Gekkenhuis Hoekse Lijn

Vandaag gaat na jaren vertraging de Hoekse Lijn van Rotterdam naar Hoek van Holland open. Sandy Struijs zingt er een liedje over. Een hit in de regio.

Onze grappige meester Rietkerk leerde ons: "Rotterdam, Schiedam, Vlaardingen, Maassluis... Gekkenhuis!"

Bij een repetitie met de blinde kaart wees de meester Hoek van Holland aan. Ik vulde het goed ingeprente antwoord in: "Gekkenhuis". De laatste jaren was dat woord zeker van toepassing op de Hoekse Lijn.

Op de middelbare school wist ik wel beter. In een proefwerk kregen we de vraag: "Met welke hoek moet de scheepvaart rekening houden?" Dat van de hoek van declinatie en hoek van inclinatie heb ik nooit zo begrepen. Dus heb ik maar ingevuld: Hoek van Holland. Dat is toch zeker een hoek om rekening mee te houden.

De Hoekse Lijn is een ombouw van de oude spoorlijn naar een metrolijn van de RET. Als baby en kleuter woonde ik in Schiedam Nieuwland, waar deze lijn ook langskomt. Je kon met de trein naar het strand bij Hoek van Holland en de veerboot naar Engeland.

Maar de eerste keer dat ik in Engeland ben geweest was met het vliegtuig van Dulles Airport bij Washington DC naar Londen, op 29 november 1980. Negen maanden eerder waren we met een enkeltje van Brussel naar Boston gevlogen, waarna mijn vriendin Marjan en ik 'het hele jaar' liftend van coast to coast door Noord-Amerika zijn getrokken.

Op 2 december kwamen we met de veerboot van Harwich naar Hoek van Holland weer aan in het moederland, net op tijd voor mijn moeders 55ste verjaardag op 3 december.

Van de boot liepen we naar het station. Eerst maar eens een kaartje kopen naar Rotterdam, waar Marjans ouders woonden. Marjan bij het loket van de NS: "Two tickets to Rotterdam, please". "Marjan", zei ik, "hier kan je weer Nederlands praten, hoor". Wat verward en met een Amerikaans accent schakelde ze over op haar moedertaal. Hoek van Holland. Gekkenhuis. Holland!

Te beluisteren op YouTube: Sandy Struijs - Op de metro

Garantievoorwaarde

Vandaag voor het eerst een review geschreven op Kieskeurig. Voor alles moet een eerste keer zijn.

"Een wasmachine Beko WTV71483CSB gekocht met drie jaar garantie. De wasmachine is vandaag (26/9/19) geleverd maar nog zonder de volgens mij bij aankoop overeengekomen garantie. Om deze garantie te 'claimen' moet ik eerst de volgende procedure doorlopen: "Schrijf een review op de website waar het product gekocht is of via www.kieskeurig.nl. Mail je naam, adres en woonplaats uiterlijk 10 december naar SmartSteam@Asogem.nl tezamen met een kopie van de aankoopnota, het serienummer van het apparaat en een screenshot van de review. Je ontvangt nu een garantiecertificaat (...)". Het was voor mij even puzzelen waar ik moest zijn, omdat ik dit nog nooit heb gedaan, maar bij deze dan mijn review. Ik vind dit een idiote procedure, die niet bijdraagt aan de goede naam en betrouwbaarheid van het merk en de service van Beko en daarnaast heb ik geen idee wie Asogem is, waar ik een screenshot van deze review naar toe moet sturen. Maar ik voldoe als klant desondanks graag aan de garantievoorwaarden, omdat de garantie voor mij erg belangrijk is. Van zijn kant is Beko juridisch gewoon verplicht de overeengekomen garantie te leveren, omdat het product onder deze bepaalde voorwaarde en voor een bepaalde prijs is aangeboden en door mij op die voorwaarde is gekocht. Ik heb geen idee waar de cijfers 1 tot en met 10 op slaan (een rapportcijfer maar voor wie of wat?), dus ik heb voor het gemak maar cijfer 1 aangeklikt. Ik beveel dit product niet aan, omdat ik geen kenner ben van witgoed en elektronica en het niet mijn gewoonte is om iets aan te bevelen waar ik geen verstand van heb. Het apparaat is nog maar net afgeleverd, dus ik heb er nog geen ervaring mee. Tot zover deze stap van de vereiste garantieprocedure.

PS. Inmiddels zie ik dat deze review kan worden goed- of afgekeurd door Kieskeurig.nl, wat ik op zich terecht vind, maar de procedure wordt hierdoor wel des te merkwaardiger, omdat Beko dan dus de garantie en service afhankelijk stelt van eventuele goedkeuring door Kieskeurig."

