dinsdag 9 oktober 2018

Toestroom van Duitsers

BEIERSE POLITICUS
HEKELT TOESTROOM
VAN DUITSERS


Bij de verkiezingen in Beieren komende zondag 14 oktober staat de CSU een dramatisch verlies te wachten. De Beierse zusterpartij van Merkel's CDU heeft in Beieren sinds jaar en dag vrijwel absolute macht. De economie van Beieren vaart wel bij het conservatieve beleid gecombineerd met technische innovatie. Dat trekt ook Duitsers uit andere delen van het land aan. De CSU heeft het niet zo op immigranten. Afgelopen jaar dreigde de partij nog met een kabinetscrisis, omdat Merkel de grenzen niet wilde sluiten. De Beierse politicus Stoiber weet dan ook wel waar de terugval van de CSU door komt: de toestroom van Duitsers. Die begrijpen niet welke zegen de CSU Beieren heeft gebracht.

Bron: Welt, 9.10.18 (video) 
Stoiber nennt Zuzug von Deutschen nach Bayern als Grund für CSU-Absturz

maandag 8 oktober 2018

Internationale opdrachten

Vanmorgen kreeg ik een interessante offerte-aanvraag van een Chinese kerk in New York. Het zou gaan om de reviewing van uit het Chinees via Engels in het Nederlands vertaalde teksten van een aantal films en artikelen. De organisatie werft wereldwijd vertalers en reviewers. Na mij een beetje ingelezen te hebben, heb ik de opdracht vriendelijk geweigerd. Voor zover ik nu kan overzien, is het een sekte die christenen losweekt uit hun eigen kerk (zoals de meegezonden Chinese speelfilm ook toonde). Christus zou al teruggekomen zijn op aarde, naar het schijnt in de gedaante van een Chinese vrouw, maar ik weet niet zeker of dat over dezelfde groep gaat. Christus was niet voor commentaar bereikbaar.

Met de Nederlandse taal als gereedschap krijg ik niet vaak internationale opdrachten. Rond 1995 had ik mijn werkplek in Bonn ("Holländer möchte Deutsch, Deutschland und die Deutschen kennen lernen"), maar mijn opdrachtgevers zaten in Nederland, waaronder een aantal Nederlandse gemeenten. Ik herinner mij hoe ik in Bonn de schriftelijke vragen beantwoordde die de raadsfractie van D66 in Utrecht aan een wethouder had gesteld. Na het opstellen van de tekst, trok ik de telefoon van mijn hospita uit de wand, sloot mijn laptop aan en faxte de beantwoording naar het Stadhuis in Utrecht.

In 2014 had ik een opdrachtgever in Irak. Terwijl ik voor hem een mooie folder bedacht over hoe geweldig (en dus niet: gewelddadig) het is om zaken te doen in Irak - degelijk onderbouwd met een oproep van de Nederlandse overheid - moest mijn Nederlands-Koerdisch-Irakese klant hals-over-kop terug naar Irak, omdat ISIS plotseling oprukte en een familielid van hem gedood was. Terwijl het Irakese leger op de vlucht sloeg, verloor ik door ISIS een lopende opdracht. Je kunt het erger treffen.

In 2017 had ik een klant in Florida. Het ging om de proofing (correctie) van de Nederlands ingesproken tekst van een film. Vermeldenswaard is dat deze Amerikaanse klant het toch al scherpe betalingsrecord verbrak: niet zelden word ik in twee dagen betaald, maar dit keer stond het geld binnen een half uur na het versturen van mijn factuur naar Florida op mijn rekening.

Een Chinees-Amerikaanse opdrachtgever had ik graag aan mijn portfolio toegevoegd, maar bij het zien van de film en het lezen van het script vond ik mij - laten we zeggen - toch niet helemaal geschikt voor deze taak. 

maandag 1 oktober 2018

Bijstandsbudget

De rijksoverheid heeft vandaag de voorlopige budgetten voor de bijstandsuitkeringen van 2019 bekendgemaakt en de definitieve budgetten over 2018.

De informatie is hier te vinden: verdeling bijstandsbudgetten

Gemeente Houten

Hier zet ik snel even wat cijfers op een rij over mijn thuisgemeente Houten. In de lijsten per provincie heeft Houten gemeente nummer 321. Houten heeft de uitvoering van de bijstand uitbesteed aan het samenwerkingsverband Werk en Inkomen Lekstroom (WIL) in Nieuwegein en het Besluit Bijstand Zelfstandigen (BBZ) aan het bureau van de gemeente Utrecht. De budgetten worden toegekend aan de afzonderlijke gemeenten, niet aan de uitvoeringsorganisatie.

