Door Ytzen Lont, in: Trefpunt Houten 12.09.12 p1
Op de laatste, nog volop zonnige zaterdag voor de verkiezingen gingen veel politici de straat op om stemmen te winnen voor hun partij. Zo kon het winkelend publiek in Castellum zaterdagmiddag oog in oog komen te staan met twee lokale kamerkandidaten. Het Houtense raadslid Perjan Moors (VVD) en wethouder Nicole Teeuwen (PvdA) staan beiden op een niet-verkiesbare plaats voor hun partij. Teeuwen is door haar partij als plaatselijke stemmentrekker gevraagd de lijst mee aan te duwen. Zij heeft wel moeten beloven geen campagne voor zichzelf te voeren en is niet van plan om over te stappen naar Den Haag. Moors hoopt die overstap wel te maken, waarschijnlijk over vier jaar, maar hij sluit niet uit binnenkort al de Houtense gemeenteraad te verlaten, als er in de kabinetsformatie veel VVD-kamerleden doorschuiven naar het kabinet.
Beide kandidaten deden later die zaterdagmiddag mee aan een goedbezocht verkiezingsdebat in de Opstandingskerk. Naast de twee plaatselijke politici en een derde Houtense lijstduwer, Henk Massink van de SGP, telde het debat vier deelnemers van buiten Houten: Chantal van Steenderen (CDA), Anneke Wezel (SP), Ruard Ganzevoort (GL) en Eppo Bruins (CU). De sprekers gingen steeds twee aan twee met elkaar in debat over een stelling, waarna de zaal kon reageren. Vanuit de zaal werd een emotionele oproep gedaan om in de zorg niet te besparen op de salarissen van verpleegkundigen en de opleiding van jongeren, maar het geld te halen bij de managers. De oproep kwam bij de politici goed aan. Bij het onderwerp werkgelegenheid werd naar voren gebracht dat werk begint bij goed onderwijs. In de slotronde pleitten de politici er voor om te stemmen met het hart, vanuit de eigen waarden, en zich niet te laten leiden door de waan van de dag.
(dagdeelreportage 288 woorden + foto).
Zie: Partijen voeren campagne in Houten
Ytzen Lont (Stylo) is politiek correspondent van weekkrant het Trefpunt Houten.
Tips voor politiek nieuws zijn welkom op trefpunt@stylo.nl.
maandag 10 september 2012
vrijdag 7 september 2012
Prinses Maxima
Wat PvdA-lijsttrekker Diederik Samsom betreft mag de vader van Maxima wel bij de inhuldiging van koning Willem-Alexander aanwezig zijn. Toen hem deze vraag in een verkiezingsdebat gesteld werd, liet hij zijn gevoel spreken, legde hij achteraf uit. Maar het is dom en gevoelloos om deze discussie te starten. Jorge Zorreguieta, die deel uitmaakte van het wrede Videla-regime in Argentinië, hoort bij Nederlandse staatsaangelegenheden niet thuis. Bij privégelegenheden is hij welkom. Dat was een wijs besluit van Samsoms voorganger Wim Kok en het getuigt van weinig gevoel en het is zelfs wat wreed tegenover Maxima en het koninklijk huis om over dat wijze besluit twijfel te zaaien.
Het huwelijk van de prins is primair een privéaangelegenheid, ook al dient de regering een toestemmingwet in vanwege de politieke gevoeligheden die het huwelijk van een troonopvolger met zich meebrengt. Het weren van de vader van de bruid bij het huwelijk was een vergaande maar juiste beslissing. Koks besluit ging ver - maar precies ver genoeg. Grootvader Zorreguieta is van harte welkom bij de doop van zijn kleinkinderen en andere kerkelijke en familiegebeurtenissen. Maar de troonopvolging is bij uitstek een staatsaangelegenheid. Het zou een principiële fout zijn een voormalig lid van het Videla-regime daarbij uit te nodigen. Dat er ongetwijfeld staatshoofden en bestuurders bij de inhuldiging aanwezig zullen zijn die ook geen schone handen hebben, doet niet ter zake. Als Nederland diplomatieke banden met een buitenlandse regering onderhoudt, dan representeren het staatshoofd of andere officiële vertegenwoordigers van de regering van dat land hun volk en zijn zij uit hoofde van die functie welkom. De Nederlandse regering en politiek doen er goed aan er geen twijfel over te laten bestaan dat Jorge Zorreguieta bij de inhuldiging niet aanwezig zal zijn.