Aansprakelijk

In het AD van 10 september 2019 staat een opmerkelijk bericht. Een Franse werkgever is aansprakelijk voor de dood van een werknemer die tijdens een zakenreis seks had met een vrouw die hij ontmoette in het hotel. Hij overleed tijdens of kort na de seksuele daad.

AD: "Het Franse spoorwegbouwbedrijf TSO moet een fikse schadevergoeding betalen aan de nabestaanden van een werknemer die in 2013 tijdens een zakentrip aan een hartaanval overleed nadat de getrouwde man in zijn hotel seks had gehad met een vrouwelijke date. Volgens een Franse rechter werd de man het slachtoffer van een bedrijfsongeval en is zijn baas verantwoordelijk voor de financiële schade die zijn gezin na zijn dood heeft geleden."

Op Facebook reageren mensen met "moet niet gekker worden", "belachelijk", "absurd". Deze reacties zijn begrijpelijk. Toch voeg ik hier ook een nuance ter overweging aan toe.

Het gaat te ver, ja. Maar veel mensen beseffen volgens mij niet of onvoldoende hoe aansprakelijkheid tijdens het werk verschilt van particuliere aansprakelijkheid. Wie is wanneer aansprakelijk in huis, op bezoek, op de weg, op de werkvloer, school, tijdens een bedrijfsuitje, schoolreisje, jeugdkamp.

Een vergelijking van een andere orde ter overweging. Als zzp'er moest ik jarenlang twee aansprakelijkheids-verzekeringen hebben, een AVP (Particulier) en AVB (Bedrijf). Als ik op bezoek bij de buren de spreekwoordelijke vaas omstoot, valt dit onder de AVP,  maar precies dezelfde gebeurtenis terwijl ik "aan het zzp'en" ben is niet gedekt. Ook al zat ik even gezellig aan de koffie. Daarvoor heb ik een AVB nodig. Het stoorde mij dat ik dezelfde risico's twee keer verzekeren moest.

In 1975 ging ik met drie vrienden naar Noorwegen. Ik was 19, bijna 20 jaar en volgens de wetgeving van toen nog minderjarig. Slechts één van ons had een rijbewijs. We gingen met de Mercedes van de band waarvoor hij gewoonlijk reed. Maar onderweg werd hij ziek. Zijn maat had nog geen rijbewijs maar hij kon prima een auto besturen - misschien wel beter dan degene met het rijbewijs; dat geloofde ik wel. De anderen vonden dat hij het stuur wel over kon nemen, maar daartegen heb ik me heftig verzet. De anderen konden mijn argument maar moeilijk begrijpen. Ik geloof best dat je goed kunt rijden, zei ik, maar als er iets gebeurt ben je zonder rijbewijs onverzekerd, ik ben minderjarig, dus mijn ouders zijn zonder dat ze weten wat hier aan de hand is mede aansprakelijk. Ik vond dat ik dat mijn ouders niet kon aandoen.

Het is misschien  wel aardig om ook een 'meevaller' te noemen. Iets wat onverwachts wél onder mijn AVP viel zonder bijverzekeren. Op verzoek van vrienden heb ik mij eens garant gesteld voor het bezoek van een oma en een kleindochter van 13 die vanuit Afrika twee maanden naar Nederland kwamen om voor het eerst hun uit elkaar gereten familie weer te zien na een burgeroorlog. Ik wilde dat alleen doen als voor beiden de ziektekostenverzekering en aansprakelijkheidsverzekering goed geregeld was. Stel oma steekt onvoorzichtig over, komt ongeschonden aan de overkant maar ze veroorzaakt een ernstig ongeval doordat auto's moeten uitwijken. Dan zou ik aansprakelijk zijn - of ik er nou bij was of niet. Ik liet het uitzoeken door mijn verzekeringsagent. Het goede nieuws was dat mijn bestaande AVP zonder bijbetaling dit extra risico dekte. Het was nou eenmaal particuliere aansprakelijkheid, waarvoor deze verzekering bedoeld was.

De voorbeelden zijn van een heel andere orde dan het verhaal in het krantenbericht, waarbij een Franse ondernemer aansprakelijk is voor de dood van een werknemer door een seksueel uitstapje tijdens een bedrijfsuitstapje. Maar de moraal van mijn verhaal is, dat wettelijke aansprakelijkheid een strikte logica volgt (want die is er wel degelijk) waarbij een werkgever in beginsel verantwoordelijk is voor wat er tijdens de door hem bestemde tijd (! het basisbeginsel van werkgeverschap) gebeurt.

