dinsdag 2 juli 2019

Trendsetter

Op 1 juli memoreerde ik in mijn blog dat 25 jaar geleden GSM werd ingevoerd in Nederland en ik diezelfde maand nog mijn eerste zaktelefoon in gebruik nam. Iemand reageerde: ik wist niet dat je zo'n trendsetter was.

Of ik een trendsetter ben, betwijfel ik. Op veel gebieden loop ik hopeloos achter. Zo worstel ik nog steeds met de afstandsbediening van de televisie. Een vriend van mij vroeg eens: zou jij niet eens een kijkje willen nemen in de toekomst, zeg over vijftig of honderd jaar. Ik antwoordde: Daar heb ik helemaal geen behoefte aan, want ik leef al in de toekomst. Eigenlijk ben ik een 19de-eeuwer die per ongeluk in een verkeerde eeuw terecht gekomen is. Maar op het gebied van online-communicatie ben ik inderdaad vaak wel een van de eersten. Ik lééf online. Altijd al.

In reactie op deze reactie ben ik wat verder gaan dwalen in mijn herinneringen aan nieuwe technische ontwikkelingen en daar zit weer een nieuw blogverhaal in. Bij deze. 

Als mensen het hebben over de nieuwigheid van sociale media, moet ik altijd een beetje glimlachen. Ik ontdekte de 'bbs' (online bulletin boards en chatboxen) in mei 1987. Fantastisch: dat je achter je toetsenbord gaat zitten en er een echt mens aan de andere kant reageert. Sindsdien chat ik online met de hele wereld, lang voor het internet en sociale media gemeengoed werden.

In die tijd moest je nog wel met de gewone telefoon inbellen en dan zo'n ratelende en piepende modem inschakelen. Zo herinner ik me dat ik in de jaren '80 lange tijd elke ochtend van half acht tot acht uur met een secretaresse in Zwolle heb gechat, zodat we allebei langzaam op gang konden komen terwijl we al achter ons bureau zaten en daarna meteen aan het werk konden gaan. Om mijzelf wakker te krijgen, had ik een tijdschakelaar op mijn computer gezet en die zo geprogrammeerd dat deze bij het opstarten automatisch in een 'loop' continu ASCII-code 07 (Bel) naar de printer stuurde, die daardoor vreselijk begon te loeien. Dan móest ik m'n bed wel uit om 'm stil te krijgen.

Ook chatte ik in die tijd vaak met een man in Groningen. We kenden elkaar online al maanden toen ik hem voor het eerst in het echt ontmoette, toen hij voor een ziekenhuisafspraak in Utrecht moest zijn. Hij bleek helemaal geen gezicht te hebben, zijn gelaat was verminkt door een huidziekte, waar hij nooit over had gesproken en wat ook niet relevant was in onze gesprekken. In die tijd had ik vaak wat je zou kunnen noemen 'pastorale gesprekken'. Ik weet nog dat ik in de jaren '80 een oud-collega van Youth for Christ suggereerde: vergeet de koffiebar, online moet je zijn.

Het online communiceren beviel me zo goed dat ik via het Rijkscomputercentrum RCC in Apeldoorn een aansluiting aanvroeg op Datanet1, waarmee ik bijvoorbeeld kon inloggen op databases in Londen met o.a. nieuwsarchieven. Internet bestond in die tijd nog niet. Ook behoorde ik tot de eerste 1000 klanten van de Postbank die experimenteel gebruik maakten van Girotel. Bij toeval hoorde ik in die tijd dat sommige bedrijven een aansluiting hadden op '008', de nummerinformatie van de PTT. Ik belde de PTT en zei dat ik dat ook wilde. Het antwoord was dat dit vooral voor grote bedrijven was, "die een groot verkeer genereren", om zo de telefonistes van de PTT te ontlasten. Maar na intern overleg bleek dat er geen criterium was voor bedrijfsgrootte en zo werd ik als eerste eenling al in de jaren '80 aangesloten op de nummerdatabase van de PTT, wat mijn telefoonboeken overbodig maakte en waarmee ik ook omgekeerd kon zoeken, dus zowel een telefoonnummer zoeken bij een adres als een adres zoeken bij het telefoonnummer.

De gemeente Utrecht heeft mij nog eens een detectiveopdrachtje gegeven, nadat er uit een buurt meldingen binnen waren gekomen van illegale activiteiten in een pand. Ik heb het pand een poosje geobserveerd, buurtbewoners bevraagd en ik kon verschillende databases doorzoeken waar de opdrachtgever niet over beschikte. Eind jaren '80 kreeg de Dienst Ruimtelijke Ordening voor het eerst een computernetwerk. Ik begon meteen enthousiast gebruik te maken van de ingebouwde emailfunctie, maar de respons was letterlijk nul. Ook vroeg ik een thuisaansluiting aan op de printer op de verdieping waar Stedebouw gevestigd was. De collega's begrepen er helemaal niets van dat mijn werk 's morgens op de printer klaarlag, terwijl ik nog niet op kantoor verschenen was, maar er 's avonds thuis aan gewerkt had.

Van 1994 tot 1996 woonde en werkte ik part time in Bonn, als telewerker, terwijl mijn klanten in Nederland zaten. Dat bleek geen enkel probleem. In Utrecht had ik bij een collegabedrijf een gewone PC constant aan staan, waar op ik met het programma PC Anywhere telefonisch kon inloggen. Op een dag moest ik een tekst aanleveren bij een drukker in Zwolle en ik had gevraagd of hij een mailbox had. Ja, dat was geen probleem. Maar op de dag van de deadline bleek dit een misverstand. De drukker had wel een mailbox, maar niemand wist hoe die werkte. Toen heb ik de tekst naar m'n eigen PC in Utrecht verzonden, het collegabedrijf gevraagd het op een diskette te zetten en een koerier te bestellen. De kosten heb ik ter leringhe maar weinig vermaeck van de opdrachtgever op de factuur nauwkeurig gespecificeerd: verzending Bonn naar Utrecht Hfl 1,25 + verzending van Utrecht naar Zwolle Hfl 125. Zelden heb ik de kostenefficiëntie van online communicatie zo helder voor ogen gehad.

Het grappige is dat ik in mijn tienerjaren al veel fantaseerde over computers. Daarover heb ik ook nog wat dagboekaantekeningen uit die tijd. Als ik over dit onderwerp nóg een blog wil schrijven, dan moet ik die er maar weer eens bij zoeken. Op mijn vijftiende, in 1971, schreef ik in mijn dagboek (ik citeer nu uit het hoofd uit eigen werk): "Vroeger was het praten over computers een geliefkoosd onderwerp. Zouden leraren ooit vervangen worden door computers?". Daarna volgt de puberklacht dat leraren allang tot computers zijn verworden, alleen gericht op kennis en stampen. Het mooiste hiervan vind ik het eerste woord van de zin: "Vroeger". In 1971. Vroeger... computers...

Eerder schreef ik al eens een blog (18-02-17) over een andere fantasie, van toen ik een jaar of 13 was. Ik citeer weer mijzelf: "Elke dag kwam ik op de fiets van school in Ede naar huis in Barneveld langs een groot landhuis te midden van een mysterieus bosperceel. Op een dag besloot ik daar mijn hoofdkantoor te vestigen. Ik had in dat landhuis een grote centrale computer bedacht die met een paar drukken op de knop tal van brieven en bladen produceerde en verzond, een immense tekstverwerker. Dit was rond 1969 terwijl ik er alleen maar dromerig langsfietste op weg naar huis en het zou nog vele jaren duren totdat ik begin tachtiger jaren voor het eerst een echte tekstverwerker zag. Dat voelde als een moment van herkenning."








maandag 1 juli 2019

GSM 25 jaar

Vandaag is het 25 jaar geleden dat GSM in Nederland werd ingevoerd. Op 1 juli 1994. Ik herinner me die datum nog uit het hoofd. De eerste generatie (G1) van het Global System for Mobile communication. Van de telefooncel stapten we over op de cell phone. De cel is dan niet meer een klein grijs, groen of rood hokje op de hoek van de straat waar een telefoon in hangt met een verscheurd telefoonboek, maar de actieradius van een zendmast in de buurt die het digitale signaal van de mobiele telefoon opvangt en daardoor weet waar je bent en een oproep naar je nummer kan doorzetten. 

Daarvóór hadden we al wel het analoge autotelefoonnet (ATF1) met een radiosignaal dat vrij door de 'ether' klonk. Voor pak 'm beet 5000 gulden had je ook al een handset, met een gigantische batterij (ik schat 20x30x5 cm), die je uit je auto kon meenemen. Ik zie de verbaasde blikken nog, zo rond 1990, toen iemand met zo'n ding een vergadering kwam binnenlopen. 

De invoering van het digitale GSM leidde meteen tot een enorme prijsdoorbraak, die mobiele telefonie ook voor de gewone kleine zelfstandige zoals ik bereikbaar maakte. Direct die eerste maand, juli 1994, kocht ik mijn eerste mobiele telefoon, een Nokia, voor slechts 2000 gulden. De batterij moest wel elk jaar vervangen worden voor de somma van 130 gulden. 

Het staatsbedrijf Koninklijke PTT Nederland, op het punt om geprivatiseerd te worden, was de enige aanbieder. Elke nieuwe klant werd nog persoonlijk door het bedrijf gebeld om te laten weten dat de telefoon was aangesloten. Ik herinner me dat eerste telefoontje nog goed. Ik liep al een paar dagen rond met mijn nieuwe, kostbare maar nog niet functionerende bezit, toen dat eerste, verlossende telefoontje kwam, op een hete middag in juli op het pleintje naast station Bonn-Beuel. Het plotselinge haast explosieve gevoel van verwondering, vrijheid en zelfs macht.

Het 06-nummer hield ik voor mijzelf, '06' stond toen nog voor 'privé', terwijl mijn Utrechtse vaste lijn permanent doorgeschakeld stond naar m'n mobiel. Zo kon ik kantoor houden in Bonn, waar ik part time woonde, terwijl m'n klanten in Nederland daar niets van merkten.