Nederland kent overigens geen kroning. Gelukkig. De kroon als teken van soevereiniteit blijft bij de inhuldiging van het staatshoofd door de volksvertegenwoordiging op de tafel tussen hen in liggen.
Een andere vraag heeft Wim Kok indertijd voorzichtig voor zich uit geschoven. Dat is de vraag welke titel de echtgenote van de koning zal voeren: koningin of prinses. Ik heb daar een uitgesproken mening over. Kies alsjeblieft voor de titel prinses. Ik heb twee bezwaren tegen het gebruik van de titel koningin. Mijn eerste en belangrijkste bezwaar is dat de titel koningin uitdrukt dat zij minderwaardig is aan haar man. In deze eeuw vind ik dat niet meer passend. De echtgenoot van de koningin heet prins en geen koning, omdat de titel koning hoger is dan koningin en uitsluitend door het staatshoofd gevoerd wordt. De grondwet duidt het staatshoofd met de titel Koning aan. Ik vind het daarom juister om de titel koningin voortaan als gelijkwaardig te beschouwen aan die van koning - man en vrouw zijn gelijk - en beide titels uitsluitend voor het staatshoofd te reserveren. Dat brengt mij meteen op mijn tweede bezwaar. De roep om Maxima als koningin, hoe sympathiek ook, is eigenlijk een roep om een pseudostaatshoofd, een sprookjeskoningin. Het past in het streven om de functie van het staatshoofd uit te hollen. Ik ben een voorstander van een inhoudelijk koningsschap - laat de koning ook weer zo snel mogelijk de kabinetsformatie coördineren. De partner van het staatshoofd en andere familieleden mogen van harte bij de uitoefening van de ceremoniële en psychologische aspecten van het koningschap betrokken worden, maar de rollen moeten helder blijven.
Laten we prinses Maxima met open armen ontvangen als partner van het staatshoofd en het haar niet aandoen de discussie over haar vader te heropenen en haar ook niet met de op minderwaardigheid gebaseerde titel van koningin tooien.
Het huwelijk van de prins is primair een privéaangelegenheid, ook al dient de regering een toestemmingwet in vanwege de politieke gevoeligheden die het huwelijk van een troonopvolger met zich meebrengt. Het weren van de vader van de bruid bij het huwelijk was een vergaande maar juiste beslissing. Koks besluit ging ver - maar precies ver genoeg. Grootvader Zorreguieta is van harte welkom bij de doop van zijn kleinkinderen en andere kerkelijke en familiegebeurtenissen. Maar de troonopvolging is bij uitstek een staatsaangelegenheid. Het zou een principiële fout zijn een voormalig lid van het Videla-regime daarbij uit te nodigen. Dat er ongetwijfeld staatshoofden en bestuurders bij de inhuldiging aanwezig zullen zijn die ook geen schone handen hebben, doet niet ter zake. Als Nederland diplomatieke banden met een buitenlandse regering onderhoudt, dan representeren het staatshoofd of andere officiële vertegenwoordigers van de regering van dat land hun volk en zijn zij uit hoofde van die functie welkom. De Nederlandse regering en politiek doen er goed aan er geen twijfel over te laten bestaan dat Jorge Zorreguieta bij de inhuldiging niet aanwezig zal zijn.
Nederland kent overigens geen kroning. Gelukkig. De kroon als teken van soevereiniteit blijft bij de inhuldiging van het staatshoofd door de volksvertegenwoordiging op de tafel tussen hen in liggen.
Een andere vraag heeft Wim Kok indertijd voorzichtig voor zich uit geschoven. Dat is de vraag welke titel de echtgenote van de koning zal voeren: koningin of prinses. Ik heb daar een uitgesproken mening over. Kies alsjeblieft voor de titel prinses. Ik heb twee bezwaren tegen het gebruik van de titel koningin. Mijn eerste en belangrijkste bezwaar is dat de titel koningin uitdrukt dat zij minderwaardig is aan haar man. In deze eeuw vind ik dat niet meer passend. De echtgenoot van de koningin heet prins en geen koning, omdat de titel koning hoger is dan koningin en uitsluitend door het staatshoofd gevoerd wordt. De grondwet duidt het staatshoofd met de titel Koning aan. Ik vind het daarom juister om de titel koningin voortaan als gelijkwaardig te beschouwen aan die van koning - man en vrouw zijn gelijk - en beide titels uitsluitend voor het staatshoofd te reserveren. Dat brengt mij meteen op mijn tweede bezwaar. De roep om Maxima als koningin, hoe sympathiek ook, is eigenlijk een roep om een pseudostaatshoofd, een sprookjeskoningin. Het past in het streven om de functie van het staatshoofd uit te hollen. Ik ben een voorstander van een inhoudelijk koningsschap - laat de koning ook weer zo snel mogelijk de kabinetsformatie coördineren. De partner van het staatshoofd en andere familieleden mogen van harte bij de uitoefening van de ceremoniële en psychologische aspecten van het koningschap betrokken worden, maar de rollen moeten helder blijven.