Het voorlopige bijstandsbudget voor Houten in 2019 is € 7.354.895 (was 2018 € 7.528.575), een afname van € 173.680. Afgerond is het bijstandsbudget dus ongeveer 8 miljoen.

Het budget voor de BBZ 2019 is € 7.996 (was 2018 € 8683), een gering verschil.

In de specificatie voor de gemeente Houten is te lezen dat de gemeente op 1 januari 2018 49.579 inwoners had. Het aantal huishoudens op die datum was 15.713.

Onder de gegevens over een apart bijstandsbudget voor statushouders is te lezen dat Houten van januari tot en met juli 6 statushouders heeft gehuisvest.

Landelijk

Het voorlopig landelijk budget voor de Participatiewet is € 5.764.600.000 en met de IOAW, IOAZ (regelingen voor oudere werknemers en zelfstandigen) en BBZ erbij € 6.219.700.000 (zegge: 6 miljard). Het totaal aantal mensen in de bijstand in 2019 wordt geschat op zo'n 400.000.

De 'prijs' van een uitkeringsgerechtigde is ongeveer € 15.000.

Het aantal mensen in de bijstand neemt met ongeveer 5000 toe doordat een deel van de jong gehandicapten (Wajong) en werknemers van de sociale werkvoorziening (WSW) zijn overgeheveld naar de bijstand (Participatiewet). De instroom van statushouders (erkende asielzoekers) leidt eveneens tot een toename met ongeveer 5000 mensen en verder komen er nog eens zo'n 6000 mensen bij door de inkorting van de WW-duur. Verder kunnen er door verhoging van de AOW-leeftijd meer mensen in de bijstand terecht komen. De economische bloei leidt naar verwachting tot een afname met ongeveer 20.000 uitkeringen.









donderdag 20 september 2018

Moving Salone

While visiting the Sierra Leone and Liberia Business Day on September 11th in The Hague, I received a brochure issued by the Sierra Leone Ministry of Transport and Aviation. It gives a summary of projects awaiting funding and implementation for the period 2018 till 2023. For my Sierra Leonean friends and others who may be interested, I will summarize the summary.

As the title of the booklet says, most of the projects are still awaiting funding. The new government of president Bio has beautiful plans, but it is too early to see results. Just one project mentioned by the Ministry has been completed and delivered last month: the expansion of the Freetown Terminal, a sea port owned 20% by the Sierra Leone government and 80% by Bolloré Ports. The project cost $120 million. After inititally restoring the existing yards, the terminal was extended with a construction of a 270 meter dock at a depth of 13 meters and the creation of a 3.5 hectare area of open ground. It can handle much more and bigger ships now.

The Sierra Leonean capital Freetown is situated along the Atlantic coast and an inland bay or estuary. The national airport is accross the bay at Lungi, and travellers have to cross the water by ferry to reach the capital. Until 2007 there also was a helicopter service, but then the helicopter crashed, killing 20 people. A friend of mine, who visited me in Holland, told me she worked in a shop at the airport, and she used the helicopter service daily to get to her work. She was on the last flight back home, after her flight the helicopter took off again and crashed. The Russian pilot, who survived, went back to his home country. The service was never restored.

The government is introducing a Freetown Estuary Transport Development Project. Its aim is to improve the safety, reliability and affordability of alle service operators. The project is funded by the Korean Exim Bank through the Economic Development Corporation Fund (EDCF). The loan has to be payed back in 40 years, with a low interest rate. The project  will provide six brand new vessels (four big ferries and two water taxis) as well as an "ultra-modern" transport infrastructure at four key locations: expanding the existing terminals of Government Wharf, Kissy and Targrin and building a new terminal at Aberdeen.

Building a bridge across the bay has been on Sierra Leone's wish list for a long time. This month (September 2018) president Julius Maada Bio discussed the construction of  a Lungi Bridge with PowerChina International Ltd. during his visit to China.  The company will visit Sierra Leone in October to discuss a feasibility study and financing of the bridge, according to AYV News.

To start with, Sierra Leone might reconstruct the main road to and from the airport, which is in very bad shape, full of potholes. I remember our driver zigzagging over the road to avoid the holes, which was quite a 'culture shock' to me after arriving at Lungi airport.

During the same official visit to China, where a topconference was held this month with many  African leaders, the Sierra Leonean government signed an agreement with Golden Dragon, a Chinese transportation company, for the supply of two hundred buses to Sierra Leone.