Wat we ons nu niet meer kunnen voorstellen is dat in diezelfde tijd de (al lang bestaande maar nog niet zo breed verspreide) fax doorbrak, terwijl e-mail al bestond maar door vrijwel niemand gebruikt werd. Binnen de gemeente Utrecht (mijn grootste klant) was ik zo'n beetje de enige die mail gebruikte maar er kwam nooit antwoord. 

Om stukken te versturen trok ik de telefoon van m'n hospita in Bonn uit de muur, ik plugde m'n laptopje in en faxte direct vanuit MS Word. Bij de gemeente werd de fax gekopieerd en verder verspreid. Ooit ontving de gemeenteraad van Utrecht op deze manier antwoord op raadsvragen. Is het u bekend dat de antwoorden op deze vragen zijn opgesteld in Bonn? Nee. Dat kon men zich toen nog niet voorstellen. Inmiddels raken we er aan gewend dat het land en de hele wereld (see you at the demilitarised zone) met de smartphone geregeerd wordt.

zondag 2 juni 2019

Molens op de grens

Omroep Houten onderzoekt communicatie met buurgemeenten

Dinsdag 28 mei stemde de gemeenteraad van Houten in met een ontwerp verklaring van geen bezwaar voor de plannen van windpark Goyerbrug. Dit windpark komt ver van het centrum van Houten, op de grens van de gemeente Wijk bij Duurstede. Het schone Gelderse stadje Culemborg ligt trouwens nog dichterbij. De provincie kwam al aan het begin van deze eeuw met plannen voor windmolens langs het Amsterdam-Rijnkanaal, na inspraak in Houten werden de molens een stuk verder richting gemeentegrens geschoven. Wijk bij Duurstede wil geen molens, Bunnik denkt er nog over na en een onderzoeksbureau heeft al vast wat locaties ingetekend waar dat technisch zou kunnen, bijvoorbeeld op de grens van Houten: bij Nieuw Wulven, de Kruisweg (daar waar Houten misschien nog een paar duizend woningen buiten de rondweg wil bouwen) of ’t Goy. En aan het westelijk front zwaaien een vijftal Nieuwegeinse molens alle dagen vriendelijk naar hun drie Houtense collega’s, die zo nu en dan terugzwaaien, als ze in een goeie bui zijn.

Waarom komen die molens telkens op de gemeentegrens en wie gaat daar eigenlijk over? Gaan bestuurders regelmatig op de koffie bij de buren of gaan ze gewoon hun eigen gang? Hoe gaan plannenmakers en bestuurders om met de belangen van bewoners van de buurgemeenten? Bij wie moet de burger zijn als het om plannen gaat van de buren, met politici die ze niet kennen en die ze niet gekozen hebben? Hoe werkt de lokale democratie over de gemeentegrenzen heen?

Zichtbaar maken
Die kernvraag gaat niet – of niet alleen – over windmolens, maar de molens maken deze vragen wel letterlijk en figuurlijk het meest zichtbaar. Een paar redacteuren van Omroep Houten kwamen daarom op het idee om deze vragen maar eens gewoon voor te leggen aan de bestuurders zelf. Zo ontstond het plan om de wethouders van Houten, Bunnik, Wijk bij Duurstede en Nieuwegein en de gedeputeerde van de provincie uit te nodigen voor een debat. Dit zou dan ná de provinciale verkiezingen plaats moeten vinden, dus ergens in april of mei.

Oprechte nieuwsgierigheid
Zelf ben ik geen radiopresentator maar ik ondersteun de redactie regelmatig met het verzamelen van informatie en ik zou dus betrokken worden bij de voorbereidingen en ik maakte de discussies op de redactie mee. De taken werden verdeeld en vijf koppels van twee redacteuren zouden de vier gemeenten en de provincie benaderen, een voorgesprek houden en een videoboodschap opnemen. Het moest een niet ál te politiek debat worden, geen welles-nietes, niet voor of tegen windmolens. Uiteindelijk werd zelfs besloten om de wedstrijd te spelen zonder publiek. De politieke redactie van een publieke omroep die een apolitiek debat wil zonder publiek, hoor ik dat goed? Nee, natuurlijk gaat het om politieke vragen, voor een breed publiek. Maar het debat in Houten verzandt nogal eens in het eigen gelijk en de redactie wilde, zo heb ik dat tenminste begrepen, proberen de discussie los te trekken uit de dagelijkse politiek en de bestuurders aan het woord te laten over de vraag hoe ze met elkaar en elkaars inwoners omgaan. De debatvraag was ingegeven door oprechte nieuws­gierigheid – daar ben ik getuige van.

Toch geen debat
De gedeputeerde van de provincie en de wethouders van Nieuwegein en Wijk bij Duurstede wilden meteen meedoen aan het debat. Bunnik aarzelde maar vooral Houten zag een debat over dit onderwerp met de buren niet zitten en een ambtenaar ging meteen aan het rondbellen in de regio.

Uiteindelijk leidde dat er toe dat alle wethouders zich en bloc terugtrokken. Alleen gedeputeerde Pim van den Berg hield als laatste der Mohikanen moedig stand, maar uiteindelijk moest ook hij opgeven: “In m’n eentje kan ik niet debatteren”, verzuchtte hij, toen ik hem er naar vroeg.

Wob-verzoek
Maar de vraag hoe de gemeenten onderling met elkaar en elkaars burgers omgaan, blijft ook zonder dit debat overeind en de redactie blijft oprecht nieuwsgierig. Daarom vroeg Omroep Houten met een beroep op de Wet Openbaarheid van Bestuur – beter bekend als de WOB – om alle brieven, nota’s en e-mails die betrekking hebben op de onderlinge contacten over de windmolen­locaties op de gemeentegrenzen. De meeste gemeenten hadden daar de volle acht weken voor nodig die de wet toestaat en Houten zelfs nog iets langer.

Zwartgemaakt
Die extra tijd was waarschijnlijk nodig voor het zwart maken van alle namen, waarin Houten nogal ver gaat of je kunt ook zeggen heel consequent is. Zo lezen we in de stukken de mededeling dat “initiatiefnemer [zwartgemaakt] van Windpark Goyerbrug BV” een omgevingsvergunning heeft aangevraagd, ondertekend door een zwartgemaakte wethouder van Duurzaamheid, Milieuzaken en Buitengebied. Volgens de stukken komen vijf zwartgemaakte milieuwethouders in de regio bij elkaar om te praten over windenergie. Een team van kundige onderzoeksjournalisten van de omroep probeert nu te achterhalen wie toch wel onze wethouder van milieu is... Gelukkig hebben andere gemeenten dezelfde stukken geleverd zonder zwarte lak, dus veel van deze zwartmakerij is volkomen zinloos. Arme zwartmaker van de gemeente, die zo zijn best heeft gedaan.

Draagvlak
Inmiddels heeft de omroep zo’n 700 pagina’s aan documenten ontvangen. Het inventariseren, analyseren en presentabel maken van al die informatie vraagt tijd. Een eerste beeld tekent zich wel af. Al in 2001 wijst de provincie een paar zoekgebieden aan voor windmolens, het liefst op bedrijven­terreinen, langs snelwegen en het Amsterdam-Rijnkanaal. Nieuwegein stevent in rechte lijn op zijn windpark af, dat fier en trots Windpark Nieuwegein moet heten, zodat iedereen die met zijn auto over de A27 raast, kan zien dat Nieuwegein een duurzame gemeente is. Er zijn geen protesten vanuit de eigen bevolking, de enige bezwaren komen van een paar inwoners van Houten. Wijk bij Duurstede verzet zich vanaf het begin tegen windmolens, aarzelt soms even, houdt dan een internetpeiling, waarna het weer voor iedereen duidelijk is: geen windmolens in Wijk. De provincie drukt de molens aan de grenzen door, terwijl Houten het tweede windpark nog wat verder richting Wijk weet te schuiven. Bunnik denkt ook wel na over windmolens, maar de provincie vindt het gebied niet zo geschikt en van hogerhand is er dus geen druk. Houten tekent in 2001 drie zoeklocaties voor windmolens in, waarvan er eentje – bij Schalkwijk langs het spoor – al snel van de kaart verdwijnt. De drie molens bij de nieuwe Vinex-wijk Houten-Zuid komen er ondanks heftige protesten, die ook niet verstommen als ze er al lang staan. Het tweede windpark wordt afhankelijk gesteld van de evaluatie van het eerste en van draagvlak onder omwonenden, maar van geen van beide – evaluatie noch draagvlak – wordt precies duidelijk gemaakt wat daarmee wordt bedoeld. Op de bezwaren van Wijk bij Duurstede reageert Houten als de vriendelijke klantenservice van een commercieel bedrijf: wij begrijpen uw zorgen, willen graag met u in gesprek blijven en wat werken we toch prettig samen. Op de inhoud van de bezwaren wordt niet ingegaan. Het waarom is ook wel duidelijk: niet de klantenservice in Houten, maar de directie in Utrecht beslist.

Op één lijn
Uit de stukken wordt meteen ook duidelijk hoe de gemeente Houten het door de omroep voor­gestelde debat behendig weet te omzeilen. Zodra de uitnodiging van de omroep binnenkomt, gaat de programmamanager duurzaamheid aan het bellen en mailen: “Hier in Houten hebben wij wat aarzelingen bij de opzet van het debat. Wij voelen meer voor een debat over de energietransitie. (…) Ik heb de afgelopen dagen een belrondje langs jullie allemaal gemaakt om te horen hoe iedereen er in zit en te kijken of we op één lijn kunnen komen in onze reactie aan Omroep Houten. (…) We willen focussen op de energietransitie. Ik ga zo meteen Omroep Houten bellen, dat dit de insteek is van onze wethouder Hilde de Groot. Ik stel voor dat we als gemeenten gezamenlijk optrekken”.

