zaterdag 6 april 2019

Vreemd verhaal

Onder de titel 'Volk om een Vreemd Verhaal' voeren Paul Koster en Roeland Scherff vrijdag 12 april in Houten het bijbelse passieverhaal op in negen door hen zelf geschreven songs. 

Paul Koster is muzikant en werkt daarnaast als onderzoeker en docent economie aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Roeland Scherff is gitarist, toetsenist en songwriter en als docent verbonden aan de popafdeling van het Conservatorium van Amsterdam. Voor een serie vesperdiensten in de Stille Week voor Pasen schreven zij een aantal liederen, die zij vervolgens hebben gebundeld. Na verschillende live optredens in het land hebben zij hun songs opgenomen en voor iedereen beschikbaar online gezet. Alle te downloaden songs worden 12 april live uitgevoerd in Houten. 

Vrijdag 12 april 2019 om 20:30 uur in Soos Kruispunt, Het Spoor 51, Houten. 
Toegang vrij. Collecte voor jongerenprojectreis Crosspoint goes Malawi. 

https://volkomeenvreemdverhaal.nl/




zaterdag 30 maart 2019

Steun Venezuela

Op het speciale gironummer 5125 voor Venezuela is naar verhouding nog maar heel weinig geld binnengekomen, zegt het Nederlandse Rode Kruis. Het Rode Kruis mag binnenkort eindelijk Venezuela in om hulp te verlenen aan de bevolking, die in honger en armoede leeft door het wanbeleid van de zich met moeite aan de macht vastklampende president Maduro. Er is dringend behoefte aan medicijnen, eten en schoon drinkwater. Daar is veel geld voor nodig.

Oproep Rode Kruis:
https://www.rodekruis.nl/dossiers/venezuela

Nieuwsbericht NOS:
https://nos.nl/artikel/2278248-nog-geen-250-000-euro-aan-donaties-voor-venezuela-heel-schrijnend.html

Ruim een jaar geleden (5/1/18) schreef ik een blog over een jonge man in Venezuela die mij vertelde over de crisis. Zo nu en dan heb ik nog contact met hem. Hieronder vertel ik nogmaals zijn verhaal.

JESUS LIKES YOU

Gisteren ontving ik een bericht van een dating site: Jesus likes you.

Jesus sprak mij direct aan, ik bedankte hem en vroeg hem meer te vertellen over waar hij vandaan komt.

Jesus is 24 jaar, woont in Venezuela en is chemisch ingenieur. Hij werkt bij een bedrijf dat mais verwerkt tot bloem. Ik dacht aan maizena, wat herinneringen opriep aan m'n moeder. Waar deed ze géén maizena bij? Volgens Jesus een goed en goedkoop product dat in Venezuela veel gebruikt wordt.

Jesus wil weg uit Venezuela. Alles is onbetaalbaar geworden, zelfs als je werk hebt kan je niks kopen. Voor jonge mensen is er geen toekomst.

Wat niet iedereen beseft, is dat 'wij' grenzen aan Venezuela: Bonaire, een Nederlandse gemeente, en Aruba en Curaçao, zelfstandige landen binnen het Koninkrijk. De Nederlandse defensie is verantwoordelijk voor de grens met Venezuela. De ABC-eilanden zijn ook populaire vakantiebestemmingen vanuit Venezuela. Jesus is er een paar keer geweest. In betere tijden.

Ik vertelde hem dat ik op televisie de beelden heb gezien van lange rijen mensen bij de grens die het land willen verlaten. Het land heeft mensen als Jesus nodig. Maar als ik hier blijf, kan ik niks voor m'n land en familie doen, antwoordde Jesus.

De armoede is het gevolg van mismanagement van de regering. Wij hebben hier nog een miniatuurstadje in Den Haag, Madurodam, wat misschien net passend is voor jullie president, opperde ik. Maar als zijn president naar Nederland zou komen, dan wist Jesus nog wel een ander adresje in Den Haag.


