP blijft het bindend kader voor de samenwerking."
Zie:
https://www.metropoolregioutrecht.com/
Naar aanleiding van de mededeling van het college van Burgemeester en wethouders om af te zien tijdelijke opvang van asielzoekers op de locatie Essenkade hebben de oppositiepartijen gevraagd om een debat in een beeld- en oordeelsvormende vergadering, dat zal plaatsvinden op 2 december 2025 van 21:00 tot 23:00 uur. Ter voorbereiding van dit debat hebben zij een aantal vragen opgesteld. --> Zie links naar stukken en nieuws onderaan dit blog.
Volgens de VVD-fractie heeft deze raadsvergadering een wat vreemd karakter, omdat er alleen gedebatteerd kan worden en geen nieuw besluit genomen. De VVD benadrukt dat het besluit van het college om het onderzoek naar tijdelijk opvang stop te zetten een collegebevoegdheid is. Voor de VVD had dit debat niet gehoeven.
Mijn commentaar. Volgens mij is een debat over het collegebesluit om niet langer te kijken naar tijdelijke asielopvang helemaal niet zo vreemd. Wel vraag ik mij af waarom dit een 'beeld- en oordeelsvormende vergadering' wordt genoemd - met vragen aan de raad (!) en niet aan het college - in plaats van zoals gebruikelijk een 'interpellatiedebat' (ook wel 'spoeddebat' geheten), waarin raadsleden vragen stellen aan het college. Een interpellatie (vragendebat) ligt voor de hand, omdat het college kennelijk - mogelijk op goede gronden - niet langer de aangenomen motie 29 van 13 juni 2024 uitvoert, waarin het college wordt opgedragen in gesprek te gaan met het COA over tijdelijke opvang ter overbrugging van de periode waarin wordt gewerkt aan structurele opvang van vluchtelingen. Deze motie zou zijn afgehandeld met de raadsinformatie van 28 maart 2025, waarin het college aangeeft dat uit een inventarisatie drie zoeklocaties zijn voortgekomen: De Molen 48 (Grontmij), Hofspoor 1-9 (Rabo) en Essenkade 2 (Wegener). Nu alle drie locaties zijn afgevallen voor tijdelijke asielopvang is het niet onlogisch om na te gaan of en hoe de motie 'Vluchtelingen kunnen niet wachten' nog wordt uitgevoerd. Als daar onduidelijkheid over is, kan de raad desgewenst in een nieuwe motie of anderszins daar uitspraak over doen. Op 9 december is er weer een reguliere besluitvormende raad.
Brondocument * * * Agenda en stukken raadsvergadering
Aan: beeld- en oordeelsvormende vergadering
Van: de fracties PvdA, D66, HA!, CU en CDA
Betreft: stopzetten onderzoek tijdelijke opvang Essenlocatie
Aanleiding
In de Raadsinformatiebrief van 12 november 2025 ‘Voortgang opvang asielzoekers op de Essenkade 2’ deelt het college haar besluit over het stopzetten van het onderzoek naar tijdelijke opvang op de Essenkade. Het college geeft aan (1) dat ze voorzieningen en veiligheid op een tijdelijke opvang niet kunnen realiseren. (2) Dat uit de participatie is gekomen dat inwoners geen tijdelijke, of helemaal geen, opvang van vluchtelingen willen. En (3) dat er onzekerheid en onduidelijkheid is vanuit het rijk over de opvang van vluchtelingen. Dit besluit is verassend en roept diverse vragen op. In de bijpraat met het college op 18 september, in aanwezigheid van COA, werd een tijdelijke opvang op de Essenkade nog als een goede manier gepresenteerd om invulling te geven aan de aangenomen raadsmotie van 13 juni 2024 ”Vluchtelingen kunnen niet wachten”.
Doel van agendering
De agenderende fracties hebben als doel het gesprek te voeren, en informatie te vergaren, over het besluit van het college tot het stopzetten van het onderzoek naar tijdelijke opvang op de Essenkade. De urgentie om bij te dragen aan de opvangcrisis in Nederland is immers onverminderd hoog en het realiseren van een duurzame opvang gaat in Houten nog enkele jaren in beslag nemen. Met deze agendering willen wij het gesprek voeren hoe wij als Houten een bijdrage kunnen blijven leveren aan de (tijdelijke) opvang van vluchtelingen.