Debat collectief geblokkeerd
Intussen hebben de koppeltjes van redacteuren al verschillende afspraken gemaakt met de wethouders voor een voorgesprek. Groot is dan ook de verbazing als de hoofdredacteur van de omroep onverwachts een telefoontje krijgt van de communicatie-afdeling van Nieuwegein met de mededeling dat het onderwerp van het debat is veranderd. De hoofdredacteur weet van niks. Mij wordt nu pas duidelijk, door het inzien van de opgevraagde communicatie, dat de ambtenaren van Nieuwegein en Houten dit onderling zo hebben afgesproken. De Nieuwegeinse medewerker rapporteert terug naar Houten dat Nieuwegein alsnog afziet van het debat en schrijft: “Het zou sterk zijn als alle gemeenten en de provincie ook bedanken voor de uitnodiging”. Ook schrijft hij: “Ik heb sterk het idee dat ze het niet helemaal fair spelen, mede doordat zij de wethouders rechtstreeks benaderd hebben”. Dat raakt me wel, omdat ik de uitnodigingsbrief aan Nieuwegein zelf heb verstuurd, in de naïeve veronderstelling dat de afzender niet over de interne processen van een gemeente gaat. De vragen van de omroep waren oprecht en welgemeend en de wethouder had meteen positief gereageerd, de afspraak voor het voorgesprek was al gemaakt. Wij konden niet weten dat de wethouder dit kennelijk niet eerst keurig intern had overlegd. Ik herinner mij dat ik jaren geleden de inspecteur-generaal der krijgsmacht zou interviewen. Hij wilde graag meewerken, ik kreeg hem persoonlijk aan de telefoon en een afspraak was gauw gemaakt, “tenzij er een veto komt van de voorlichter vanwege beleid dat wij hier ook niet begrijpen”, zei de inspecteur-generaal letterlijk tegen mij. De voorlichter floot hem die zelfde dag nog terug en het interview ging niet door. In het leger zijn de verhoudingen duidelijk. De inspecteur-generaal der krijgsmacht gehoorzaamt de bevelen van de afdeling Voorlichting. Hoe de verhoudingen in de regio liggen, kan je alleen in de praktijk leren. Dat wethouders ja of nee konden zeggen, was vooraf duidelijk; het was een open en eerlijke uitnodiging. Maar dat een debat waar verschillende bestuurders direct welwillend tegenover stonden, ambtelijk collectief geblokkeerd zou worden, dat kwam als een verrassing.

Rolverdeling
In een overleg met de communicatieadviseurs van de vier gemeenten en de provincie doet de omroep nogmaals een poging om uit te leggen wat de bedoeling is en vraagt de gemeenten ieder voor zich te beslissen, omdat er verschillende varianten van het debat mogelijk zijn, maar dat de vraagstelling niet verandert. Een week later komt de definitieve afmelding van alle vier gemeenten en omdat er geen debatpartners meer over zijn, haakt uiteindelijk ook de provincie af. In de stukken lees ik nu de motivatie: “Alle gemeenten hebben aangegeven om niet deel te nemen aan het debat. De redenen hiervoor zijn o.a. dat Omroep Houten vasthoudt aan windenergie. Over het onderwerp de energietransitie kun je (nog) geen debat voeren.” Een merkwaardige omkering van de feiten. Het idee om een energiedebat te voeren, kwam van de programmamanager duurzaamheid van de gemeente Houten zelf. Begrijpelijk, want dat is haar vak. Het is een belangrijk onderwerp, waar op veel niveaus nog vaak over gedebatteerd zal worden. Maar de omroep kan geen debatten leveren op bestelling. Dat heeft verschillende redenen. De eerste reden heeft te maken met professionele journalistiek. De rolverdeling is daarbij als volgt: de pers stelt de vragen, de politici gaan over hun antwoorden. Een politicus houdt natuurlijk altijd rekening met Miranda. Miranda, wie is dat nou weer? Nee, ik bedoel de Miranda Warning die je in elke Amerikaanse politieserie kunt horen: “Je hebt het recht om te zwijgen, maar alles wat je zegt, kan tegen je gebruikt worden”. Dat een politicus voorzichtig is, is niet vreemd. De tweede reden dat de lokale omroep geen debatten op bestelling kan leveren, is omdat deze omroep volledig bestaat uit vrijwilligers. Alle medewerkers doen dit ‘erbij’, het is burgerjournalistiek en een debat organiseren is een hele klus, wat je niet te vaak kunt doen. De energieopgave is een belangrijk vraagstuk, waar veel media aandacht aan zullen besteden, maar de vraag naar hoe bestuurders over de grenzen van hun gemeente heen besturen – een oprechte vraag die leeft bij de redactie zonder enige vooringenomenheid – wordt er niet door beantwoord. "Het zegt ook iets dat alle gemeenten nee zeggen tegen het debat", verzucht één van de redacteuren tegen een communicatiemedewerkster van de gemeente. Tevreden mailt ze dit aan haar collega: "Inderdaad, dat zegt dat wij niet mee willen doen, haha". 

Harder spitten
Nu de gemeenten collectief hebben besloten hier niet aan mee te werken, moet de redactie wat harder spitten. Dat is hard werken, het is geen actievoeren of activistische journalistiek, maar gewoon willen weten hoe het zit - in het belang van de bewoners. Dat is de basis van de journalistiek.

vrijdag 24 mei 2019

Wil van het volk

Nu op naar de verkiezingen van de Eerste Kamer komende maandag 27 mei. Met enige moeite probeer ik mijn Duitse vrienden uit te leggen dat bij de uitslagen van zondagavond de sociaal-democraten de grootste zullen blijken te zijn maar een dag later toch weer Forum voor Democratie (al is het nog wel even spannend of Forum in alle provincies voldoende kiezers heeft die dan ook nog het rode potlood begrijpen en de partijlijn getrouw volgen).

Op Twitter had ik gisteravond contact met allerlei mensen uit verschillende landen die óf niet wisten of begrepen dat in Nederland de verkiezingen al geweest waren (en dachten dat de kiezers altijd nog anders konden beslissen) en/of het verschil niet snapten tussen peilingen, prognoses, exit polls (die in Engeland verboden zijn, daarom bleef het daar gisteren stil), Hochrechnungen, getelde stemmen en officiële uitslagen, tussen een proportioneel stelsel (waarin 1% verschil niet meer is dan 1% verschil) of een stelsel waarin de 'winner takes all' (waarin 1% afwijking kan leiden tot een verschil van 100% in de uitslag) en tussen opiniepeilingen of statistische kansberekeningen. Iemand voerde aan dat de gemanipuleerde media in Amerika daags voor de verkiezingen van 2016 Hillary Clinton meer dan 90% kans gaven om te winnen en dat dus ook in Nederland nog alles anders kon zijn. Toen ik zei dat die 90% niet de uitslag van een peiling of exit poll was maar een statistische kansberekening in een tweepartijenstelstel en dat in Nederland de verkiezingen al achter de rug waren, was de reactie: "Nö, das war die politisch motivierte Lügenpresse mit ihren Fake News, da können Sie versuchen zu relativieren und zu rechtfertigen wie Sie möchten." Het is de vraag of zo iemand straks de officiële uitslagen wél gelooft. Of zoals ik gisteren ook op Twitter las: "Dus 80% van de kiezers negeert de wil van het volk!?"

woensdag 22 mei 2019

A Good American Family



Book cover A Good American Family

Dit vind ik leuk om te lezen:

"I'm interviewing my dad tomorrow (May 22) abt his great new book about HIS father & the Red Scare. Self-centered synopsis: If it weren't for McCarthyism, blackballing of my grandpa Elliott before he rebuilt his life in WI [Wisconsin] where my dad grew up & met my mom in HS [highschool], I wouldn't exist"

Bron: https://twitter.com/trublu24/status/1130948016116887552

Maraniss, A Good American Family. Drie generaties journalisten. Zoon Andrew interviewt zijn vader David over zijn grootvader Elliott.

Helaas lukt het me niet om vanavond in Nashville te zijn. Ik zou dit wel willen meemaken.

In mei 1980 ontmoette ik David Maraniss, die mijn vriendin en mij rondleidde bij de Washington Post, waar hij de assistent was van Bob Woordward, en daarmee een vurige wens van mij vervulde. David is nu eindredacteur bij de Washington Post en biograaf van Carter en Obama. Begin juli 1980 logeerden we bij zijn vader Elliott Maraniss, hoofdredacteur van de Capital Times in Madison, Wisconsin, die ons dáár weer rondleidde. Daags voor Fourth of July bracht hij ons naar het dorpje Barneveld, Wisconsin, waar ik als oud-Barnevelder met open armen werd ontvangen.

Zie o.a. http://blog.stylo.nl/search?q=maraniss

David Maraniss beschrijft in A Good American Family het verhaal van zijn vader, die in de jaren '50 erg te lijden had onder McCarthy.

"Elliott Maraniss, a World War II veteran who had commanded an all-black company in the Pacific, was spied on by the FBI, named as a communist by an informant, called before the House of Un-American Activities Committee, fired from his newspaper job, and blacklisted for five years. Ultimately, though, this is an optimistic book. Maraniss’s father never lost faith in America, and he was eventually vindicated. A Good American Family takes a larger look at what it means to be American. Maraniss weaves his father’s story through the lives of his inquisitors and defenders..."

Bron: https://wisconsinbookfestival.org/even…/good-american-family


donderdag 25 april 2019

Bollengif in babyluiers

Vanavond (21:10u, Ned.2) is de aangekondigde uitzending 'Bollengif in babyluiers' van Zembla over het onderzoek naar bestrijdingsmiddelen en omwonenden (OBO).

Bij omwonenden zijn in het onderzoek meer schadelijke stoffen aangetroffen dan verwacht, maar wel binnen de normen. De gevolgen voor de gezondheid zijn nog niet bekend, dit vraagt meer onderzoek, waarbij ook naar stapeling van stoffen gekeken moet worden en vooral naar kinderen.

Voor Houten en omgeving is de fruitteelt van belang, waar de volgende fase van het onderzoek op gericht is.

Het onderzoek zegt daarover: "Dit deelonderzoek richtte zich op neerwaartse bespuiting in de bollenteelt. Opwaartse bespuiting, zoals in de fruitteelt, leidt tot grotere drift-emissies bij toepassing, maar de vraag is ook in hoeverre verspreiding van damp en huisstof tot een grotere blootstelling van omwonenden leidt.

De gemeente Houten heeft met de fruittelers een Convenant Driftreductie afgesloten met verschillende 'drifreducerende' maatregelen en de afspraak dat gemeente en fruittelers na dit onderzoek opnieuw zullen overleggen. De gemeente heeft laten weten in de week van 15 april hierover met een reactie te komen, maar deze laat nog op zich wachten.