Bron: http://blog.stylo.nl/2018/01/jesus-likes-you.html

donderdag 28 maart 2019

Voor het nieuws was

Griffier William van Zanen laat mij weten dat de gemeente Houten zich dit jaar ook gaat aanmelden voor het project Open Raadsinformatie. Al ruim 100 gemeenten en 5 provincies leveren open data, die worden gebruikt in de plugin 'Voor het nieuws was'. Van de media doen o.a. NOS, RTV Utrecht en AD mee. De plugin 'Voor het nieuws was' zoekt de stukken van de gemeenteraad en provinciale staten bij het laatste nieuws en toont deze in een lijst met hyperlinks naast het bericht.

Plugin
Sinds een tijdje maak ik gebruik van de Chrome-extensie 'Voor het nieuws was'. Deze plugin is beschikbaar voor de webbrowsers Chrome en Firefox. 'Voor het nieuws was' laat naast een nieuwsbericht de onderliggende brondocumenten zien. De plugin zoekt de stukken van de gemeenteraad en provinciale staten bij het laatste nieuws. Dit werkt alleen voor de media en overheden die hieraan meedoen en hun documenten als open data ter beschikking stellen.

Media
Deelnemende media zijn tot nu toe NOS.nl, RTV Utrecht, Omroep West, Omroep Flevoland, 1Limburg, AD, Parool, Gooi- en Eemlander, Noordhollands Dagblad, Haarlems Dagblad, IJmuider Courant, De Stentor, Leidsch Dagblad en de De Limburger.

Open data
'Voor het nieuws was' is een project van de Open State Foundation in Amsterdam. Deze stichting streeft ernaar dat alle overheden hun publieke informatie als open data volgens vastgestelde standaards voor iedereen digitaal toegankelijk en herbruikbaar maken. Open data hebben een maatschappelijke en economische waarde waarmee de democratie kan worden versterkt, aldus de stichting. 

Provincies en gemeenten
Inmiddels doen vijf provincies en een groeiend aantal gemeenten hieraan mee. De provincies Limburg, Utrecht, Zuid-Holland, Flevoland en Noord-Holland werken samen met de Open State Foundation aan het beschikbaar stellen van hun informatie als open data. De volgende stap die zij willen maken is het hanteren van één standaard voor de terminologie die gebruikt wordt in de stukken van de twaalf Provinciale Staten. Dat maakt het vergelijken van informatie van de provincies op termijn gemakkelijker. 

De Vereniging Nederlands Gemeenten (VNG) werkt vanuit het Actieplan Open Overheid aan het beschikbaar stellen van raadsinformatie als open data. Hiermee wordt de informatie herbruikbaar en kunnen app-bouwers, data-analisten en data-journalisten nieuwe toepassingen bouwen en benutten om de lokale democratie te versterken. 

Voor het nieuws was in Houten

Aan 'Voor het nieuws was' doen inmiddels ruim honderd gemeenten mee. Mijn eigen thuisgemeente Houten is daar niet bij. Ik heb contact opgenomen met de ontwikkelaar Oberon en de Open State Foundation, onder andere met de vraag of al bekend is of Houten binnenkort hieraan mee gaat doen. 

De adjunct-directeur van de Open State Foundation, Tom Kunzler, liet mij weten: "De gemeente Houten doet nog niet mee met het project Open Raadsinformatie van VNG en Open State Foundation. De VNG kan dit jaar echter wel 100 extra gemeenten toevoegen en die uitnodiging gaat ook naar alle gemeenten. Wat u in de tussentijd kunt doen is de griffie van de gemeenteraad van Houten aansporen zich aan te melden om de raadsinformatie als open data te ontsluiten. Dan komt de data van Houten ook automatisch terecht in de plugin van Oberon."