Vragen aan college
1. Wat is er aan informatie tot u gekomen, en door wie, waardoor het beeld dat een tijdelijke opvang op de Essenkade een goede en realistische oplossing zou zijn is
gekanteld sinds de bijpraat in september? Specifiek gericht op:
- Aard van de tijdelijke huisvesting (gebouw)
- Omvang van de tijdelijke opvanglocatie
- Mogelijke veiligheidsvoorzieningen op de locatie (door COA)
- Mogelijke veiligheidsmaatregelen buiten de locatie (door gemeente)
- Overige voorzieningen nodig voor tijdelijke opvang (COA en gemeente)
2. Deelt het COA de bezwaren van het college en staat ze daarmee achter het besluit van het college?
3. De gesprekken met COA zouden een concrete planning opleveren voor de realisatie van opvang op deze locatie. Hoe ziet die eruit?
4. Welke risico's loopt de gemeente door niet te voldoen aan de opgave uit de spreidingswet en hoe heeft het college deze risico’s meewogen in dit besluit?
5. Welke sancties of (dwang-)middelen hebben het COA en de overheid om ons te laten voldoen aan de spreidingswet?
6. Hoe heeft u de voor- en tegenstemmen over opvang uit de participatie tegen elkaar afgewogen in dit besluit?
7. Wat maakt dat u nu anders kijkt naar de (intrinsieke en wettelijke) verplichting van Houten om vluchtelingen op te vangen en solidair te zijn naar andere
gemeentes ten opzichte van de onzekerheden op landelijk niveau?
8. Hoeveel kosten zijn er sinds 2021 gemaakt om in Houten tot een duurzame vluchtelingenopvang te komen?
9. Welke invulling gaat u nu geven aan de aangenomen motie ”vluchtelingen kunnen niet wachten” waarin het college wordt opgeroepen:
a. Te inventariseren welke locaties en opvangmogelijkheden op korte termijn te realiseren zijn in Houten voor (crisis-)noodopvang van vluchtelingen; en
b. daarover in gesprek te gaan met het COA ter overbrugging van de periode waarin wordt gewerkt aan de realisatie van een meer structurele opvang van vluchtelingen in Houten.
Vragen aan fracties
10.Welke mogelijke bezwaren of zorgen zijn er bij fracties ten aanzien van tijdelijke opvang, zodat de raad samen op zoek kan gaan naar oplossingen hiervoor?
11. Zouden fracties een tijdelijke noodopvang, met voldoende voorzieningen, een goede optie vinden om naar duurzame opvang toe te groeien in Houten?
12.Wilt u als raad in overleg met COA een bezoek te brengen aan een tijdelijke opvanglocatie in de regio?
13. Hoe zien we toekomstige besluitvorming (gezien de genoemde 6 maanden) over dit onderwerp in een periode dat collegevorming plaatsvindt in Houten?
>>> zie over asielopvangdebat ook go.stylo.nl/flex
30-11-2025 VVD Houten
Extra raadsvergadering over stopzetten onderzoek naar tijdelijke opvang aan de Essenkade
Volgens LTO Noord draait de provincie met dit programma de boeren de nek om. De land- en tuinbouworganisatie vindt het programma onacceptabel en komt in reactie met onderstaand afwijzend persbericht.