Zie de aankondiging van Zembla:

https://zembla.bnnvara.nl/nieuws/bollengif-in-babyluiers

Zie mijn blog met links naar het onderzoek en andere bronnen:

http://blog.stylo.nl/2019/04/staan-omwonenden-bloot.html


----------
Aanvulling 
De woordvoerder van de gemeente heeft mij op 2 mei 2019 het volgende laten weten: 
Er is nog geen besluit genomen over (tussentijds) overleg met convenantpartners.
De wethouder bespreekt dit binnenkort met de betrokken beleidsmedewerkers.


zaterdag 20 april 2019

Minderhedenidentificatie

De Chinese overheid gebruikt kunstmatige intelligentie en gezichtsherkenning om minderheden te volgen. Het beleid is vooral gericht op de Oeigoeren, een moslimminderheid in China. De techniek is geïntegreerd in het snel groeiende netwerk van beveiligingscamera's. De software herkent Oeigoeren op basis van hun uiterlijk. De overheid slaat de gegevens over hun komen en gaan op in databases. China hield al DNA-profielen bij van de bevolking in de autonome regio Xinjiang, waar de meeste Oeigoeren wonen, maar met gezichtsherkenning kunnen Oeigoeren door heel China gevolgd worden. De New York Times publiceerde hierover een indrukwekkend artikel,

De New York Times interviewde voor het artikel verschillende betrokkenen en bestudeerde databases van de politie, inkoopdocumenten van de overheid en advertenties van bedrijven die deze systemen produceren. Uit de documenten van de Chinese politie blijkt dat meer dan twintig politiekorpsen in zestien provincies en regio's afgelopen jaar technologie voor gezichtsherkenning hebben besteld. Zo wilde de provincie Shaanzi, volgens deze documenten, een slim camerasysteem aanschaffen "dat gezichtsherkenning ondersteunt om het kenmerk Oeigoer of niet-Oeigoer te kunnen identificeren".

De politiekorpsen en technologiebedrijven spreken van "minderhedenidentificatie". In China gaat het specifiek om de Oeigoeren. Hun uiterlijk wijkt af van de meerderheid van de Han-bevolking en vertoont meer gelijkenis met de bevolking van Centraal Azië. De uiterlijke verschillen maken het voor de software eenvoudiger om de Oeigoeren 'er uit te pikken'.

Lees het hele artikel in de New York Times van 14 april 2019. Intussen pak ik ook een NOS-bericht van 10 augustus 2018 er bij. Daarin lees ik dat volgens de Verenigde Naties naar schatting een miljoen Oeigoeren worden vastgehouden in strafkampen.

Net heb ik bovenstaande geschreven of een tweet attendeert mij op een artikel van de Amerikaanse 'denktank' Council on Foreign Relations over de Chinese detentiekampen. Het artikel gaat in op vragen als: wanneer is het massaal opsluiten van moslims in China begonnen, wat gebeurt er in de kampen en wat zijn de reacties vanuit de wereld en de uitleg van de Chinese overheid. Op de bijgevoegde kaart staan 27 bevestigde of waarschijnlijke heropvoedings-kampen. Naar schatting zijn er in totaal 1200.

New York Times 14-04-19
One Month, 500,000 Face Scans: How China Is Using A.I. to Profile a Minority

NOS 10-08-18
VN: miljoen Oeigoeren vast in Chinese strafkampen

Council on Foreign Relations 11-04-19
China’s Crackdown on Uighurs in Xinjiang

Wikipedia: Oeigoeren, Xinjiang

Trefwoorden, keywords: gezichtsherkenning, facial recognition, kunstmatige intelligentie, artificial intelligence,
minderhedenidentificatie, minority identification, Oeigoeren, Uighurs. 

woensdag 17 april 2019

Mr BluesRoute

Een opvallend bericht van RTV Utrecht. Cees van Leeuwen, initiatiefnemer en organisator van de roemruchte BluesRoute in Utrecht, is afgelopen december overleden. Zijn dood bleef lang onopgemerkt. Nu vindt een groep muziekliefhebbers dat hij geëerd moet worden met een klein festival in de stad Utrecht. Een - blijvend - eerbetoon vind ik een goed idee.

Van januari 1984 tot december 1997 woonde ik in de Kloksteeg in Utrecht, een doodlopende steeg tussen het Lucas Bolwerk, de Wittevrouwenstraat en de Keizerstraat. Het nieuwbouwcomplex van 45 appartementen was in 1981 nauwgezet tussen de oude bebouwing ingeklemd. Vanuit mijn woonkamer keek ik uit op de Universiteitsbibliotheek, via een balkonnetje met schuifpui aan de zijde van de Keizerstraat. Boven had ik nog zo'n balkonnetje met een al even mooie schuifpui aan de andere kant van het huis. Het eerste wat ik 's morgens zag als ik mijn ogen opsloeg, was het torentje van het politiebureau Wittevrouwen, nu advocatenkantoor, ooit tolhuis bij de Wittenvrouwenbrug. Als ik het balkon op ging, kon ik over de oude huizen van de Lange Jufferstraat nog net het dak van de Stadsschouwburg zien, waarop sinds de renovatie van de jaren '90 kleurige lichtjes rondjes draaien.

De onbekende Kloksteeg vormt dus de achterkant van de oude huizen van de Lange Jufferstraat met indertijd het bekende café De Lange Juffer van Cees van Leeuwen. De achterdeur van het café stond altijd open, zeker op zondagavond, wanneer daar live muziek te horen was. Vaak moesten we met de buurman in overleg over de overlast: cafégangers die dachten dat ze onbespied achter het café - dus onze entree - konden plassen, de lading afval die vaak onze straat blokkeerde en de door de klankkast van onze steeg luid schetterende muziek. Maar we genoten ook van dat laatste. We zaten eersterangs met gratis prachtige live muziek. Vooral de bluesmuziek kon ik zeer waarderen. Ik ben geen festivalganger, maar voor deze muziek bleef ik thuis en hoefde ik alleen maar m'n schuifpui open te schuiven. 

De Lange Juffer stond al gauw bekend als bluescafé en vanuit dit café begon buurman Cees van Leeuwen met zijn BluesRoute. Boven het café had hij zijn hoofdkwartier. Het bericht van RTV Utrecht herinnert mij hier weer aan:

"Elk derde weekend van april stond Utrecht op zijn kop, vergelijkbaar met Koningsdag. Tussen 1985 en het eind van de vorige eeuw was dat weekend traditioneel het domein van de BluesRoute. De grote man achter het festival was een kleine kroegbaas, Cees van Leeuwen. Van Leeuwen was eigenaar van de Lange Juffer, een café vlakbij het Lucas Bolwerk. Vanuit een rommelig kantoortje boven het café bestierde Van Leeuwen zijn imperium. Op de hoogtijdagen van het festival kwamen er honderdduizenden mensen naar de binnenstad. Sommige bronnen spreken over een half miljoen mensen. Op buitenpodia, in grote cafés en bruine kroegjes, overal klonk drie dagen lang de blues."

De afloop is verdrietig. "Van Leeuwen overleed berooid en eenzaam op 17 december vorig jaar. Zijn dood bleef enige dagen onopgemerkt. Een buurvrouw zette nadat zijn overlijden bekend was geworden een berichtje op Facebook, maar door de media werd dat niet opgepakt. Van Leeuwen was letterlijk in vergetelheid geraakt. Hij werd 'van gemeentewege' gecremeerd. Mr BluesRoute werd vijfenzeventig jaar."

Die vergetelheid is niet terecht. Een aantal muziekliefhebbers wil daar nu wat aan doen. Gitaarlegende Jan Akkerman heeft al toegezegd zijn medewerking te willen verlenen aan de plannen onder leiding van Wilbert de Greeve. De Greeve wil na de zomer een mini-bluesroute organiseren. Daarnaast denkt hij aan het instellen van een Cees van Leeuwen Award voor popmuzikanten. Ook wil hij ergens in de stad een herdenkingstegel neerleggen. 

Wat mij betreft mag het ook wel wat meer zijn dan een tegel, een vast aandenken aan Cees van Leeuwen en aan de Lange Juffer. Liefst op de hoek van Lucas Bolwerk, op de stoep voor zijn oude café of direct daar tegenover in het park langs de singel.

RTV Utrecht 16-04-19 Oprichter Bluesroute moet een memorial krijgen

Facebook-pagina van wijlen Cees van Leeuwen


dinsdag 16 april 2019

Windpark Goyerbrug stap dichterbij

Vandaag, dinsdag 16 april, heeft het college van burgemeester en wethouders van Houten het langverwachte besluit over Windpark Goyerbrug genomen. Het college heeft de gemeenteraad gevraagd om een 'ontwerp verklaring van geen bedenkingen' voor de omgevingsvergunning. Dat is de eerste formele stap voor de vergunningverlening. Als de gemeente de verklaring afgeeft, dan komt deze eerst er inzage te liggen. Mensen kunnen dan 'zienswijzen' indienen. In de zomermaanden bekijkt de gemeente de reacties en na de zomer kan de raad zich er dan definitief over buigen. Pas als de gemeenteraad een definitieve verklaring van geen bedenkingen afgeeft, kan de omgevingsvergunning voor het windpark verleend worden.

Het college vindt het belangrijk om het gebied te laten meedelen in de opbrengsten van het windpark. Daarom willen B&W een windfonds instellen. De komende tijd wordt dit fonds in overleg met de belanghebbenden uitgewerkt.

Op 8 mei kunnen mensen inspreken tijdens het rondetafelgesprek van de raad en op 14 mei bespreken de raadsleden en commissieleden het voorstel onderling in een tweede rondetafelgesprek, alvorens het onderwerp op 28 mei formeel in de gemeenteraad te behandelen.

De gemeente Houten heeft omwonenden een brief geschreven over het besluit.
Zie: Bewonersbrief

Het raadsvoorstel met bijlagen staat vanaf vrijdag 19 april op https://ris2.ibabs.eu/Houten.