Traffic jams are a major problem in the crowded capital. For many Freetowners it takes hours to get to work, because they get stuck in the traffic. The only flexible but far from safe transport is provided by the okada's, motorcycle taxi's. The ministry of Transport mentions a light rail system as a way out to this problem. The first phase would be to start from Lumley and Aberdeen in Freetown through the east of Freetown to Waterloo. I am familiar with all these locations, that I visited in 2014. There are very little details available on this project, according to the Ministry, first more detailed feasibility studies are needed.

The Freetown Integrated Urban Transport Project (FIUTP) is a $20 million World Bank project, currently in preparation. Objective is to reduce congestion on the roads, as well as improve sidewalks, in three traffic congestion hotspots in Freetown: Lumley round-about to Juba Bridge, Congo Cross, Kissy Ferry Junction and Wilberforce.

At the Sierra Leone and Liberia Business Day in the Hague the representatives of the Sierra Leonean embassy to the Benelux and of the Sierra Leone Investment and Export Promotion Agency (SLIEPA) appealed to Dutch businesses to invest in the future of Sierra Leone: "Sierra Leone is open for business".  

www.mta.gov.sl

www.bollore-ports.com

President Bio, China discuss Lungi Bridge, AYV News, 4.9.18





woensdag 12 september 2018

Afro-Chinese top

Veel Afrikaanse leiders waren deze week aanwezig in de Chinese hoofdstad Beijing. De stad was gastheer voor een grote Chinees-Afrikaanse topconferentie, 54 Afrikaanse nationale vlaggen wapperden aan de boulevard naar het Plein van de Hemelse Vrede.

Iedereen die iets te vertellen heeft in Afrika was er. Dat zegt veel over de veranderende wereldorde. Is een topconferentie van een heel continent op dit moment denkbaar in Washington DC? Of in Brussel? Vergeet het maar.

Waarom komen de Afrikanen dan naar China? Voor het Chinese geld natuurlijk. President Xi Jinping heeft 60 miljard dollar beloofd voor de ontwikkeling van Afrika. Het Chinese ontwikkelingsmodel verschilt sterk van wat de Westerse landen de afgelopen halve eeuw in Afrika hebben geprobeerd. De resultaten daarvan waren niet om over naar huis te schrijven en heeft de toegenomen migratie vanuit Afrika naar Europa tot gevolg gehad.

Gaat China lukken, waar het Westen faalde? De Chinezen zijn het best bekend om de voortvarende aanleg van hun infrastructuur: wegenbouw, spoorwegen, havens en dergelijke. Dat was de motor van hun eigen ontwikkeling. Maar dit model overplanten naar Afrika biedt geen garantie voor succes.

De Chinese industrialisatie was de afgelopen dertig jaar succesvol omdat deze gepaard ging met uitbreiding van de productie. Toen de wegen en havens werden gebouwd, konden vrachtwagens en containers vol aan goederen geëxporteerd worden. Dat model kan niet zomaar even worden overgezet naar Afrika. Het ontbreekt daar aan een goed doordachte industrialisatie. De met Chinees geld gefinancierde projecten leiden tot een zware schuldenlast. Als de Afrikanen de leningen moeten terugbetalen, lopen ze het risico dat ze daarvoor budgetten voor gezondheidszorg en onderwijs moeten opofferen. 

De Chinezen zijn ook van plan hun militaire aanwezigheid in Afrika uit te breiden. Een jaar geleden openden zij hun eerste overzeese militaire basis in de kleine staat Djibouti in de Hoorn van Afrika. Deze plek is niet onbelangrijk. Djibouti ligt centraal in de omgeving van de Rode Zee en de Perzische Golf en langs de belangrijke routes voor olie en gas uit het Midden-Oosten.

Het is alweer tien jaar geleden dat China de Verenigde Staten heeft ingehaald als grootste handelspartner van Afrika. Vorig jaar was de Chinese handel met Afrika vier keer groter dan de Amerikaanse. Maar de VS is militair veel sterker aanwezig. Het militaire hoofdkwartier van het Amerikaanse Africom is gevestigd in Stuttgart, Duitsland, maar van daaruit worden zo'n vijftig bases op het Afrikaanse continent bedient.

De Chinese draak heeft de Amerikaanse adelaar nog lang niet overwonnen, maar wint elke dag aan kracht.

Bron: column van de Deense journalist Flemming Ytzen voor het blad Politiken, gepubliceerd op zijn weblog 10.9.18, uit het Deens met behulp van Google samenvattend vertaald door Ytzen Lont (met toestemming van de auteur). 

https://flemmingytzen.com/2018/09/10/da-hele-afrika-fyldte-op-i-beijings-gader/