LTO Noord: Provincie Utrecht draait boeren eigenhandig de nek om
LTO Noord reageert met verbijstering op het definitieve plan van de Provincie Utrecht dat de toekomst van het landelijk gebied in Utrecht vorm moet geven. Honderden boeren in de provincie krijgen deze dagen een brief met uitleg van de Provincie Utrecht op de mat. Het mag duidelijk zijn dat de gevolgen daarvan voor de agrarische sector groot zijn. LTO Noord heeft de plannen ingezien stelt vast dat, ondanks onze intensieve inzet en inbreng de afgelopen jaren, vrijwel niets van de visie van LTO Noord is meegenomen. Voor LTO Noord is dit onacceptabel. Het plan loopt vooruit op landelijke besluiten rondom belangrijke dossiers als stikstof, ammoniak en water- en bodemkwaliteit. Provinciaal voorzitter Utrecht Jeroen van Wijk van LTO Noord: ,,Wat hier gebeurt is ongekend. De Provincie Utrecht wil een provinciale totaaloplossing voor een probleem dat landelijk moet worden aangepakt. In Utrecht gaan de boeren hiervoor de volle mep betalen.” Landbouw ondergeschikt aan natuur LTO Noord ziet dat landbouw ondergeschikt aan de natuur wordt gemaakt. Van Wijk: ,,Concreet voorbeeld: een natura 2000 gebied in Utrecht voldoet niet aan de habitatrichtlijn. De oplossing in dit plan is dat 80 hectare landbouwgrond rondom dit gebied wordt opgeofferd om aan die habitatrichtlijn te voldoen. Dat is voor mij een brug te ver.” Het Utrechts Programma Landelijk Gebied is de provinciale vertaling van landelijke opgaven die moeten zorgen voor verbeteringen in natuur, water- en bodemkwaliteit, klimaatadaptatie en broeikasgas- en stikstofreductie. LTO Noord ziet dat de Utrechtse uitwerking ver vooruitloopt op landelijk beleid dat in de maak is. Provinciaal voorzitter Jeroen van Wijk: ,,Onbegrijpelijk. Wij willen een landelijke lijn, een gelijk speelveld in heel Nederland en geen paniekvoetbal op provinciaal niveau. Het bouwstenenplan dat LTO samen met onder meer de provincies heeft ingebracht bij de commissie Schoof moet leidend zijn.” Donker scenario De Utrechtse plannen schetsen voor de agrarische sector in de provincie Utrecht een donker toekomstscenario: - LTO Noord ziet niet hoe in dit programma een passende en duurzame oplossing wordt geboden voor legalisatie van PAS-melders, interimmers en andere onterecht onvergunden. Dit plan biedt geen enkele zekerheid. - De ‘stikstofzones’ van 250 meter rondom de stikstofgevoelige Natura 2000-gebieden waarin niet tot nauwelijks meer bemest mag worden betekenen het doodsvonnis voor de agrariërs in die zones. Het bedrijven van landbouw wordt daar niet meer mogelijk. -Vergaande vernatting van de veengebieden is desastreus voor het toekomstperspectief van de boeren en tuinders in die gebieden. De Provincie Utrecht kiest hiermee bewust voor verregaand beperken van de agrarische bedrijfsmogelijkheden en voor veenweidelandbouw zonder (bewezen) verdienmodel. Conflicterend beleid Betrouwbare overheid Bruins wijst ook op het onderzoek dat de Nationale Ombudsman doet naar de betrouwbaarheid van handelen van de overheid tegenover boeren: ,,We krijgen al jaren te maken met veel en vaak veranderende regels. Dat zorgt dat voor onzekerheid, frustratie en stress bij boerengezinnen. Behalve de ombudsman schijnt niemand zich dat aan te trekken. Ook niet op het provinciehuis van Utrecht.” LTO Noord beraad zich op de volgende stappen. Jeroen van Wijk: ,,Laat duidelijk zijn dat dit een plan is van de Provincie Utrecht. We zijn buitenspel gezet ondanks lange intensieve gesprekken die constructief leken. Dat is heel zuur. Conclusie is dat de belangen van de agrarische sector onzichtbaar zijn voor de Provincie Utrecht.” | ||||
Naar mijn indruk heeft de verklaring van de Amerikaanse bischoppenconferentie in Baltimore over immigratie te weinig aandacht gekregen.
Op 12 november gaven de Amerikaanse bisschoppen een speciale verklaring uit, waarin ze hun zorgen uitten over de omstandigheden van immigranten in de Verenigde Staten in het huidige politieke klimaat. De bisschoppenconferentie nam de verklaring aan met 216 stemmen voor, vijf tegen en drie onthoudingen.
De volledige verklaring is hier te lezen.
De bisschoppen verklaren verontrust te zijn over het immigratiebeleid. Ze maken zich zorgen over de omstandigheden in detentiecentra, het gebrek aan toegang tot pastorale zorg en het schenden van de bijzondere status van kerken, ziekenhuizen en scholen. Ze vinden het droevig te zien dat ouders bang zijn om opgepakt te worden als ze hun kinderen naar school brengen.
Ondanks alle barrières en vooroordelen hebben generaties van immigranten een enorme bijdrage geleverd aan het welzijn van het land, aldus de bisschoppen. "Wij als katholieke bisschoppen houden van ons land en juist daarom voelen we ons genoodzaakt onze stem te verheffen ter verdediging van de door God gegeven waardigheid".