Meer informatie op de website van de gemeente: Windpark Goyerbrug 
en mijn dossier Windmolens (documenten en media): go.stylo.nl/wind



maandag 15 april 2019

Stylo 35 jaar

Stylo 
Secretariaat en Tekstredactie
Ytzen Lont
15/4/1984 - 15/4/2019


Molenstate

Bij de wekelijkse vooraankondiging van uitspraken van de Raad van State zitten ook deze week weer een paar windmolenzaken. De uitspraken worden woensdag 17 april 2019 vanaf 10:15 uur gepubliceerd op de website van de Raad van State, raadvanstate.nl.

201706905/1/R1 en 201805064/1/R1
Bij besluit van 6 juli 2017 heeft de raad het bestemmingsplan "Buitengebied Windmolenpark Hattemerbroek" vastgesteld. 

201801875/1/R3
Bij besluiten van 10 januari 2018 heeft de minister Kavel III en Kavel IV in windenergiegebied Hollandse Kust (zuid) aangewezen als locatie voor een windpark.

201901660/1/R3
Bij uitspraak van 21 februari 2018, ECLI:NL:RVS:2018:616, (hierna: de uitspraak) heeft de Afdeling de beroepen tegen het inpassingsplan "Windpark De Drentse Monden en Oostermoer" en een aantal uitvoeringsbesluiten niet-ontvankelijk dan wel ongegrond verklaard.

Zie ook dossier Windmolens: go.stylo.nl/wind
(met onderaan de pagina links naar uitspraken van de Raad van State over windmolens)

donderdag 11 april 2019

Hoorzitting over Windpark Goyerbrug

Peter Trienekens, die samen met andere omwonenden bezwaar maakt tegen Windpark Goyerbrug, doet in de Facebook-groep Houten Buitengebied het volgende verslag van een hoorzitting.

Hoorzitting provincie Utrecht

Vandaag zijn wij met z'n allen naar een hoorzitting geweest waarvoor wij waren uitgenodigd als gevolg van onze bezwaren tegen de verleende ontheffing aan Windpark Goyerbrug B.V. binnen het kader van de wet Natuurbescherming.

De adviescommissie bezwaarschriften van de provincie Utrecht heeft ruim 3 uur de tijd genomen! Wij kregen allen uitgebreid spreektijd om onze bezwaren nader toe te lichten en de mogelijkheid om vragen te stellen.

Wij zijn onder de indruk van de professionele en deskundige opstelling van de commissie en voelden ons echt gehoord. Tijdens de hoorzitting werd heel duidelijk dat de bezwaarmakers tegen de ontheffing inhoudelijk een sterk verhaal hadden en goed konden onderbouwen dat het een waanzinnig plan betreft om zulke hoge windturbines ten koste van mens, dier en natuur in zo'n prachtig landelijk en stil gebied te plaatsen.

Heel duidelijk werd dat de bezwaarmakers tegen de ontheffing een enorme drive hebben en dat zij hier veel tijd en energie in hebben gestoken. We laten het er niet bij zitten en samen zijn we sterk!


Staan omwonenden bloot?

Landbouwminister Carola Schouten heeft woensdagavond het eerste rapport van het Onderzoek Bestrijdingsmiddelen en Omwonenden naar de Tweede Kamer gestuurd (1). Het gaat om een langdurig wetenschappelijk onderzoek naar de vraag in hoeverre omwonenden worden blootgesteld aan 'landbouwgif'. Het blootstellingsonderzoek wordt in fasen uitgevoerd, te beginnen bij omwonenden rond bloembollenvelden. Dat onderzoek is nu afgerond en openbaar gemaakt. In maart publiceerde Zembla (BNN Vara) al uit een concept-versie van het rapport.

Onderzoek fruitteelt?
Voor Omroep Houten volg ik al enige tijd het verloop van dit onderzoek. Voor Houten en omgeving is vooral de fruitteelt van belang. Aan de Tweede Kamer is toegezegd dat in een volgende fase wordt gekeken naar fruitboomgaarden, maar dat de invulling anders kan zijn dan bij de bollenteelt. Volgens het RIVM kunnen de gegevens voor de bollenteelt niet een volledig antwoord geven op vragen over mogelijke blootstelling in de fruitteelt. Deze fasering is bij de opzet van het onderzoek in 2015 besproken met de klankbordgroep, waarin ook de fruitsector is vertegenwoordigd. De klankbordgroep was teleurgesteld dat het onderzoek in de fruitteelt langer op zich zou laten wachten, maar kon uiteindelijk toch instemmen met de gefaseerde opzet. De klankbordgroep sprak het vertrouwen uit dat de kwaliteit van het onderzoek ook met de fasering overeind zou blijven. De Gezondheidsraad adviseerde in 2014 om te beginnen met een onderzoek naar de blootstelling en daarna op basis van de uitkomsten verder te kijken naar de gezondheidseffecten. (2)

Het onderzoek kent dus afzonderlijke fases en aspecten: 1) blootstelling; 2) gezondheid; a) bij de bollenteelt, b) bij de fruitteelt. Het nu gepubliceerde onderzoek bevat alleen nog maar de blootstelling aan omwonenden van de bollenteelt.

Geen onderzoek fruitteelt? 
Op 7 maart 2019 sprak ik met woordvoerder Harald Wychgel van het RIVM. Hij vertelde mij dat er nog geen onderzoek naar de fruitteelt gepland is en hij liet in het midden of dit onderzoek er zou komen. Ik heb de Nederlandse Fruitteelt Organisatie NFO tot vier keer toe om een reactie gevraagd, maar deze organisatie zwijgt tot nu toe. Wel gaf de NFO woensdagavond laat een persbericht (3) uit naar aanleiding van nieuwe publicaties van Zembla. NFO spreekt van "tendentieuze berichtgeving". Uit eerder onderzoek blijkt dat omwonenden van agrarische percelen juist gezonder zijn, aldus NFO (4).

Hogere concentraties
Zembla komt later deze maand met een uitzending over dit onderwerp, maar bracht woensdag 10 april al wel het nieuws naar buiten (5). Volgens Zembla blijkt uit het onderzoek dat bij omwonenden van bollenvelden hogere concentraties bestrijdingsmiddelen in de lucht en in huisstof worden aangetroffen dan bij mensen die verderop wonen. Volgens het RIVM overschrijden de gemeten gehalten in lucht en urine niet de bestaande risiconormen. Maar mogelijk staan omwonenden aan een stapeling van meerdere bestrijdingsmiddelen bloot. Volgens het RIVM is de totale blootstelling nog onbekend. Om uitspraken te kunnen doen over de gezondheidsrisico's moet dat eerst worden uitgezocht, zegt het RIVM tegenover Zembla.

Minister: "radicaal anders"
Minister Carola Schouten zegt in Zembla dat het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen "radicaal anders" moet. Zij wil dat er drastisch minder bestrijdingsmiddelen worden gespoten. Ze merkt dat de discussie zich verhardt en dat partijen tegenover elkaar komen te staan.

Convenant met fruittelers
De gemeente Houten heeft veel te maken gehad met de belangentegenstelling van fruittelers en omwonenden. De gemeente heeft in de bestemmingsplannen voor het buitengebied een 'spuitvrije zone' opgenomen aan de randen van boomgaarden, maar stootte verschillende keren het hoofd bij de Raad van State. Omwonenden wilden verdergaande maatregelen, maar binnen de ruimtelijke ordening zijn de juridische mogelijkheden om eisen op te leggen aan fruittelers beperkt, zeker als het gaat om de bestaande boomgaarden. Het grootste probleem is het verwaaien ofwel de 'drift' van het landbouwgif. De gemeente heeft met de NFO afdeling Zuid-Oost Utrecht en LTO Noord afdeling Bunnik/Houten een 'convenant driftreductie' afgesloten (6). De fruittelers beloven de spuitdrift te voorkomen door goede spuitdoppen, gericht spuiten, afstand houden en afschermen, bijvoorbeeld door windhagen rond de boomgaard of door een meerijdende tunnel tijdens het spuiten. Ook zijn afspraken gemaakt over een goede communicatie met omwonenden, bijvoorbeeld door tijdig te laten weten wanneer de fruitteler gaat spuiten.

Gemeente in overleg met fruittelers
Het convenant van de gemeente Houten met de fruittelers is afgesloten voor vijf jaar vanaf de datum van ondertekening, 22 augustus 2015. De partijen zullen een half jaar voor het aflopen van de termijn weer met elkaar overleggen over verlenging. Verder spraken zij af dat als op grond van veranderde beleidsinzichten aanvulling, wijziging of beëindiging van dit convenant nodig is, de partijen hierover in overleg zullen treden. "Dit is in ieder geval aan de orde bij het verschijnen van de kabinetsreactie op het blootstellingsonderzoek door RIVM naar aanleiding van het advies van de gezondheidsraad.", aldus het convenant.

----------

Aanvulling 1 (11-04-19 12:00 uur). Vanmorgen heb ik de gemeente Houten gevraagd om een eerste reactie van wethouder Hilde de Groot (milieu, RO buitengebied). Is het uitkomen van het rapport voor haar ook aanleiding om tussentijds in overleg te treden met de convenantpartners?

Reactie gemeente Houten (12-04-19 12:45 uur). Het College van B&W volgt het onderwerp met grote belangstelling. Helaas geeft dit onderzoek nog geen antwoord op vragen die hier lokaal leven, omdat alleen de omgeving van bollenvelden is onderzocht en geen fruitboomgaarden. De woordvoerder kon nog geen antwoord geven op de vraag of dit onderzoek aanleiding is om in overleg te treden met de partners van het convenant, hij komt daar nog op terug.
(25-04-19 18:00 uur) Op de dag van de Zembla-uitzending is nog geen inhoudelijke reactie van de gemeente ontvangen. 
Op 02-05-19 meldt de woordvoerder van de gemeente mij het volgende: 
Er is nog geen besluit genomen over (tussentijds) overleg met convenantpartners.
De wethouder bespreekt dit binnenkort met de betrokken beleidsmedewerkers.