Laten we prinses Maxima met open armen ontvangen als partner van het staatshoofd en het haar niet aandoen de discussie over haar vader te heropenen en haar ook niet met de op minderwaardigheid gebaseerde titel van koningin tooien.
donderdag 6 september 2012
Woningbouw Loerik
Door Ytzen Lont, in: Trefpunt Houten 12.9.12 p12.
Bij de fietsbrug in Loerik, tussen de Albers Pistoriusweg en Het Spoor, ligt nog een stuk onbebouwde grond: plan Loerik 3 Noord. Hier waren eerst kantoren gepland, maar de gemeente kiest nu voor de bouw van 32 woningen. Er is bewust gekozen voor gezinswoningen, omdat voor appartementen maar een matige interesse is.
Door een aantal woningen op een wat hogere ondergrond te bouwen, lijkt het alsof ze in de helling naar de fietsbrug staan. Deze helling maakt deel uit van de Vijfwal, de verhoogde groene strook die als een vijfhoek dwars door Houten-Zuid loopt. Tussen de woningen komt een brede groenstrook, waardoor de bewoners van het tegenoverliggende appartementengebouw een prima zicht hebben op deze groenstrook en de achtergelegen Vijfwal.
Het ontwerp van de woningen lijkt sterk op de bestaande gezinswoningen aan het Hollandsspoor. Op een inloopavond voor omwonenden werd volgens de gemeente positief gereageerd op de plannen. Op verzoek van de adviescommissie voor woningbouw en woonomgeving VAC zijn de achterpaden verbreed en is de maatvoering van de parkeervakken verbeterd. De voorgestelde proefverkaveling wordt 25 september behandeld door de gemeenteraad.
Zie: Geen woningbouw maar kantoren in Loerik, Trefpunt 06-09-2012 (online).
Ytzen Lont (Stylo) is politiek correspondent van weekkrant het Trefpunt Houten.
Tips voor politiek nieuws zijn welkom op trefpunt@stylo.nl.
Bij de fietsbrug in Loerik, tussen de Albers Pistoriusweg en Het Spoor, ligt nog een stuk onbebouwde grond: plan Loerik 3 Noord. Hier waren eerst kantoren gepland, maar de gemeente kiest nu voor de bouw van 32 woningen. Er is bewust gekozen voor gezinswoningen, omdat voor appartementen maar een matige interesse is.
Door een aantal woningen op een wat hogere ondergrond te bouwen, lijkt het alsof ze in de helling naar de fietsbrug staan. Deze helling maakt deel uit van de Vijfwal, de verhoogde groene strook die als een vijfhoek dwars door Houten-Zuid loopt. Tussen de woningen komt een brede groenstrook, waardoor de bewoners van het tegenoverliggende appartementengebouw een prima zicht hebben op deze groenstrook en de achtergelegen Vijfwal.
Het ontwerp van de woningen lijkt sterk op de bestaande gezinswoningen aan het Hollandsspoor. Op een inloopavond voor omwonenden werd volgens de gemeente positief gereageerd op de plannen. Op verzoek van de adviescommissie voor woningbouw en woonomgeving VAC zijn de achterpaden verbreed en is de maatvoering van de parkeervakken verbeterd. De voorgestelde proefverkaveling wordt 25 september behandeld door de gemeenteraad.
(179 woorden + foto)
Ytzen Lont (Stylo) is politiek correspondent van weekkrant het Trefpunt Houten.
Tips voor politiek nieuws zijn welkom op trefpunt@stylo.nl.
woensdag 15 augustus 2012
Offer en collecte
De woorden 'offer' en 'collecte' zullen we in onze kerk nog vaak horen. In de kerstnachtdienst werd het verschil tussen beide nog eens duidelijk uitgelegd. Offeren is geven wat je zelf graag had gehouden en collecteren is verzamelen wat je over hebt.