---
Link naar het bericht in AD 10-09-19: Baas verantwoordelijk voor werknemer die stierf na overspelseks tijdens zakentrip

Autovrij Londen

Reimagine is a new event to celebrate World Car Free Day on Sunday 22 September 2019. London's biggest celebrations will take place on more than 20 kilometres of closed and restricted roads in the City of London, Southwark and Tower Hamlets. Road closures will be in place between 07:00 and 19:00.

Surrounding roads will be very busy and delays are expected. Tower Bridge and London Bridge will be closed to general traffic. Buses will still run across London Bridge and there will be access for emergency services. Southwark Bridge may need to be closed northbound at short notice on the day to help manage traffic.

Avoid driving in central London unless absolutely necessary. For journey across the capital, avoid central London and use alternative routes such as the A406 or A205.

The best way to get to Reimagine will be by walking, cycling or by public transport.

Many bus routes will still be running over London Bridge, and there are a number of London Underground and rail stations just a short walk away from the celebrations: Bank (Central, Northern, Waterloo & City and DLR), Blackfriars (District and Network Rail), Cannon Street (District and Network Rail), Liverpool Street (Central, Hammersmith & City and Network Rail), London Bridge (Jubilee, Northern and National Rail), Mansion House (District), Monument (District), Moorgate (Northern and Network Rail), St Paul's (Central), Tower Gateway (DLR) and Tower Hill (District).

Santander Cycles is also offering free access to all bikes across London on the day. 

Visit the Car Free Day page for more information. 

Source: E-mail newsletter of Transport for London 16-09-19. 

No degree but property

Eerder gepubliceerd op Facebook 16-09-2017

Today I received this "letter to Sierra Leonean youths" in a WhatsApp group. The letter puzzles me, since it says: "Forget about education, a degree makes you work for minimum wages and you will still be poor. Not a degree but property will get you out of poverty. It's better to have a small business, like selling in the streets, than to get your degree."

I don't think this is a good idea, especially for the nation as a whole. I believe the country needs an educated new generation, especially women, to get out of mysery, but on an individual level it may be true that education doesn't prevent you from being poor. Or is this letter only inspired by envy?

To explain the amounts in the letter. Earlier this week I transferred € 22 (SLL 184,321.00) to a good friend who's taking care of four siblings and had gone completely out of food. That day the euro was around 8400 leones. One day later the euro is worth near 9000 leones and one dollar is 7500 leones. 

[* 16-09-2019 Western Union: € 1,00 = SLL 9602]

So what is wisdom? How to fight your way out of poverty? Small business, property, degree?

I don't know the answer to poverty, and most probably you do not know either.

I can think of love and mutual respect to start with, education, no corruption, no asking for bribes or (sexual) favours, proper tax system, infrastructure, use of hydro- and solar energy, tourism and hospitality, diaspora sending money home, diaspora bringing knowledge home, investing in profitable business, proper savings schemes, microcredits, crowd funding, fair trade agreements, multilateral international diplomacy, and what more..

Maybe you have some comment on the importance of higher education 'versus' small businesses to fight poverty.

Here's the letter that I received 16-09-17 through WhatsApp: 

"LETTER TO SIERRA LEONEAN YOUTHS!

Throw Away That Degree Otherwise You Will Die Poor ~~~~Think Ahead~~~~

Most of the educated people in Sierra Leone are poor. Majority of the educated earn less than Le2,500,000 for a salary before tax and other deductions.

When the deductions are put into consideration, the net salary comes to around Le1,800,000.

The net salary then suffers from loan deductions of up to Le500,000leaving the salary at around Le1,300,000.

The landlord then demands for his Le300,000 and monthly shopping takes away Le250,000 leaving one with a Le750,000.

The bus will demand for Le10,000 going to and from work and relatives get another Le150,000.

The whole salary is gone and borrowed money starts operating. The borrowed money includes short loans and salary advances.

The difference between poverty and prosperity is property. A prosperous person has property to his name while a poverty stricken person has no property to show.

Using this understanding, therefore, most of the degree holders are poverty stricken, borrowing money to buy chicken and chips, pizza, and a car.

The biggest excuse for getting paid such low amounts of money and having to sit and work for another person for 30 days is THE DEGREE that one possesses and that’s all.

This has made most of the degree holders very poor to poverty stricken and will die that way most likely. A degree holder does not know how to generate money unless that money is generated for the employer.

A degree holder is so dependent on the salary that he can do anything to get a job but will not think of starting a business of his own to employ others.

(...)"