Aanvulling 2 (11-04-19 18:00 uur) Om vijf voor zes werd ik gebeld door Siep Koning van de NFO en lid van de klankbordgroep van het onderzoek. Hij legde uit dat was afgesproken om hierover niet te communiceren tijdens het onderzoek. Nu het rapport vandaag is verschenen, hebben LTO, KAVB en NFO vanmiddag in een gezamenlijke persverklaring (7) gereageerd:

"Uit het blootstellingsonderzoek blijkt dat er geen sprake van gevaar voor de gezondheid is. De teruggevonden residuen van gewasbeschermingsmiddelen blijven ruim onder de vastgestelde risicogrenzen, constateerden zowel het RIVM als het Ctgb", aldus de persverklaring.

De drie organisaties benadrukken in hun verklaring het belang van een goede communicatie, met omwonenden en anderen. "Het optreden van het RIVM in de afgelopen maand, waarbij informatie is gelekt en het RIVM meewerkte aan tendentieuze berichtgeving, maakt dit des te meer duidelijk."

Ook in het persbericht (zie 3) van woensdagavond, kort vóór het uitkomen van het rapport en in reactie op de berichtgeving van Zembla, krijgt het RIVM er van langs: "De berichtgeving van vandaag was een fout van het RIVM. LTO Nederland, KAVB en NFO zijn zeer teleurgesteld dat er zo slordig over dit belangrijke onderzoek wordt gecommuniceerd."

Aanvulling 3 (01-05-19)
LTO reageert niet op mijn verzoeken om commentaar, uitleg of vervolgstappen.
Zembla geeft een toelichting op de weigering van de sector om de pers te woord te staan:
https://zembla.bnnvara.nl/nieuws/zembla-analyseert-dubieuze-factcheck-van-boerenorganisatie-lto

----------

Voetnoten

(1) Onderzoek Bestrijdingsmiddelen en Omwonenden (OBO)

Samenvattend rapport
Brief regering
Advies Ctgb (College voor de toelating van gewasbeschermingsmiddelen en biociden)
Modellen

(2) https://www.bestrijdingsmiddelen-omwonenden.nl/vervolgonderzoek

(3) https://www.nfofruit.nl/nieuws/omwonendenonderzoek-uitkomsten-geruststellend-communicatie-zeer-teleurstellend/

(4) https://www.rivm.nl/nieuws/geen-duidelijke-verbanden-tussen-gezondheid-omwonenden-en-nabijheid-landbouwpercelen

(5) https://zembla.bnnvara.nl/nieuws/minister-schouten-gebruik-gewasbeschermingsmiddelen-moet-radicaal-anders

(6) https://www.houten.nl/uploads/tx_pagefiles/Convenant_driftreductie_02.pdf

(7) http://www.lto.nl/pers/persberichten/10898241/Reactie-blootstellingsonderzoek-omwonenden

Overige bronnen: 

https://www.bestrijdingsmiddelen-omwonenden.nl/

Nota Gewasbestrijdingsmiddelen & Ruimtelijke Ordening (Houten, 02-07-15)

Mijn verslag van een informatieavond over de nota: 
http://blog.stylo.nl/2015/01/gewasbescherming.html

Raadsvragen over de spuitzone, mijn verslag in Trefpunt 13-02-13: 
http://blog.stylo.nl/2013/02/spuitzone.html

woensdag 10 april 2019

Aldus besloten...

Dit blogbericht is een experimentje. Ik vertel heel in het kort wat het college van burgemeester en wethouders van Houten op dinsdag 2 april 2019 besloten heeft. De besluitenlijst wordt altijd een week later, dus in dit geval dinsdag 9 april, vastgesteld en aan de pers gestuurd en eventueel toegelicht in het persgesprek op dinsdagmiddag. Toen ik - lang geleden alweer - politiek correspondent was van een plaatselijke blad keek ik elke week welke besluiten nieuws bevatten en dan kon ik daarover publiceren. Tegenwoordig kijk ik er met een schuin oog naar om te zien of er nieuws in zit, bijvoorbeeld voor Omroep Houten die ik bij tijd en wijle ondersteun met tips en berichten. Al jaren bewaar ik elke besluitenlijst en agenda van het persgesprek in een speciale directory. Eigenlijk vind ik dat er een database zou moeten komen van alle besluiten - met metadata - en evenzo van alle voorstellen, amendementen en moties in de gemeenteraad inclusief de stemmingen. Zo'n database (of uitgebreide spreadsheet) kan je dan van alle kanten benaderen: wat is er eerder over onderwerp x besloten, hoe heeft partij y gestemd over de thema's abc. Maar het bijhouden van zo'n databank kost veel tijd en als de gemeente het zelf niet doet, dan zal het er wel niet van komen. In het iBabs-documentatiesysteem van de gemeente is deze informatie overigens al wel te vinden.

Mijn experimentje bestaat er uit dat ik wil weten hoeveel tijd het mij kost om snel een globaal verslagje van de besluitenlijst te maken én of het überhaupt nut heeft. Misschien is dit de enige keer dat ik het doe en misschien hou ik het een paar weken vol of vinden we een betere vorm. Ik neem sommige formuleringen uit de besluitenlijst letterlijk over, maar neem de vrijheid om naar believen het besluit in eigen woorden weer te geven en in te korten. Onderaan voeg ik een link toe naar de officiële besluitenlijst. Bij elk besluit staat behalve een verwijsnummer de naam van de wethouder die er over gaat of de burgemeester (Bgm).

Besluitenlijst B&W Houten 2 april 2019

1. Vaststellen besluitenlijst 26-03-19.

2. [BWV19.0078 Bgm] Met de gemeenten IJsselstein, Lopik, Montfoort en Nieuwegein gezamenlijk een Functionaris Gegevensbescherming (FG) aan te stellen en deze aan te wijzen als FG in het kader van de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) en hiervoor een dienstverleningsovereenkomst sluiten met de gemeente Nieuwegein. Jaarlijkse kosten € 24.500. 

3. [BWV 19.0069 vDalen] Positief te adviseren over de bestuurlijke fusie van Stichting Gewoon Speciaal en de Stichting Speciaal Onderwijs Midden-Nederland. 

4. [BWV 19.0081 vDalen] De raad voorstellen om toestemming te verlenen om de gemeente Stichtse Vecht toe te laten treden tot de Belastingsamenwerking gemeenten en hoogheemraadschap in Utrecht (BghU). 

5. [BWV19.0059 Geerdes] De gemeenteraad informeren over de 'Rapportage monitoring openbare ruimte 2018' en in 2019 meer te doen aan bestrijding van onkruid op verharding. Dit kost niks extra's (budgetneutraal). 

6. [BWV19.0062 Geerdes] Een overeenkomst sluiten met Jansen Bouwonwikkeling BV over de woonwijk De Kiem van Houten (Hofstad III) om zeker te zijn dat alle kosten achteraf op de ontwikkelaar kunnen worden verhaald. De overeenkomst is geheim. 

7. [BWV19.0076 Geerdes] Samenwerkingsverband Werk en Inkomen Lekstroom (WIL) heeft een memo opgesteld waarin maatregelen staan om het tekort op de bijstandsuitkeringen van 2018 terug te dringen. Voordat bij het Rijk extra geld kan worden aangevraagd (Vangnetuitkering 2018) verklaart de gemeente dat deze maatregelen zijn genomen. Het college vraagt de raad om in te stemmen met deze verklaring. 

8. [BMW19.0060 Smith] Bibliotheek Lek en IJssel de gevraagde subsidie geven van € 626.741. De bibliotheek moet daarvoor de eerder afgesproken basisdienstverlening leveren: a) samenstellen en toegankelijk maken van de collectie; b) het bieden van een aantrekkelijke huiskamer en studieplaats voor de gemeenschap; c) bevorderen van lezen en kennismaken met literatuur; d) het organiseren of faciliteren van educatieve, culturele en maatschappelijke activiteiten in de bibliotheek. 
Door hogere kosten is een aanvullende dekking nodig van € 45.000. De gemeente stelt dit in 2019 als een eenmalige subsidie ter beschikking ten laste van het begrotingssaldo en kijkt er opnieuw naar bij de behandeling van de Perspectiefnota 2020 (*). De gemeente sluit een uitvoeringsovereenkomst met de bibliotheek voor 2019-2020 en wil vanaf 2020 overgaan op vierjarige overeenkomsten. 

(*) De gemeenteraad bespreekt in juli de Perspectiefnota voor 2020 en stelt in het najaar de begroting vast. - YL

Zie ook: iBabs Houten

Windpark en natuur

De Milieuwerkgroep Houten heeft op Facebook het volgende bericht geplaatst: 

"Bij de Goyerbrug langs het Amsterdam-Rijnkanaal staan vier windturbines gepland. Het windpark gaat met 67 GWh/jaar meer duurzame energie opwekken dan dat alle huishoudens van gemeente Houten gezamenlijk verbruiken (dat is namelijk 50 GWh/jaar).

Initiatiefnemer Ruben Berendts is bereid om bij de Milieu Werkgroep Houten een lezing te houden over de gevolgen voor flora en fauna van het windpark. Hebben vogels last van de draaiende wieken? Hoe zit het met de vleermuizen? En zijn er verstoringen in de natuur. Uiteraard zal hij vertellen over de plannen en hoe u eventueel kunt participeren in het project.

Wij nodigen u hiervoor uit op 6 mei 2019 om 19.30 uur in het NME-gebouw aan de Keercamp 13 te Houten. De toegang is gratis, inloop vanaf 19.15 uur. Meld u van te voren aan wanneer u komt. Immers de avond gaat alleen door bij voldoende belangstelling.

Stuur daarom tijdig een e-mail aan info@milieuwerkgroephouten.nl, zodat we weten op hoeveel mensen we kunnen rekenen of u kunnen informeren als de avond niet doorgaat."



maandag 8 april 2019

Baie snaakse klanke

Het Afrikaans is de enige buitenlandse taal die ik redelijk goed begrijpen kan zonder 'm ooit geleerd te hebben. Het blijft een mooie taal, in z'n eenvoud en structuur. Als tiener las ik de Suidafrikaanse Panorama, een rijk geïllustreerd magazine, waarvan ik een hele stapel van m'n grootouders had gekregen. Zij waren op bezoek geweest bij familie in Zuid-Afrika. Ergens in de jaren '70 woonde ik een vierdaagse conferentie bij in Amsterdam, waar de Zuid-Afrikaanse dominee David du Plessis elke dag de hoofdspreker was. Na wat gewenning kon ik zijn Afrikaans probleemloos volgen. David du Plessis was een bekende pinksterpredikant die toenadering zocht tot de gevestigde kerken, wat hem door zijn eigen achterban niet altijd in dank werd afgenomen. Hij sprak ook voor de Wereldraad van Kerken en het Tweede Vaticaans Concilie. Waar hij stond ten aanzien van de Apartheid weet ik niet en ik kan me trouwens ook weinig meer herinneren van de conferentie in Amsterdam.