De katholieke leer roept naties op om de fundamentele waardigheid van alle mensen te erkennen, ook die van immigranten. De bisschoppen pleiten voor een zinvolle hervorming van de immigratiewetten en procedures. Menselijke waardigheid en nationale veiligheid staan volgens de bisschoppen niet met elkaar in conflict.
De bisschoppen erkennen dat landen de verantwoordelijkheid hebben hun grenzen te reguleren en een rechtvaardig en ordelijk immigratiesysteem in te voeren, in het algemeen belang. Zonder dergelijke processen lopen immigranten het risico slachtoffer te worden van mensenhandel en andere vormen van uitbuiting. De bisschoppen verzetten zich tegen willekeurige massadeportatie. Zij pleiten voor een zinvolle hervorming van het immigratiebeleid in goede dialoog.
De leer van de Kerk berust op de fundamentele zorg voor de mens, geschapen naar het beeld en de gelijkenis van God (Genesis 1:27). De prioriteit ligt bij de meest kwetsbaren: de weduwe, de wees, de arme en de vreemdeling (Zacharia 7:10). Jezus werd omwille van de mensen arm (2 Korintiërs 8:9) en wordt in "de minste van dezen" gevonden (Matteüs 25). De zorg voor de naaste en en immigranten is een antwoord op Gods opdracht om lief te hebben zoals Hij ons heeft liefgehad (Johannes 13:34).
"Aan onze broeders en zusters, immigranten, wij staan u bij in uw lijden, want wanneer één lid lijdt, lijden alle leden. U bent niet alleen!"
De bisschoppen zien met dankbaarheid dat veel geestelijken en kerkleden al immigranten begeleiden en helpen bij het vervullen van hun basisbehoeften. Zij dringen er bij iedereen van goede wil op aan om dergelijke inspanningen voort te zetten en uit te breiden.
Terwijl in Groningen weer de grond schudt, vechten ook Houten en andere Utrechtse gemeenten tegen gasboringen.
Donderdag 20 november behandelt de Raad van State in een zitting het beroep van Vermilion Energy Netherlands BV tegen de provincie Utrecht en een groot aantal Utrechtse gemeenten. Het bedrijf vraagt in kort geding een voorlopige voorziening om weer naar gas in de regio te mogen speuren.
In 2022 heeft de rechbank in Utrecht een streep gezet door een besluit van de minister van Economische Zaken, waarin de minister op verzoek van Vermilion een oude en al bijna vergeten vergunning uit 2007 verlengde. Daarmee kon het bedrijf op zoek naar koolwaterstoffen (gas en olie) in de Utrechtse grond. De Stichting Laat Woerden Niet Zakken rook gas en trok aan de bel. Dit schudde de provincie Utrecht en gemeenten wakker, die met succes bij de rechter aanklopten om de vergunning te vernietigen. In afwachting van een definitieve uitspraak van de Raad van State vraagt het bedrijf nu om een voorlopige voorziening.
----------
Betrokken partijen: Vermilion Energy versus Provincie Utrecht, de gemeenten Bunnik, Houten, Nieuwegein, Oudewater, Stichtse Vecht, Utrecht, Vijfheerenlanden, Wijk bij Duurstede, Woerden, IJsselstein en de minister van EZK.
Ik heb een dossier Gasboringen Utrecht opgesteld met achtergrondinformatie.
"How to end Israeli apartheid" door Jonathan Adler, in +972 Magazine 05-11-2025
Dit artikel is een interview met Michael Schaeffer Omer-Man en Sarah Leah Whitson, auteurs van het nieuwe boek “From Apartheid to Democracy: A Blueprint for Peace in Israel-Palestine.” Het boek biedt een gedetailleerde routekaart voor een overgang van de huidige 'één-staat realiteit' van bezetting en apartheid naar een democratische toekomst in Israël-Palestina.
De auteurs stellen dat de status-quo van permanente bezetting, apartheid en belegering na de gebeurtenissen van 7 oktober 2023 onhoudbaar is geworden. Ze beargumenteren dat het decennialange streven naar een twee-statenoplossing via het Oslo-proces is mislukt.