Dat liet ik mij geen twee keer zeggen en ik heb meteen contact opgenomen met de raadsgriffier van Houten William van Zanen om hem - zoals gezegd - 'aan te sporen' en te vragen wanneer de gemeente Houten meedoet. De griffier liet mij weten dat Houten sinds kort de raadstukken kan aanbieden als open data. Dit is mogelijk geworden doordat de gemeente onlangs is overgegaan op een nieuw bestuurlijk informatiesysteem, iBabs. De informatiemanager van de gemeente gaat Houten aanmelden voor het project Open Raadsinformatie van de VNG. Adjunct-directeur Tom Kunzler van Open State Foundation bevestigt dat hij hierover inmiddels bericht heeft gekregen van de gemeente Houten. Hopelijk komt de Houtense raadsinformatie dan ook snel beschikbaar naast mediaberichten met 'Voordat het nieuws was'. 


Ytzen Lont steunt de redactie van Daar Hou Ik U Aan, het politieke radioprogramma van Omroep Houten, met tips en informatie (tips welkom!). 
Omroep Houten
Daar Hou Ik U Aan
Elke zaterdag 11 tot 12 uur
HoutenFM: 107.3 FM

zaterdag 23 maart 2019

Mende

Leuk om in de nieuwsbrief van het Nederlands Bijbelgenootschap te lezen over een bijbelvertaling in het Mende. Sinds bijna twintig jaar verhuur ik een kamer en met een beetje geholpen toeval zijn mijn huisgenoten meestal afkomstig uit Sierra Leone, inmiddels de vierde op rij. In mijn huis worden en werden allerlei talen gesproken door bewoners en bezoekers: Nederlands, Fries, Engels, Duits, Krio, Temne, Mende, Fula en Madinka. Mijn eigen moedertaal is Fries, de moedertaal van mijn huidige huisgenoot is Mende. Hij spreekt overigens uitstekend Nederlands en ik ook wel, hoor, al vind ik 'het gesprek' - multitaskend tussen luisteren, denken en praten - nog steeds de moeilijkste vorm van communicatie die er is. In welke taal dan ook. Het fijne van schrijven is dat er niemand doorheen praat, ook ikzelf niet. 

Gisteren hadden we het er nog over dat we onze moedertaal (Mende en Fries) steeds slechter beheersen en dat we in gesprekken met familie soms midden in een zin van taal wisselen. Ik kan een paar zinnetjes Krio ("Aw di bodi?" - "Di bodi fine.") en met een beetje geluk hoor ik of iemand Temne of Mende praat. 

De kledingkast op mijn slaapkamer heb ik jaren geleden met behulp van drie jonge Afrikanen in elkaar gezet en ik herinner mij hoe ik op een gegeven moment achter mijn kast de achterwand stond vast te houden, terwijl de jongens aan de voorkant in Temne aan het delibereren waren hoe ze de deur moesten bevestigen. Ik zei: jongens, ik sta hier goed, maar als ik iets moet dóen, zeg het dan alsjeblieft in het Nederlands of Engels. Of Fries. 

Mijn huidige huisgenoot is geboren in Bo, de hoofdstad van de provincie Bo, waar de Mende in de meerderheid zijn. In de Mende-taal ben ik sprakeloos en in het Temne ken ik tenminste één woord, waarmee de kinderen mij in Sierra Leone in elk dorp dat wij passeerden enthousiast nariepen: "Oporto!", blanke. 

Bij ons thuis lazen we vaak uit de Friese Bijbel. Maandagavond neem ik deel aan het 'interactieve klantenpanel' van het NBG om mee te praten over de revisie van de Nieuwe Bijbelvertaling (NBV-R), waar momenteel hard aan gewerkt wordt. Bijbelgenootschappen streven ernaar de Bijbel in ieders moedertaal te vertalen. Nu dus ook in Mende.


maandag 18 maart 2019

New Orleans

A friend posted a meme on Facebook. "I also want to die in New Orleans". Actually, it's the title of a recently released album by Sun Kil Moon. I wanted to add a short comment, but then I kept on writing, so many memories in my mind from almost 40 years ago. Let's copy my 'short comment' here.