Eén begrip dat ik daar hoorde, zal ik nooit vergeten. In Pinksterkringen is het 'spreken in tongen' een bekend verschijnsel. David du Plessis noemde tongentaal op z'n Afrikaans "baie snaakse klanken", heel vreemde geluiden, wat denk ik wel een adequate beschrijving is. Misschien ook wel voor de Afrikaanse taal zelf.

Vandaag zag ik weer een mooi Afrikaans woord op Twitter langskomen: "hoëspoedjaagtog" alias high speed car chase alias een wilde achtervolging. En ook dit keer gaat het om een baie snaaks spiritueel verschijnsel, want de gepakte boef dacht dat hij door demonen werd achterna gezeten.

Hoëspoedjaagtog

<< ʼn Man, wat aangevoer het hy is besig om ʼn geestelike oorlog te voer en dat hy van demone wou vlug, is in hegtenis geneem ná ʼn hoëspoedjaagtog in Ekurhuleni.

Verskeie pogings om die man aan te moedig om stil te hou, insluitend om die paaie met ander voertuie te versper, was tevergeefs. Omdat die man ʼn gevaar was vir ander motoriste, het die polisiebeamptes as ʼn laaste uitweg gepoog om die voertuig tot ʼn stilstand te dwing deur na die bande te skiet. Die voertuig het uiteindelik om 10:25 tot ʼn stilstand gekom en die motoris is in hegtenis geneem. >>

Gelukkig is de hoëspoedjaagtog dus toch nog goed afgelopen en is er niemand gewond geraakt.

Bron:

Sonder Maroela Media sou jy nie geweet he nie.

https://maroelamedia.co.za/nuus/sa-nuus/hoespoedjaagtog-toe-man-glo-van-demone-wou-vlug/

zondag 7 april 2019

Slow exit

In his blog (*) professor Steve Peers of the University of Essex explains the proposed visa free travel into the EU for British citizens after Brexit. In a comment Tammy Harvey ends with the remark that unravelling the legal systems of UK and EU will take a long time: "40 years in, 40 years out". I wrote a comment to that.

Tammy Hervey, it's interesting that you mention "40 years in, 40 years out". It's what I've always said in discussions about how long the unification of Germany will take, but then the other way around: "40 years out, 40 years in". It's also the biblical period of the Exodus. The Hebrews wandered 40 years through the desert before they could enter the promised land. That's not just a symbolic period of time, it means one full generation needed to make the change.

There's one example to which this rule doesn't seem to apply: the seemingly seamless seperation of Czechia and Slowakia. Different scale, both countries within the EU, people knowing what they want: not necessarily new rules and regulations but being independent from the other more dominant nation. Whereas each nation on its own was more united than the British politicians will ever be. Still, compared to the Brexit, the peaceful Slowakia-exit (not a Slowexit) is a miracle.

(*) https://eulawanalysis.blogspot.com/2019/04/travelling-to-eu-after-brexit-schengen.html

zaterdag 6 april 2019

N-woord

Zojuist moest ik op een Duits webformulier mijn adres invullen. Het land kon ik kiezen uit een lijst. Door telkens een N in te tikken kon ik doorklikken naar ons eigen Niederlande. De volgorde was niet alfabetisch en er bleken nog heel wat landen met een N vóór te gaan. Bij één land stokte ik even. Naamgrapjes zijn niet netjes, vind ik, en sommige N-woorden spreek ik liever niet uit, maar hier ging even het fatsoenslampje branden van mijn dirty mind. Ik herinner me dat ik eens op een avond vanuit de trein in Duitsland in de coupé besmuikt mijn ogen neersloeg toen ik door het raam vier kapitale neonletters zag oplichten in een totaal duistere omgeving. Waar riep deze reclame mij toe op!? Pas toen we er uiteindelijk vlak langs kwamen, zag ik dat de letters 'ölln' waren uitgevallen van de naam Neukölln. Nu net raakte ik wéér even in verwarring, toen het volgende land verscheen: Neukaledonien. Het klonk als Temptation Island of een pornoparadijs. Gauw tikte ik nog een paar N'etjes in, zo snel mogelijk door naar m'n eigen land, dat - zo besef ik nu - dus ook een N-woord is.

Vreemd verhaal

Onder de titel 'Volk om een Vreemd Verhaal' voeren Paul Koster en Roeland Scherff vrijdag 12 april in Houten het bijbelse passieverhaal op in negen door hen zelf geschreven songs. 

Paul Koster is muzikant en werkt daarnaast als onderzoeker en docent economie aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Roeland Scherff is gitarist, toetsenist en songwriter en als docent verbonden aan de popafdeling van het Conservatorium van Amsterdam. Voor een serie vesperdiensten in de Stille Week voor Pasen schreven zij een aantal liederen, die zij vervolgens hebben gebundeld. Na verschillende live optredens in het land hebben zij hun songs opgenomen en voor iedereen beschikbaar online gezet. Alle te downloaden songs worden 12 april live uitgevoerd in Houten. 

Vrijdag 12 april 2019 om 20:30 uur in Soos Kruispunt, Het Spoor 51, Houten. 
Toegang vrij. Collecte voor jongerenprojectreis Crosspoint goes Malawi. 

https://volkomeenvreemdverhaal.nl/




zaterdag 30 maart 2019

Steun Venezuela

Op het speciale gironummer 5125 voor Venezuela is naar verhouding nog maar heel weinig geld binnengekomen, zegt het Nederlandse Rode Kruis. Het Rode Kruis mag binnenkort eindelijk Venezuela in om hulp te verlenen aan de bevolking, die in honger en armoede leeft door het wanbeleid van de zich met moeite aan de macht vastklampende president Maduro. Er is dringend behoefte aan medicijnen, eten en schoon drinkwater. Daar is veel geld voor nodig.

Oproep Rode Kruis:
https://www.rodekruis.nl/dossiers/venezuela

Nieuwsbericht NOS:
https://nos.nl/artikel/2278248-nog-geen-250-000-euro-aan-donaties-voor-venezuela-heel-schrijnend.html

Ruim een jaar geleden (5/1/18) schreef ik een blog over een jonge man in Venezuela die mij vertelde over de crisis. Zo nu en dan heb ik nog contact met hem. Hieronder vertel ik nogmaals zijn verhaal.

JESUS LIKES YOU

Gisteren ontving ik een bericht van een dating site: Jesus likes you.

Jesus sprak mij direct aan, ik bedankte hem en vroeg hem meer te vertellen over waar hij vandaan komt.

Jesus is 24 jaar, woont in Venezuela en is chemisch ingenieur. Hij werkt bij een bedrijf dat mais verwerkt tot bloem. Ik dacht aan maizena, wat herinneringen opriep aan m'n moeder. Waar deed ze géén maizena bij? Volgens Jesus een goed en goedkoop product dat in Venezuela veel gebruikt wordt.

Jesus wil weg uit Venezuela. Alles is onbetaalbaar geworden, zelfs als je werk hebt kan je niks kopen. Voor jonge mensen is er geen toekomst.

Wat niet iedereen beseft, is dat 'wij' grenzen aan Venezuela: Bonaire, een Nederlandse gemeente, en Aruba en Curaçao, zelfstandige landen binnen het Koninkrijk. De Nederlandse defensie is verantwoordelijk voor de grens met Venezuela. De ABC-eilanden zijn ook populaire vakantiebestemmingen vanuit Venezuela. Jesus is er een paar keer geweest. In betere tijden.

Ik vertelde hem dat ik op televisie de beelden heb gezien van lange rijen mensen bij de grens die het land willen verlaten. Het land heeft mensen als Jesus nodig. Maar als ik hier blijf, kan ik niks voor m'n land en familie doen, antwoordde Jesus.

De armoede is het gevolg van mismanagement van de regering. Wij hebben hier nog een miniatuurstadje in Den Haag, Madurodam, wat misschien net passend is voor jullie president, opperde ik. Maar als zijn president naar Nederland zou komen, dan wist Jesus nog wel een ander adresje in Den Haag.


Bron: http://blog.stylo.nl/2018/01/jesus-likes-you.html

donderdag 28 maart 2019

Voor het nieuws was

Griffier William van Zanen laat mij weten dat de gemeente Houten zich dit jaar ook gaat aanmelden voor het project Open Raadsinformatie. Al ruim 100 gemeenten en 5 provincies leveren open data, die worden gebruikt in de plugin 'Voor het nieuws was'. Van de media doen o.a. NOS, RTV Utrecht en AD mee. De plugin 'Voor het nieuws was' zoekt de stukken van de gemeenteraad en provinciale staten bij het laatste nieuws en toont deze in een lijst met hyperlinks naast het bericht.

Plugin
Sinds een tijdje maak ik gebruik van de Chrome-extensie 'Voor het nieuws was'. Deze plugin is beschikbaar voor de webbrowsers Chrome en Firefox. 'Voor het nieuws was' laat naast een nieuwsbericht de onderliggende brondocumenten zien. De plugin zoekt de stukken van de gemeenteraad en provinciale staten bij het laatste nieuws. Dit werkt alleen voor de media en overheden die hieraan meedoen en hun documenten als open data ter beschikking stellen.

Media
Deelnemende media zijn tot nu toe NOS.nl, RTV Utrecht, Omroep West, Omroep Flevoland, 1Limburg, AD, Parool, Gooi- en Eemlander, Noordhollands Dagblad, Haarlems Dagblad, IJmuider Courant, De Stentor, Leidsch Dagblad en de De Limburger.