De door hen voorgestelde blauwdruk heeft twee kritische elementen die de mislukte aanpakken uit het verleden omkeren:
Prioriteit voor het beëindigen van misdaden: Het plan stelt dat de Israëlische bezetting en apartheid onmiddellijk moeten eindigen, los van de discussie over toekomstig bestuur. Misdaden kunnen niet worden onderhandeld.
Democratische toekomst: Na de overgangsperiode moet de beslissing over toekomstig bestuur democratisch genomen worden door alle mensen tussen de rivier en de zee (de Jordaan en de Middellandse Zee), zonder aangewezen vertegenwoordigers voor Joods-Israëlische en Palestijnse blokken.
Het plan voorziet in een driejarige overgangsperiode onder een tussentijdse regeringscoalitie (caretaker government).
Bestuur: De overgangsregering neemt de bevoegdheden over van zowel de Israëlische regering als de Palestijnse Autoriteit om alle gebieden te besturen. Het zal vertegenwoordiging hebben in ministeries, de rechterlijke macht en de veiligheidsdiensten op basis van een consociationeel model.
Afbraak van Apartheid: De primaire taak van deze regering is het afschaffen van alle wetten die apartheid en bezetting ondersteunen (zoals hervorming van het bevolkingsregister).
Veiligheid: De overgangsregering moet de veiligheidsdiensten samenvoegen onder één centraal commando en onregelmatige milities ontwapenen, met opties voor re-integratie (Desarmement, Demobilisatie en Re-integratie – DDR). De beslissing om, bijvoorbeeld, controleposten te handhaven tijdens de transitie (voor veiligheidsscreenings), terwijl tegelijkertijd de vrijheid van verkeer in wetgeving wordt vastgelegd, is een "compromis" dat iedereen ontevreden zou laten.
Justitie: Er wordt een Ministerie van Justitie opgericht dat de bestaande rechtbanken blijft runnen. De auteurs stellen dat een definitief kader voor transitionele justitie (zoals waarheidscommissies) pas kan worden bepaald na het vaststellen van het politieke raamwerk.
De auteurs erkennen dat het onwaarschijnlijk is dat Joods-Israëliërs vrijwillig hun macht zullen opgeven. Zij stellen dat internationale druk essentieel is om de bezetting onhoudbaar te maken, vooral in de nasleep van de 'genocide in Gaza' en de toenemende internationale isolatie van Israël.
Zij hopen dat hun blauwdruk een alternatief beleidsvisie biedt om de huidige sancties, boycots en desinvesteringen te sturen. Hoewel er op dit moment misschien geen onmiddellijk "venster van opportuniteit" is in de hoogste beleidskringen, geloven zij dat het normaliseren van nieuwe ideeën binnen het bredere buitenlandbeleid cruciaal is om toekomstige leiders en denktanks te bereiken.
Er volgde een reactie uit Duitsland op mijn blog Winnaar 07-11-2025, waarop ik weer heb gereageerd. Een vergelijking van het Nederlandse en het Duitse politieke systeem. In mijn blog besprak ik dat partijen bij de verkiezingen zetels kunnen winnnen ("winnaar") en verliezen, maar dat "de grootste" geen categorie is in het Nederlandse staatsrecht en de nummer 1 daarmee nog geen "winnaar" is. De grootste partij in de Kamer mag sinds een aantal jaren wel het initiatief nemen bij de formatie, al is dat in geen enkele wet of reglement vastgelgd.
De reactie uit Duitsland:
Bij ons in Duitsland wordt er helemaal niet gekeken naar wie de grootste fractie heeft, maar alleen wie een meerderheid kan organiseren. Decennialang waren er eigenlijk alleen maar CDU/CSU, SPD en FDP in het parlement. Feitelijk heeft de FDP als kleinste partij toen besloten met wie ze in de regering zou gaan. Bij de vorming van de “verkeerslichtregering” (rood, geel, groen) vier jaar geleden was het vergelijkbaar: de Groenen en de FDP (geel) hebben zich verenigd en onderzocht of ze liever met de CDU/CSU (zwart) of met de SPD (rood) wilden regeren – beide waren mogelijk geweest. Zonder de beiden was geen meerderheid mogelijk, tenzij je met de AFD (vergelijk de PVV) wilde regeren. Tot nu toe heeft echter altijd de grootste fractie de bondskanselier geleverd. Er bestaat echter geen wet hierover.