Dear friend. It's a nice town, but alive it's just a bit more fun then being found dead there. I've been there with my girlfriend in 1980, we rented an apartment in old downtown French Quarter. Jazz and blues all around us in the streets. It was the first time I've ever seen a real gun, a gold coloured revolver. A 17 year old boy who showed me the gun told me he had stopped shooting people. He felt he was to old for that now.

The owner of the apartment block thought I was a burglar, when I was waiting in the hall for my girlfriend who had the key. I was lucky my girlfriend came back just in time. The owner told me he used to shoot first, then talk. The first time I heard that expression, and it was for real.

The man whom we rented the apartment from had two adjacent apartments with a connecting door. He explained to us why. When the police came with a search warrant, he could slip through the door to the other apartment for which the police would need to get another warrant, giving him the chance to get away.

We were hitchhiking for a year through North America. On our way to New Orleans we were picked up by five guys in a big classic American automobile. They were just coming from an offshore oil rig heading to New Orleans for the weekend, looking for some hookers. My girlfriend was the only woman in the car - a mistake that we had never made before but it was getting late, we were tired and it started to rain, so we had accepted the ride. The guys started talking dirty about my girlfriend, and I was really getting worried about her safety.

The highway to New Orleans is a many miles long bridge through the swamps, no houses, no turning left or right, nowhere to go. There were three guys in the back of the car, I was sitting next to the driver, my girlfriend next to me and next to her another guy, all pushed together in the front of the car. The driver had told me where he came from and had said that he was a Southern Baptist. I asked him whether he was baptized (which I know is done in that church only after a testimony of faith as an adult) and when he nodded I started to talk to him about his faith and the responsibility that came with it. While the guys in the back started talking more and more aggressively about my girlfriend, I made the driver personally responsible for whatever would happen to her, and he seemed to understand the message.

It was a relief when we finally entered the city, but then we were shocked when the driver spotted an eight years old black boy on the side of the street and he pulled his car straight to the boy, shouting "ah, a nigger!". I still can see the fear in the boy's eyes when he turned around and saw the car coming straight at him, only turning away at the last moment.

A few minutes later we could finally leave the car and we had made it safe. We had one address where we could stay a few days, the aunt of someone we had met before. A white lady who was a professor at an all black college. First we went to a grocery store to get some food, but the shelves were almost empty. At the entrance there was a sign "Cashier carries no money. Armed guard in the back."

We went across the street, into a bar. We ordered a drink and I called the professor. She asked me where we were and if there were any whites in the bar. I was very surprised by her question, hadn't thought of that at all, so I looked around and told her: no, there are only black people here. Then she asked if I could ask for the owner of the bar to come to the phone. Again I was very surprised by her question, but I did as she said, I asked who the boss was and he came to the phone.

Later we heard that she did exactly the same as I had done, she made the owner personally responsible for our safety until she was there to pick us up. She told him who she was, professor of a renowned black university and that we were her guests.

While we were waiting for her, an old man, 80+, put a nickel in the juke box, chose an old blues song and started to dance alone on the wooden floor of the bar. We felt safe and very much at home there.

When the professor came to pick us up, she and I thanked the people in the bar for their care. In the car the professor explained to us that we had been in a neighborhood where even police and fire brigade often refuse to go, out of concern for their safety. We had picked the right bar and her good name had done the rest.

Our way out of the city, after we had stayed a few days in her suburban house and a week in the old apartment downtown, was just as exciting as the beginning. We got a long ride North with a black truck driver. On one condition. My girlfriend had to hide behind the curtains of the driver's sleeping compartment, for at least a 100 miles. We could talk but she shouldn't show her face. The driver explained that if anyone saw him with a white woman, he would be reported and lose his job. A white man was just about acceptable.

The man told us that he had been marching with Martin Luther King, knowing that police were prepared to shoot with live ammunition, and that several of his friends had lost their lives during the protests.

New Orleans is a wonderful city, worth a visit, but a louzy place to die.

There is a House in New Orleans. They call it the Rising Sun. It's been the ruin of many a poor boy. And God, I know I am one.