Open data
'Voor het nieuws was' is een project van de Open State Foundation in Amsterdam. Deze stichting streeft ernaar dat alle overheden hun publieke informatie als open data volgens vastgestelde standaards voor iedereen digitaal toegankelijk en herbruikbaar maken. Open data hebben een maatschappelijke en economische waarde waarmee de democratie kan worden versterkt, aldus de stichting. 

Provincies en gemeenten
Inmiddels doen vijf provincies en een groeiend aantal gemeenten hieraan mee. De provincies Limburg, Utrecht, Zuid-Holland, Flevoland en Noord-Holland werken samen met de Open State Foundation aan het beschikbaar stellen van hun informatie als open data. De volgende stap die zij willen maken is het hanteren van één standaard voor de terminologie die gebruikt wordt in de stukken van de twaalf Provinciale Staten. Dat maakt het vergelijken van informatie van de provincies op termijn gemakkelijker. 

De Vereniging Nederlands Gemeenten (VNG) werkt vanuit het Actieplan Open Overheid aan het beschikbaar stellen van raadsinformatie als open data. Hiermee wordt de informatie herbruikbaar en kunnen app-bouwers, data-analisten en data-journalisten nieuwe toepassingen bouwen en benutten om de lokale democratie te versterken. 

Voor het nieuws was in Houten

Aan 'Voor het nieuws was' doen inmiddels ruim honderd gemeenten mee. Mijn eigen thuisgemeente Houten is daar niet bij. Ik heb contact opgenomen met de ontwikkelaar Oberon en de Open State Foundation, onder andere met de vraag of al bekend is of Houten binnenkort hieraan mee gaat doen. 

De adjunct-directeur van de Open State Foundation, Tom Kunzler, liet mij weten: "De gemeente Houten doet nog niet mee met het project Open Raadsinformatie van VNG en Open State Foundation. De VNG kan dit jaar echter wel 100 extra gemeenten toevoegen en die uitnodiging gaat ook naar alle gemeenten. Wat u in de tussentijd kunt doen is de griffie van de gemeenteraad van Houten aansporen zich aan te melden om de raadsinformatie als open data te ontsluiten. Dan komt de data van Houten ook automatisch terecht in de plugin van Oberon."

Dat liet ik mij geen twee keer zeggen en ik heb meteen contact opgenomen met de raadsgriffier van Houten William van Zanen om hem - zoals gezegd - 'aan te sporen' en te vragen wanneer de gemeente Houten meedoet. De griffier liet mij weten dat Houten sinds kort de raadstukken kan aanbieden als open data. Dit is mogelijk geworden doordat de gemeente onlangs is overgegaan op een nieuw bestuurlijk informatiesysteem, iBabs. De informatiemanager van de gemeente gaat Houten aanmelden voor het project Open Raadsinformatie van de VNG. Adjunct-directeur Tom Kunzler van Open State Foundation bevestigt dat hij hierover inmiddels bericht heeft gekregen van de gemeente Houten. Hopelijk komt de Houtense raadsinformatie dan ook snel beschikbaar naast mediaberichten met 'Voordat het nieuws was'. 


Ytzen Lont steunt de redactie van Daar Hou Ik U Aan, het politieke radioprogramma van Omroep Houten, met tips en informatie (tips welkom!). 
Omroep Houten
Daar Hou Ik U Aan
Elke zaterdag 11 tot 12 uur
HoutenFM: 107.3 FM

zaterdag 23 maart 2019

Mende

Leuk om in de nieuwsbrief van het Nederlands Bijbelgenootschap te lezen over een bijbelvertaling in het Mende. Sinds bijna twintig jaar verhuur ik een kamer en met een beetje geholpen toeval zijn mijn huisgenoten meestal afkomstig uit Sierra Leone, inmiddels de vierde op rij. In mijn huis worden en werden allerlei talen gesproken door bewoners en bezoekers: Nederlands, Fries, Engels, Duits, Krio, Temne, Mende, Fula en Madinka. Mijn eigen moedertaal is Fries, de moedertaal van mijn huidige huisgenoot is Mende. Hij spreekt overigens uitstekend Nederlands en ik ook wel, hoor, al vind ik 'het gesprek' - multitaskend tussen luisteren, denken en praten - nog steeds de moeilijkste vorm van communicatie die er is. In welke taal dan ook. Het fijne van schrijven is dat er niemand doorheen praat, ook ikzelf niet. 

Gisteren hadden we het er nog over dat we onze moedertaal (Mende en Fries) steeds slechter beheersen en dat we in gesprekken met familie soms midden in een zin van taal wisselen. Ik kan een paar zinnetjes Krio ("Aw di bodi?" - "Di bodi fine.") en met een beetje geluk hoor ik of iemand Temne of Mende praat. 

De kledingkast op mijn slaapkamer heb ik jaren geleden met behulp van drie jonge Afrikanen in elkaar gezet en ik herinner mij hoe ik op een gegeven moment achter mijn kast de achterwand stond vast te houden, terwijl de jongens aan de voorkant in Temne aan het delibereren waren hoe ze de deur moesten bevestigen. Ik zei: jongens, ik sta hier goed, maar als ik iets moet dóen, zeg het dan alsjeblieft in het Nederlands of Engels. Of Fries. 

Mijn huidige huisgenoot is geboren in Bo, de hoofdstad van de provincie Bo, waar de Mende in de meerderheid zijn. In de Mende-taal ben ik sprakeloos en in het Temne ken ik tenminste één woord, waarmee de kinderen mij in Sierra Leone in elk dorp dat wij passeerden enthousiast nariepen: "Oporto!", blanke. 

Bij ons thuis lazen we vaak uit de Friese Bijbel. Maandagavond neem ik deel aan het 'interactieve klantenpanel' van het NBG om mee te praten over de revisie van de Nieuwe Bijbelvertaling (NBV-R), waar momenteel hard aan gewerkt wordt. Bijbelgenootschappen streven ernaar de Bijbel in ieders moedertaal te vertalen. Nu dus ook in Mende.


maandag 18 maart 2019

New Orleans

A friend posted a meme on Facebook. "I also want to die in New Orleans". Actually, it's the title of a recently released album by Sun Kil Moon. I wanted to add a short comment, but then I kept on writing, so many memories in my mind from almost 40 years ago. Let's copy my 'short comment' here.

Dear friend. It's a nice town, but alive it's just a bit more fun then being found dead there. I've been there with my girlfriend in 1980, we rented an apartment in old downtown French Quarter. Jazz and blues all around us in the streets. It was the first time I've ever seen a real gun, a gold coloured revolver. A 17 year old boy who showed me the gun told me he had stopped shooting people. He felt he was to old for that now.

The owner of the apartment block thought I was a burglar, when I was waiting in the hall for my girlfriend who had the key. I was lucky my girlfriend came back just in time. The owner told me he used to shoot first, then talk. The first time I heard that expression, and it was for real.

The man whom we rented the apartment from had two adjacent apartments with a connecting door. He explained to us why. When the police came with a search warrant, he could slip through the door to the other apartment for which the police would need to get another warrant, giving him the chance to get away.

We were hitchhiking for a year through North America. On our way to New Orleans we were picked up by five guys in a big classic American automobile. They were just coming from an offshore oil rig heading to New Orleans for the weekend, looking for some hookers. My girlfriend was the only woman in the car - a mistake that we had never made before but it was getting late, we were tired and it started to rain, so we had accepted the ride. The guys started talking dirty about my girlfriend, and I was really getting worried about her safety.

The highway to New Orleans is a many miles long bridge through the swamps, no houses, no turning left or right, nowhere to go. There were three guys in the back of the car, I was sitting next to the driver, my girlfriend next to me and next to her another guy, all pushed together in the front of the car. The driver had told me where he came from and had said that he was a Southern Baptist. I asked him whether he was baptized (which I know is done in that church only after a testimony of faith as an adult) and when he nodded I started to talk to him about his faith and the responsibility that came with it. While the guys in the back started talking more and more aggressively about my girlfriend, I made the driver personally responsible for whatever would happen to her, and he seemed to understand the message.

It was a relief when we finally entered the city, but then we were shocked when the driver spotted an eight years old black boy on the side of the street and he pulled his car straight to the boy, shouting "ah, a nigger!". I still can see the fear in the boy's eyes when he turned around and saw the car coming straight at him, only turning away at the last moment.

A few minutes later we could finally leave the car and we had made it safe. We had one address where we could stay a few days, the aunt of someone we had met before. A white lady who was a professor at an all black college. First we went to a grocery store to get some food, but the shelves were almost empty. At the entrance there was a sign "Cashier carries no money. Armed guard in the back."

We went across the street, into a bar. We ordered a drink and I called the professor. She asked me where we were and if there were any whites in the bar. I was very surprised by her question, hadn't thought of that at all, so I looked around and told her: no, there are only black people here. Then she asked if I could ask for the owner of the bar to come to the phone. Again I was very surprised by her question, but I did as she said, I asked who the boss was and he came to the phone.

Later we heard that she did exactly the same as I had done, she made the owner personally responsible for our safety until she was there to pick us up. She told him who she was, professor of a renowned black university and that we were her guests.

While we were waiting for her, an old man, 80+, put a nickel in the juke box, chose an old blues song and started to dance alone on the wooden floor of the bar. We felt safe and very much at home there.

When the professor came to pick us up, she and I thanked the people in the bar for their care. In the car the professor explained to us that we had been in a neighborhood where even police and fire brigade often refuse to go, out of concern for their safety. We had picked the right bar and her good name had done the rest.

Our way out of the city, after we had stayed a few days in her suburban house and a week in the old apartment downtown, was just as exciting as the beginning. We got a long ride North with a black truck driver. On one condition. My girlfriend had to hide behind the curtains of the driver's sleeping compartment, for at least a 100 miles. We could talk but she shouldn't show her face. The driver explained that if anyone saw him with a white woman, he would be reported and lose his job. A white man was just about acceptable.

The man told us that he had been marching with Martin Luther King, knowing that police were prepared to shoot with live ammunition, and that several of his friends had lost their lives during the protests.

New Orleans is a wonderful city, worth a visit, but a louzy place to die.

There is a House in New Orleans. They call it the Rising Sun. It's been the ruin of many a poor boy. And God, I know I am one.