Tijdens het kerstdiner bleek dat zelfs een kind dit had begrepen, want die wilde zijn karbonade aan de hond geven, wat hem door zijn vader werd verboden. Na 't eten verzamelde hij alle afgekloven botjes en gaf ze aan de hond. "Ik had een offer willen brengen... maar hier is de collecte!".
RBL
Tijdens het kerstdiner bleek dat zelfs een kind dit had begrepen, want die wilde zijn karbonade aan de hond geven, wat hem door zijn vader werd verboden. Na 't eten verzamelde hij alle afgekloven botjes en gaf ze aan de hond. "Ik had een offer willen brengen... maar hier is de collecte!".
RBL
Niet sprekend
In mijn woonkamer staan zes archiefdozen met spullen van mijn ouders die ik aan het uitzoeken ben. Mijn vader, Reinder Beert Lont, is in 2001 overleden en mijn moeder woont inmiddels in een verpleeghuis. Ik ben stapsgewijs bezig de dozen steeds verder uit te dunnen en weer wat ruimte te maken in mijn huiskamer. Zoals Herman van Veen zegt: "... dat je heel veel weg moet gooien, voor je echt iets overhoudt".
Nu vind ik twee kartonnen kaartjes met daarop wat krabbels van mijn vader. Het lijkt er op dat hij een paar keer een toespraakje heeft gehouden op een kerkelijke bijeenkomst, ik weet niet bij wat voor gelegenheid. Wat moet ik nu weer met deze kaartjes? Laat ik, in elk geval voordat ik ze aan het oud papier toevoeg, de teksten overnemen in mijn weblog. Boven de teksten staat 'Offer en collecte' en 'Niet sprekend'. Laat ik met die laatste beginnen.
Niet sprekend
Wij vinden het vanzelfsprekend dat in onze kerk een mooi en goed orgel staat. Het zijn er eigenlijk twee: het kleine rugpositief achter de organist en het grote vóór de organist. Twee kasten met pijpen en als ik goed ben ingelicht, blaast iedere pijp zijn partijtje mee, ook die mooie glimmende in de voorste rij. Niet bij alle orgels is dat zo. Soms zijn er loze pijpen geplaatst om er uiterlijk een mooi geheel van te maken. Soms zijn alle pijpen in het orgelfront loos en 'spreken niet', zoals dat heet.
Mijn grootvader moest eens met een kerkelijke commissie op pad voor de aankoop van een kerkorgel, dat ergens als overcompleet was aangeboden. Van zijn broer kreeg hij wijze raad. Die wist te vertellen dat het orgel van hun keus geen sprekend front had. Toen het orgel van alle kanten was bekeken en beluisterd, stond de commissie beneden in de kerk nog zwaar te dubben. Grootvader was tegen. Hij zei, met een deskundige blik op het orgel: het is een aardig orgel, maar het front spreekt mij niet aan.
Nu vind ik twee kartonnen kaartjes met daarop wat krabbels van mijn vader. Het lijkt er op dat hij een paar keer een toespraakje heeft gehouden op een kerkelijke bijeenkomst, ik weet niet bij wat voor gelegenheid. Wat moet ik nu weer met deze kaartjes? Laat ik, in elk geval voordat ik ze aan het oud papier toevoeg, de teksten overnemen in mijn weblog. Boven de teksten staat 'Offer en collecte' en 'Niet sprekend'. Laat ik met die laatste beginnen.
Niet sprekend
Wij vinden het vanzelfsprekend dat in onze kerk een mooi en goed orgel staat. Het zijn er eigenlijk twee: het kleine rugpositief achter de organist en het grote vóór de organist. Twee kasten met pijpen en als ik goed ben ingelicht, blaast iedere pijp zijn partijtje mee, ook die mooie glimmende in de voorste rij. Niet bij alle orgels is dat zo. Soms zijn er loze pijpen geplaatst om er uiterlijk een mooi geheel van te maken. Soms zijn alle pijpen in het orgelfront loos en 'spreken niet', zoals dat heet.
Mijn grootvader moest eens met een kerkelijke commissie op pad voor de aankoop van een kerkorgel, dat ergens als overcompleet was aangeboden. Van zijn broer kreeg hij wijze raad. Die wist te vertellen dat het orgel van hun keus geen sprekend front had. Toen het orgel van alle kanten was bekeken en beluisterd, stond de commissie beneden in de kerk nog zwaar te dubben. Grootvader was tegen. Hij zei, met een deskundige blik op het orgel: het is een aardig orgel, maar het front spreekt mij niet aan.
Abonneren op:
Posts (Atom)